การแบ่งปันความสุข : หน้า 10/56

๑๐ กระจายความสุขให้ทั่วหน้ากัน พระพุทธองค์ไม่ทรงสอนหรอกว่า “นี่คุณ หาความสุข เข้าตัวเองคนเดียวนะ" ไม่ใช่ พอพระพุทธองค์ทรงเริ่มต้น สอน ก็ทรงสอนให้แบ่งความสุขให้ทั่วหน้ากันแล้ว นี่คือ คำสอนขั้นต้นเกี่ยวกับสัมมาทิฏฐิ แต่ทว่าเนื่องจากพวกเราไม่ค่อยได้มีโอกาสไปอ่าน พระไตรปิฎก เวลาพระภิกษุหรือผู้ที่คุ้นเคยอยู่กับวัดพูดถึง คำว่า “ทาน” เราก็เลยตีความกันสั้นไปหน่อย เพราะฉะนั้น ขอขยายความนิดหนึ่ง เพราะนี่เป็น พื้นฐานของสัมมาทิฏฐิทีเดียว ๆ ทานในพระพุทธศาสนามีอยู่ ๓ รูปแบบใหญ่ ๆ ๑. การให้สิ่งของเป็นทาน พวกสิ่งของทั้งหลายได้แก่ ข้าวปลาอาหาร ที่อยู่อาศัย ซึ่งมีศัพท์ให้โดยเฉพาะด้วย ท่านใช้คำว่า อามิสทาน เรื่องนี้ เรารู้กันโดยทั่วไปแล้ว ๒. ให้ความรู้เป็นทาน ถ้าให้ความรู้เกี่ยวกับทางโลกทั่วๆไป เราเรียกว่า วิทยาทาน ถ้าเกี่ยวกับธรรมะ อย่างที่กำลังให้อยู่นี้เราเรียกว่า ธรรมทาน นี้เป็นทานประเภทที่สอง V ๓. อภัยทาน ลองถามตัวเองกันบ้าง ขณะนี้ยังเคืองใครอยู่บ้างไหม? ไม่มีนะ สาธุ ! ขอให้จำเริญเถอะ บ ๑๑ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงชี้เอาไว้เลยว่า ก้าวแรก ของผู้นำทางความคิด ไม่ว่าจะเป็นนักบริหาร นักปกครอง มีสัมมาทิฏฐิประการแรกเลย ได้แก่ ทาน คือ แบ่งปัน ความสุขกันให้ทั่วหน้า อย่างน้อยก็ในสามรูปแบบนี้ ซึ่งเรื่อง นี้ว่าที่จริงแล้ว เราเคยทำกันมาทั้งนั้น เพียงแต่ว่าบางครั้ง แบ่งหมวดหมู่ไม่ถูก ก็ถือว่าเป็นการทบทวน เพราะนั่น เป็นความสว่างในใจขั้นต้นของมนุษยชาติคือ การปันกันกิน ปันกันใช้ หรือแบ่งความสุขให้กัน ประการที่ ๒ การยกย่องบูชาคนดีเป็นความดีจริง ควรกระทำ ก้าวที่สองของสัมมาทิฏฐิ พระองค์ท่านใช้คำนี้คือ การยกย่องบูชาคนดี เป็นความดีจริง ควรกระทำ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสั่งให้ทำเป็นล่ำเป็นสัน ตรงนี้เองถ้าใครได้ทำอย่างถูกวิธี ตัวเองก็จะเย็นใจ ครอบครัว ก็จะร่มเย็น บ้านเมืองก็จะอยู่เย็นเป็นสุขตามไปด้วย สำหรับการยกย่องบูชา คำๆ นี้เราได้ยินกันมานาน หลวงพ่อได้ยินมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น แต่ว่าต่อมา เมื่อบวชได้ ๕ พรรษา จึงรู้ว่าตัวเองไม่รู้ คือเข้าใจผิด หรือว่ารู้ไม่ตลอด ในเรื่องของการบูชา นี่ถ้าไม่บวชก็คงโง่จนตาย การบูชาคืออะไร ? ในภาษาไทยมีความหมายว่า นับถือ เทิดทูน ยกย่อง นับ คือ การคํานวณว่าเท่านั้นเท่านี้ เช่น นับหนึ่ง