๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 218 / 592

๑๑๕ เรื่องนิดรณก็ อลชฺชิตาเย ลชฺชนฺติ ลชชิตาเย น ลชชเร มิจฉาทิฏฐิสมาทานา สัตตา คจฺฉนฺติ ทุคคต อกเย ภย…

บทความนี้สำรวจถึงความสัมพันธ์ระหว่างมิจฉาทิฏฐิและการเกิดใหม่ในชีวิตของสัตว์ตามความเชื่อในพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าความเชื่อที่ไม่ถูกต้องทำให้เกิดการละอายและการมองโลกในแง่ลบ จนนำไปสู่การเกิดในภพที่ต่ำ

๑๑๖ มิได้ สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีความรู้ว่ามีโทษในธรรมที่หาโทษ มีปกติเห็นว่าหาโทษมิได้ในธรรมที่มีโทษ เป็น…

เนื้อหานี้กล่าวถึงความรู้และการเข้าใจธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ สิ่งที่มนุษย์และสัตว์ควรระวัง และผลของการถือมั่นในสัมมาทิฏฐิและมิจฉาทิฏฐิ การเข้าใจผิดอาจนำไปสู่ทุคติ ขณะที่การรู้และเข้าใจธรรมที่ไม่มีโทษย

๑๑๗ ที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม พระราชาย่อมทรงสัตว์ พาหนะที่ฝึกแล้ว บุคคลผู้อดกลั้นคำล่วงเกินได้ ฝึก(ตน)…

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการฝึกตนและความยอดเยี่ยมของบุคคลที่สามารถควบคุมตนเอง โดยใช้มากกว่าพาหนะที่ฝึกแล้ว เช่น ม้าและช้าง เปรียบเทียบว่าบุคคลที่ฝึกตนแล้วมีค่ามากกว่าสัตว์พิเศษ นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างเ

๑๑๘ อสนฺตา กิร ม์ ชมฺมา ตาต ตาตาติ ภาสเร รกฺขสา ปุตตรูเปน เต ชหนฺติ วโยคต. อสฺโสว ชิณฺโณ นิพฺโภโค ขาท…

บทความนี้พูดถึงความรู้สึกของพ่อที่มีต่อลูกที่ไม่เห็นค่าพ่อ และมีความรู้สึกเหมือนถูกยุยงจากลูก ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งทางจิตใจและความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากความสัมพันธ์นี้ เป็นเหมือนการเปรียบเทียบร

๑๑๙ ต้องเที่ยวขอทาน ที่เรือนของชนเหล่าอื่น เหมือนม้า ที่แก่ใช้การงานไม่ได้ ถูกเขาพรากไปจากอาหาร ฉะนั้…

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของไม้เท้าสำหรับคนสูงอายุ โดยนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการใช้ไม้เท้าเป็นเครื่องมือในการช่วยยืนและการเดิน นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเปรยถึงการที่คนรุ่นใหม่ไม่มองเห็นคุณค่าของผู้สูงอายุ

๑๒๐ เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล มิทฺธี ยทา โหติ มหคุฆโส จ นิททายิตา สมฺปริวตฺตสาย มหาวราโหว นิวาปปุฎโฐ ปุ…

พระเจ้าปเสนทิโกศลแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะในการบริโภคอาหาร เมื่อบุคคลกินมากเกินไปจะทำให้เกิดอาการง่วงนอนและมึนงง เมื่อรู้จักประมาณในโภชนะจะสามารถลดโอกาสในการเกิดโรคและ

๑๒๑ เรื่องสานุสามเณร จาตุททสึ ปญฺจทสึ ปาริหาริยปกฺขญฺจ อุโปสถ์ อุปวสนฺติ น เตหิ ยกขา กีฬนุติ สาทานิ อ…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๔ ในช่วงเวลาที่กำหนด และความสัมพันธ์ระหว่างชนนั้นกับยักษ์ การรักษาความประพฤติในศีลช่วยให้ไม่ถูกยักษ์เล่นด้วย มีการอ้างอิงจากพระอรหันต์ถึงคว

