๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี : หน้า 18/50

๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี ๑๗ ด้วยการทำความเพียรอย่างไม่อาลัยในชีวิต หลวงปู่ท่านได้เข้าถึง พระธรรมกายกลางดึกคืนนั้นเอง นับเป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ ถึงวิธี การดำเนินจิตเข้าไปในเส้นทางสายกลาง ตามอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระอรหันต์ทั้งหลาย ซึ่งเป็นวิธีปฏิบัติที่เลือนรางหายไปกว่า ๒,๐๐๐ ปี การค้นพบของท่านจึงเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อมนุษยชาติ และ เหนือสิ่งอื่นใดการค้นพบของท่านยังเป็นพยานยืนยันหลักฐานที่ว่า “ตถาคต เป็นพระธรรมกาย” ดังที่ปรากฏอยู่ในอรรถกถา พระไตรปิฎกวกุกลิสุตต วณฺณนา หน้า ๓๔๒ ถึง ๓๔๓ ว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดง พระธรรมกายที่ตรัสไว้ว่า ขอถวายพระพรมหาบพิตร ธรรมกายแลคือ พระตถาคต ความจริงโลกุตรธรรม ๙ อย่าง (มรรค ๔ ผล ๔ นิพพาน ๑) ชื่อว่า พระกายของพระตถาคต” นับเป็นพระคุณอันยิ่งใหญ่ของพระมงคลเทพมุนี ที่ท่านได้ยอม สละชีวิตเป็นเดิมพัน จนสามารถค้นพบแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา และ เป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเหล่า พระอรหันต์ทั้งหลายว่ามีอยู่จริง ตลอดจนช่วยยืนยันว่า ธรรมะของ พระพุทธองค์นั้นเป็น “อกาลิโก” คือไม่ถูกกำจัดด้วยกาลเวลา แม้ว่าจะ ผ่านมาถึง ๒,๐๐๐ กว่าปีแล้ว แต่ก็ยังมีผู้สามารถปฏิบัติเข้าถึงได้กันอย่าง มากมาย โดยมีจุดเริ่มต้นจากหลวงปู่ผู้นำวิชชาธรรมกายของพระสัมมา สัมพุทธเจ้ามาเผยแผ่สู่เหล่าศิษยานุศิษย์ทั้งในและต่างประเทศตราบ จนถึงทุกวันนี้