๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 219 / 592

๑๘๑ กโรติ มหหาสิย์ อสนุกต์ มี จิรสนุกเตน มินาติ โรตี อว์ ธุเวน มยาปิ โภคี นิมิเนยฺย อญฺญ์ อิโต อห์ ทู…

เนื้อหาเกี่ยวกับการสื่อสารและคำสอนของพระพราหมณ์ ที่ช่วยให้ผู้คนมีความเข้าใจในธรรมะและการดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง พร้อมการสะท้อนถึงความเชื่อและการดำเนินชีวิตให้งอกงาม โดยให้ความสำคัญกับคุณค่าของชีวิต แล

๑๔๒ แม่นางงาม ย่อมแลกฉันผู้ไม่ใช่ผัว ไม่ได้เชยชิด ด้วยตัวผู้เชยชิดมานาน แม่นางงาม จึงแลกชาย อื่นแม้ด้…

เรื่องราวเกี่ยวกับแม่นางงามและความคิดเกี่ยวกับการเลือกคู่ที่มีอยู่ในสังคม พร้อมความเห็นเกี่ยวกับการรอคอยความรักและความคิดของผู้ชายที่มีต่อหญิงสาว บทนี้เสนอแนวทางในการพิจารณาตนเองและผู้อื่นในมุมมองของค

๑๔๓ ผู้ใด จึงนำภาชนะดินไปได้ แม้ภาชนะสำริด ผู้นั้น ก็ พึงนำไปได้ หล่อนทำชั่วจน ก็จักทำชั่วอย่างนั้น แ…

บทความนี้พูดถึงการทำให้ตัณหาหรือความปรารถนาที่เกิดจากวิตกย่ำยีของบุคคลจะเจริญยิ่งขึ้นได้อย่างไร และวิธีการที่ภิกษุผู้ยินดีในธรรม สามารถใช้ในการลดลงของตัณหา โดยการเจริญอสุภฌานและมีสติทุกเมื่อ เมื่อธรรม

๑๔๘ เรื่องมาร นิฏฐ์ คโต อสนฺตาสี อจฺฉินฺทิ ภวสลุลานิ วีตตณโห อนาทาโน อกขรานํ สนนิปาต วิตตนฺโท อนงคโณ …

บทความนี้พูดถึงลักษณะและคุณสมบัติของผู้ที่บรรลุความสำเร็จทางธรรม โดยการตัดตัณหาและมีปัญญาที่เฉียบแหลมในการเข้าใจอักษรและการรู้เบื้องต้นและเบื้องปลายแห่งธรรม นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงการไม่สะดุ้งในชีวิ

๑๔๖ ธรรมทาน ย่อมชนะทานทั้งปวง รสแห่งธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง ความยินดีในธรรม ย่อมชนะ ความยินดีทั้งปวง คว…

บทความนี้สำรวจความหมายของธรรมทานที่ย่อมชนะทานทั้งปวง และความสำคัญของความยินดีในธรรมที่มีต่อจิตใจและการขจัดตัณหาที่นำมาซึ่งทุกข์ เรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐีไม่มีบุตรและการใช้โภคะได้สะท้อนถึงอันตรายของความ

เอเตสุ ทินนานิ มหปผลานิ วีชานิ วุตฺตานิ ยถา สุเขตเตติ ๑๔๗ บุคคลควรเลือกให้ทาน ในเขตที่ตนให้แล้ว จะมีผล มาก เพราะการเลือกให้พระสุคตทรงสรรเสริญแล้ว ทานที่ให้…

บทความนี้กล่าวถึงการเลือกให้ทานในเขตที่เหมาะสม ซึ่งสามารถเพิ่มผลบุญให้สูงยิ่งขึ้น การให้ทานแก่พระสุคตและผู้ปราศจากราคะเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและมีกำไรในทางจิตวิญญาณ พืชที่หว่านในนานั้นก็เปรียบเสมือนการให้

๑๔๘ นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ ก็มีโทสะเป็น โทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่าน ผู้ปราศจากโทสะ จึง…

ในข้อความนี้กล่าวถึงการให้ทานที่มีผลดีเมื่อผู้ให้ปราศจากโทสะ โมหะ และความอยาก ทานที่ให้ในสภาพเช่นนี้ถือว่ามีคุณค่าและผลมากกว่าการให้ทานในสภาพที่เต็มไปด้วยโทษ เราทั้งหลายในที่นี้ไม่ต้องกลัวอำนาจของรากษ

