การเลื่อนตำแหน่งและความดี : หน้า 35/56

๓๔ ๓๕ ไม่ไล่ออกก็ดีแล้ว จะมาเอาขั้นอะไรกัน ชี้เหตุผลให้ชัดไป เลย ว่านี่ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งเพราะทำไม่ถูกดี คนนี้แม้ว่า จะถูกดี แต่ว่าไม่ถึงดี มันพวกผักชีโรยหน้า เป็นพวก ความชั่วไม่มี แต่ความดีไม่ปรากฏ เพราะจริงอยู่ ถึงแม้ว่า เจ้าจะฉลาด แต่มนุษย์พวกถูกดีแล้วไม่ถึงดีนี้น่ากลัว เพราะ พวกนี้มันทำงานไปคืบเดียว แล้วมันเอาปากไปโพนทะนา ให้ยาวไปอีกวาหนึ่งว่า ใครก็ว่ามันดีทั้งนั้น แล้วเราจะโดน ผู้บังคับบัญชาด่าก็ตรงนี้ เพราะฉะนั้น เจอลูกน้องคนไหนผักชีโรยหน้า ทำ คืบหนึ่งแล้วเอาปากไปโพนทะนาไว้วาหนึ่ง เตรียมหลักฐาน ของเรากันไว้ได้เลย ไม่อย่างนั้นมันก็จัดการเราได้ พวกมนุษย์ พรรค์นี้ แม้เป็นพระยังโดนเลย หลวงพ่อก็โดนมาแล้ว ก็ ขอฝากไว้ด้วย เพราะฉะนั้น ถ้าใครทำทั้งถูกดี ถึงดี และพอดี ก็ให้ไปเลื่อนตำแหน่งไปเลยสองขั้น แค่ถูกดี แต่ไม่ถึงดี ให้เลื่อนตำแหน่งได้ขั้นหนึ่ง พวกที่ทำไม่ถูกดี แต่ว่าขยัน ถึงอย่างนั้นก็ตาม ก็ให้ได้อยู่แค่นั้น ยังไม่ไล่ออกเพราะยัง ขยันอยู่ แต่พวกที่ขยันแล้วทำเสียหายเรื่อยๆ นั้น ก็ทำเอา ลูกพี่แย่เหมือนกัน วันดีคืนดีต้องไปตบไหล่ “ไอ้น้องเอ๊ย ขยัน ให้น้อยกว่านี้เถอะ เอ็งยิ่งขยัน พี่ยิ่งโดนสอบ” อย่างนี้ก็มี พวกเราก็นำหลักตรงนี้ไปปรับดูให้ดี เรื่องกฎแห่ง กรรมจริงๆ ก็ไม่ใช่ยากอะไร ถ้าจับแง่มุมถูกอย่างนี้ นี่ก็ เป็นเรื่องสำคัญเรื่องที่สี่ที่ควรเข้าใจ ประการที่ ๕ พ่อแม่มีพระคุณจริง เรื่องพ่อแม่มีพระคุณหรือไม่นั้นเราไม่สงสัย แต่มัน มีอยู่เรื่องหนึ่งซึ่งน่าคิด และหลวงพ่อเองก็เคยสงสัยมาก่อน แล้วต้องได้รับการชี้แนะพอสมควรจึงมองทะลุปรุโปร่ง ลอง ฟังเรื่องนี้สักเรื่องเป็นบทประกอบต่อไปข้างหน้า เพื่อเวลา จะตัดสินอะไร จะได้มีข้อมูลในทางธรรมอีกด้านหนึ่ง สมมุติก็แล้วกัน มีคนๆหนึ่ง วันหนึ่งเป็นวันคล้าย วันเกิด ก็ไปฉลอง กินเหล้าเมาแประไปเลย ร้อยวันพันปี ไม่เคยเที่ยวบาร์เทียวคลับ วันนั้นเมาแประเลยไปเที่ยวเข้า ไป ค้างคืนกับพวกพาร์ทเนอร์ รุ่งขึ้นสร่างเมาก็กลับบ้าน หน้าตา ของพาร์ทเนอร์ก็จำไม่ได้ แต่ปรากฏว่าคืนนั้นพาร์ทเนอร์ ตั้งท้อง พาร์ทเนอร์บางคนก็ดี ท้องก็รู้ แต่แกก็ไม่ได้กิน ยาขับอะไร จนกระทั่งต่อมาก็คลอดลูกผู้ชาย แล้วแกก็เลี้ยง ลูก มาจนกระทั่งลูกอายุได้ ๒๐ ปี เมื่อถึงคราว ก็ให้ลูก ไปบวชเอาบุญให้แม่ ลูกชายก็ดี แม่ขอให้บวชก็บวช แล้วพาร์ทเนอร์คนนี้แกก็บอก “ลูกเอ๊ย ตามธรรมดา เวลาจะบวช เขาก็ต้องไปกราบพ่อกัน พ่อเอ็งนั้นความจริง แม่ก็จําหน้าไม่ค่อยได้หรอก เพราะเจอกันเดี๋ยวเดียว แต่ พ่อเอ็งทําบัตรข้าราชการตกเอาไว้ แม่เก็บเอาไว้ เป็นปลัด อำาเภอมายี่สิบปีที่แล้ว ถ้าจะไปกราบพ่อตามธรรมเนียม ก็