๑๒๒ ยักษ์ทั้งหลายย่อมไม่เล่นกับเหล่าชนผู้รักษา อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๔ ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕ และที่ ๘ …

เนื้อหาเกี่ยวกับการประพฤติพรหมจรรย์และการหลีกเลี่ยงบาปกรรมจากคำสอนของพระอรหันต์ ท่านย้ำว่าความดีไม่มีที่พึ่งจากการกระทำบาปทั้งในที่แจ้งและที่ลับ การกระทำบาปไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากทุกข์

๑๒๓ โยม ชนทั้งหลายย่อมร้องไห้ถึงคนที่ตายไปแล้ว หรือยังเป็นอยู่ (แต่) ไม่ปรากฏ โยม โยมเห็นฉัน ซึ่งเป็น…

เนื้อหานี้อธิบายถึงการร้องไห้ของคนที่อยู่เมื่อสูญเสียคนที่รัก โดยกล่าวว่าผู้คนมักร้องไห้ถึงผู้ที่ตายไปหรือแม้กระทั่งผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่เห็นจริง โดยมีคำสอนถึงการปล่อยวางจากกามและไม่ต้องการกลับไ

๑๒๘ อภิธาวถ ภทฺทนฺเต กสฺส อุชฺฌาปยาม เส อาทิตตา นี่หฎ์ ภัณฑ์ ปูน ฑยุหตุมิจฉสีติ ขอท่านทั้งหลายจงช่วยว…

การควบคุมจิตใจและการใช้โยนิโสมนสิการเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพในการสร้างความสุขในชีวิต เราควรหันมาที่จิตใจที่มีอารมณ์ต่างๆ และเรียนรู้ที่จะปรับเปลี่ยนมันให้เป็นไปในทางที่ดี การทำงานร่วมกันเพื่อความเจ

๑๒๕ เรื่องช้างชื่อปาเวรกะ อปปมาทรตา โหด สจิตตมนรกขถ ทุกคา อุทธรถตฺตานํ ปงเก สนฺโนว กุญชโรติ ท่านทั้งห…

เรื่องราวเกี่ยวกับช้างชื่อปาเวรกะที่เป็นสัญลักษณ์ของการไม่ประมาทและการพัฒนาจิตใจ ในการเรียนรู้ว่าแม้จะมีความยากลำบากเหมือนช้างที่ติดอยู่ในโคลน ก็สามารถฟื้นตัวและกลับมายืนหยัดอย่างแข็งแกร่งได้ เช่นเดีย

๑๒๗ เรื่องมาร ปพพตสฺส สุวณฺณสฺส ชาตรูปสฺส เกวลี ทวิตาปิ นา เม สุส อิติ วิทธา สม จเร โย ทุกฺขมทุกข์ ยโ…

บทความนี้กล่าวถึงการเห็นทุกข์ในชีวิตและความสำคัญของการศึกษาอุปธิในโลก การเข้าใจธรรมชาติของทุกข์ช่วยให้บุคคลรู้ว่าสิ่งใดไม่ควรน้อมไปในกามและทำให้เกิดการปล่อยวางจากความปรารถนาในสิ่งที่เป็นทุกข์ โดยมีควา

๑๒๘ อตฺถสฺหิ ชาตสฺหิ สุขา สหายา ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน ปุญฺญ์ สุข ชีวิตสงฺขยมหิ สพฺพสฺส ทุกฺขสฺส สุ…

ข้อความนี้พูดถึงความสุขที่เกิดจากความเกื้อกูลระหว่างมิตรสหาย ครอบครัว และสังคม โดยเน้นความสำคัญของการแสดงความเป็นห่วงและการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ความสุขไม่เพียงเกิดจากความสำเร็จในชีวิต แต่ยังเกิดจากก

๑๒๙ อนึ่ง ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่พรหม นำความสุขมาให้ ศีลนำความสุขมาให้ตราบเท่าชรา ศรัทธา ที่ตั้งมั่น แ…