๑๔๙ ในอุบายเครื่องแนะนำของท่านผู้ฉลาด และเพราะ ความเป็นผู้ขลาดต่อภัย ความสวัสดีจากภัยใหญ่นั้น ได้มีแล…

เนื้อหาในบทนี้เน้นความสำคัญของความสำรวมในตา หู จมูก ลิ้น กาย วาจา และใจ ว่ามีความสำคัญอย่างไรในการทำให้การดำเนินชีวิตมีความสุขและสงบสุข การปฏิบัติความสำรวมให้บรรลุช่วยให้พ้นจากทุกข์และอุปสรรคต่างๆ ที่

๑๕๐ ให้สำเร็จ ภิกษุผู้สำรวมแล้วในทวารทั้งปวง ย่อม พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้. เรื่องภิกษุผู้ฆ่าหงส์ ตัว สท…

บทความนี้พูดถึงภิกษุผู้สำรวมที่สามารถพ้นจากทุกข์ได้ และเรื่องราวของภิกษุผู้ฆ่าหงส์ ซึ่งเป็นตัวอย่างของการปฏิบัติในทางที่ถูกต้อง การน้อมนำพาศรัทธาและศีลสู่การปฏิบัติในชีวิตประจำวัน สนับสนุนให้สามารถเอา

๑๕๑ คนรักษาประตู ได้เป็นภิกษุชื่อว่าปุณณะ อำมาตย์ ผู้ถือเชือก ได้เป็นกัจจายนภิกษุ และอำมาตย์ผู้เป็น ข…

เนื้อหาเกี่ยวกับการเกิดใหม่ในชาดกของบุคคลต่างๆ เช่น ปุณณะ อำมาตย์ที่เป็นภิกษุ, กัจจายนภิกษุ, สารีบุตร, พระโพธิสัตว์ และอื่นๆ โดยมีการกล่าวถึงคุณสมบัติของภิกษุที่มีความสำรวมในทุกด้าน และการรักในธรรมที่

ย่อมไพเราะ. ๑๕๓ เรื่องพระธรรมารามเถระ ธมฺมาราโม ธมฺมรโต ธมฺม อนุวิจินฺตย์ ธมฺม อนุสสร์ ภิกขุ สทฺธมฺมา น ปริหายที่…

บทความนี้กล่าวถึงพระธรรมารามเถระและการพิจารณาธรรมที่ช่วยให้ภิกขุไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม โดยเน้นความสำคัญของการรับฟังคำสั่งสอนจากผู้ประเสริฐและการเก็บรักษาธรรมในใจ ซึ่งเป็นหนทางที่นำไปสู่ความสุขและความส

๑๕๔ สลาภ์ นาติมญฺเญยฺย นาญเญส์ ปิทย์ จเร อญฺเญสํ ปิทย์ ภิกขุ สมาธิ นาธิคจนติ อปปลาโภปิ เจ ภิกฺขุ สลาภ…

ภิกษุควรรักษาอาชีพที่หมดจดและไม่ควรดูหมิ่นลาภของตนเอง หลีกเลี่ยงการปรารถนาลาภจากผู้อื่น เพราะสิ่งนี้จะส่งผลต่อสมาธิ และเทพดาทั้งหลายจะสรรเสริญภิกษุที่มีอาชีพที่สำรวมและไม่เกียจคร้าน โดยเฉพาะเมื่อเป็นผ

๑๕๖ ธรรมแล ย่อมรักษาบุคคลผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ใ…

บทความนี้พูดถึงอานิสงส์ของการประพฤติธรรม พร้อมกล่าวถึงข้อควรระวังเกี่ยวกับความไม่ประมาท และการหลีกเลี่ยงกิเลสที่นำไปสู่อทุกข์ การทำสมาธิและการมีปัญญาช่วยนำไปสู่นิพพาน สาระสำคัญคือการประพฤติธรรมจะนำไปส

๑๕๗ สุญญาการ์ ปริฏฐิสฺส อมานุสี รติ โหติ ยโต ยโต สมุมสติ ลภติ ปีติปาโมชฺช์ ตตฺรายมาที ภวติ สนฺตจิตฺตส…

