การทำงานที่มีคุณภาพ : หน้า 28/56

๒๘ ๒๙ ต้องถึงดีด้วย คือมีปริมาณงานที่มากพอ นั่นเอง เช่น ผ้าชิ้น นี้ควรจะขยี้ตรงรอยเปื้อนสัก ๓๐ ครั้ง จึงจะสะอาด ก็ต้อง ขยี้ให้ครบ แต่ขยี้ไปเสีย ๑๐ ที เหลืออีกตั้ง ๒๐ ปี ไม่ ขยี้ต่อ มันจะเกลี้ยงได้อย่างไร เพราะมันเปื้อนขนาดนั้น มันก็เพียงแต่เปื้อนน้อยลงไปหน่อย เพราะฉะนั้น มันต้อง ถึงดีด้วย คือ ปริมาณงานมันมากพอที่จะให้เกิดดี ๓) ต้องทําให้พอดี ? ถามว่าถ้าทำได้ถูกดี ถึงดีแล้วจะได้ดีไหม ? ต้องบอกว่ายังไม่แน่ ต้องพอดีด้วย ยกตัวอย่าง ผ้าที่เอามา ซัก เราควรจะขยี้สัก ๓๐ ที แต่เราเผื่อเหนียวมากไปหน่อย ไปขยี้ตั้ง ๑๐๐ ที ผ้าเลยขาดเสีย ไม่ได้ใส่กัน มันไม่พอดี การทำงานต้องพิจารณาถึงสามขั้นตอนอย่างนี้ ถูกดี คือ ถูกวัตถุประสงค์ของงาน พูดง่ายๆ อย่าทำตัวเป็นคนขยันแต่ว่าโง่ V ถึงดี คือ ทำให้ได้คุณภาพตามเป้าหมาย ไม่ขี้เกียจ พูดง่ายๆ ต้องไม่ทำตัวเป็นพวกฉลาดแต่ขี้เกียจ คือรู้ว่า มันดีอยู่ตรงไหนก็รู้ งานนี้ทำอย่างไรก็รู้ แต่ทำไปหน่อยเดียว ทำงานเหมือนผักชีโรยหน้าเสียแล้ว คือมันถูกดีแต่ว่ามัน ไม่ถึงดี ก็ไปไม่รอด มันจะหลอกได้ก็เฉพาะผู้บังคับบัญชา โง่ๆ ก็ต้องถามว่าทั้งบ้านทั้งเมืองจะมีแต่ผู้บังคับบัญชาโง่ ๆ กันทั้งนั้นหรือ ? วันหนึ่งถูกจับได้ไล่ทันเองว่า เจ้านี่มัน ฉลาดแต่ขี้เกียจ เอาไว้ไม่ได้ พอดี คือ ไม่มากไป ไม่น้อยไป คืออย่าเผื่อเหนียว มากไป ประเภททำหามรุ่งหามค่ำ กู้หนี้ยืมสินมาทำด้วย มัน ก็ไม่ไหวหรอก มันไม่ได้ดีทั้งนั้น ปรับให้มันพอดี เพราะ จะให้ได้ดี ต้องถูกดี ถึงดี และพอดี แต่ถึงจะทำได้ถูกดี ถึงดี และพอดีอย่างนั้นก็ตาม จะ ยังต้องมีปัจจัยอีก ๒ อย่างด้วยกันที่ต้องคำนึงถึง ๑) เวลา เวลาเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ ยกตัวอย่าง เราคิด จะปลูกกล้วยในวันนี้ แต่เอาหน่อสูงแค่ศอกหนึ่ง ขุดหลุม อย่างดีเลย ปลูกกล้วยลงไป แล้วรดน้ำพรวนดินอย่างดี ถามว่าพรุ่งนี้ได้กินกล้วยไหม? ไม่ได้กิน ถ้าอย่างนั้นไม่ได้ ดีใช่ไหม มันก็ไม่ใช่ มันก็ได้ ได้ตามส่วน เพราะเมื่อตั้งใจ ปลูก จะเป็นหลักประกันอย่างหนึ่งว่า มันคงไม่ตาย เป็น ได้แค่นั้น แต่จะได้กินกล้วยไหม? ยัง ตั้งใจรดน้ำพรวนดินผ่านไปอีก ๓-๔ เดือน แล้ว จะได้กินกล้วยไหม? ยัง ได้แค่ใบตอง ตั้งใจรดน้ำพรวนดินต่อไปอีก ๘-๙ เดือน ได้กิน กล้วยหรือยัง ? ยังอีก ได้แค่หัวปลี ต้องทําต่อไปอีกจนครบปี นั่นแหละถึงได้กินกล้วย นี่ ขนาดของกล้วยๆ ยังต้องใช้เวลาปีหนึ่ง จึงจะได้กิน แล้ว 2