๑๓๓ คมบาง อันฝนตกรดแล้วเจริญอยู่ ฉะนั้น แต่ผู้ใด ย่อมย่ำยีตัณหานั่นซึ่งเป็นธรรมชาติลามก ยากที่ ใครในโ…

ข้อความนี้กล่าวถึงการขจัดตัณหาซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการเจริญเติบโตทางจิตใจและอารมณ์ โดยเปรียบเปรยกับธรรมชาติที่ยากจะหลีกเลี่ยง แต่เมื่อสามารถขจัดตัณหาได้ ความโศกเศร้าทั้งหลายก็จะหลุดหายไปเหมือนหยาดน้ำที่ต

๑๓๔ ยสฺส ฉนฺติสติโสตา มนาปสฺสวนา ภุสา มหาวหนฺติ ทุกทิฏฐิ สงฺกปปา ราคนิสสิตา สวนฺติ สพฺพธี โสตา ลตา อุ…

บทเรียนเกี่ยวกับการฟังที่มีความหมายในชีวิตและการตอบสนองต่อความรู้สึกของผู้อื่น วิเคราะห์การทำงานของความเข้าใจในเสียงและอารมณ์ที่สื่อสารผ่านการฟัง โดยปรัชญาภาคนครูที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีสติและความ

๑๓๕ ต้นไม้ เมื่อรากไม่มีอันตราย ยังมั่นคง ถึงบุคคล ตัดแล้ว ย่อมงอกขึ้นได้อีกทีเดียว แม้ฉันใด ทุกข์นี้…

ข้อความนี้กล่าวถึงธรรมชาติของตัณหาและการที่มนุษย์ต้องต่อสู้กับมันเหมือนต้นไม้ที่มีราก แม้จะถูกตัดก็สามารถงอกขึ้นใหม่ได้ ถ้าหากไม่หมดกิเลส ความทุกข์จะยังคงเกิดขึ้นตลอดไป การมองเห็นตัณหาเป็นเหมือนเถาวัล

๑๓๗ เขาพ้นแล้ว (จากเครื่องผูก) ยังแล่นไปสู่เครื่องผูก ตามเดิม. เรื่องเรือนจํา น ต์ ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการหลุดพ้นจากเครื่องผูกและการยึดติดกับสิ่งที่ไม่มั่นคง เช่น เครื่องจองจำที่เกิดจากวัสดุธรรมชาติและความกำหนัดของมนุษย์ต่อเฉพาะสิ่งของ เช่น แก้วมณีและตุ้มหู โดยแสดงให้เห็นถึงความคิดเกี

๑๓๙ สัตว์ผู้กำหนัดแล้วด้วยราคะ ย่อมตกไปสู่ กระแสตัณหา เหมือนแมงมุม ตกไปยังใยที่ตัวทำไว้ เอง ฉะนั้น. ธ…

ข้อความนี้กล่าวถึงสัตว์ที่ติดอยู่ในราคะ ซึ่งส่งผลให้ต้องประสบกับทุกข์ เหมือนแมงมุมที่ติดใยของตัวเอง ธีรชนสามารถตัดกระแสตัณหาและหมดห่วง ทำให้พวกเขาเป็นอิสระจากทุกข์ได้ นอกจากนี้ยังเสนอเรื่องราวของบุคคล

๑๔๐ มุญฺจ ปุเร มุญฺจ ปจฺฉโต มชเฌ มุญฺจ ภวสฺส ปาร สพฺพตฺถ วิมุตฺตมานโส น ปุน ชาติชร์ อุเปหิสีติ ท่านจง…

บทความนี้กล่าวถึงการหลุดพ้นจากภพด้วยการตัดสังโยชน์และการไม่เข้าถึงชาติและชราอีก โดยเน้นถึงความสำคัญของการปล่อยวางอาลัยในทุกภพ เพื่อนำไปสู่ความเป็นพราหมณ์ที่มีใจหลุดพ้นในธรรม.