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการที่ภิกษุสามารถบรรลุถึงความสงบและการรู้แจ้งในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการมีเมตตาและการลดละราคะและโทสะ ซึ่งจะนำไปสู่การเข้าถึงสันติสุขและนิพพาน การปฏิบัติตามหลักธรรม ๕ มีความสำคัญในกา

๑๕๘ กิเลสเครื่องข้อง ๕ อย่างได้แล้ว เราเรียกว่า ผู้ข้าม โอฆะได้ ภิกษุ เธอจงเพ่งและอย่าประมาท จิตของเธ…

ในบทความนี้กล่าวถึงผู้ที่สามารถข้ามโอฆะได้โดยการสละกิเลสและการมีสติในการพิจารณาจิตใจ เรื่องของฌานและปัญญาที่เชื่อมโยงกัน มีการพูดถึงความสำคัญของการทำสมาธิและการเข้าใจธรรมเพื่อนำไปสู่อิสรภาพจากความทุกข

ทั้งหลาย. ๑๕๙ ๑ ธรรมนี้ คือความคุ้มครองซึ่งอินทรีย์ ๑ ความ สันโดษ ๑ ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ ๑ เป็น เบื้องต้นในธ…

ในธรรมนี้กล่าวถึงการคุ้มครองที่สำคัญสำหรับภิกษุผู้มีปัญญาในพระศาสนา โดยมุ่งเน้นความสำคัญของอาชีวะที่บริสุทธิ์และการฝึกฝนตนเองในพระปาฏิโมกข์ พร้อมทั้งแนะนำให้คบมิตรที่ดีเพื่อช่วยในการปฏิบัติอย่างมีประส

๑๖๐ เรื่องพระสันตกายเถระ สนฺตกาโย สนฺตวาโจ สนฺตมโน สุสมาหิโต วนฺตโลกามิโส ภิกขุ อุปสนฺโตติ วุจจตีติ ภ…

ในบทความนี้พูดถึงพระสันตกายเถระที่มีภาวะสงบ ทั้งกาย วาจา และใจ ซึ่งเรียกว่าผู้สงบ ระงับ ส่วนพระนังคลกูฏเถระได้กล่าวถึงความสำคัญของการตักเตือนตนเองและการมีสติในชีวิต สำคัญมากในการสร้างความสงบสุขให้แก่ต

เรื่องพระวักกลิเถระ ปาโมชฺชพหุโล ภิกขุ ปสนฺโน พุทธสาสเน อธิคจฺเฉ ปท์ สนฺนํ สงฺขารูปสม์ สุขนฺติ. ๑๖๑ ภิกษุผู้มากด้วยปราโมทย์ เลื่อมใสแล้วในพระพุทธ ศาสนา จึงบรรลุสันตบทเป็นที่เข้าไปสงบสังขาร เป็นสุข.…

พระวักกลิเถระเป็นภิกขุที่มีความรู้สึกปลื้มปีติในพระพุทธศาสนาและบรรลุสันติสุข เขามีประสบการณ์สร้างแรงบันดาลใจและได้รับการยกระดับจากพระตถาคต โดยมีการเปรียบเปรยถึงการช่วยเหลือบุคคลเมื่อเผชิญกับปัญหาหรือค

๑๖๒ เรื่องสุมนสามเณร อิมินา ปน ทาเนน มา เม ทาลิททิย์ อหุ นตฺถีติ วจนํ นาม มา อโหสิ ภวาภเว. ก็ด้วยทานน…

เรื่องสุมนสามเณรกล่าวถึงประสบการณ์และการศึกษาของผู้ที่ได้รับการเปิดเผยทางทิพยจักษุ โดยระลึกถึงบุพเพนิวาสและการถวายบิณฑบาต แสดงให้เห็นถึงการประชวนนิพพานและการมีอิทธิพลของคำสอนของพระพุทธเจ้าในการดำเนินช

๑๖๓ สุโณหิ เม นาคราช เทหิ เม ปานียฆฏ์ อุคคเดช มห พล เภสชฺชตุถมฺหิ อาคโตติ นาคราชผู้มีเดชกล้า มีกำลังม…

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างผู้มาเยือนและนาคราช ผู้มีเดชและกำลังมาก โดยผู้มาเยือนขอนำน้ำจากแม่น้ำคงคาเพื่อใช้ทำยา และกล่าวถึงความสำคัญของน้ำในการรักษาโรค นอกจากนี้ยังขอให้นาคราชฟังคำของตนและนำเอาน้ำดื่มจา