๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี : หน้า 16/50

๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี ๑๕ ถ้าเป็นคุณแก่ศาสนาของพระองค์แล้ว ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรด พระราชทานแด่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์รับเป็นทนายศาสนา ในศาสนา ของพระองค์จนตลอดชีวิต” เมื่อเวลาผ่านไปประมาณครึ่งค่อนคืน ท่านปฏิบัติธรรมจนใจหยุด สงบนิ่งที่ศูนย์กลางกายได้ส่วนพอดี ดวงกลมโตใสบริสุทธิ์ที่ศูนย์กลาง กายที่เห็นมาตั้งแต่ตอนทำสมาธิช่วงเช้าจนถึงเพล ก็ยิ่งใสสว่างมากขึ้น ราวกระจกเงาใหญ่ขนาดดวงอาทิตย์ เห็นอยู่อย่างนั้นหลายชั่วโมง โดย ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรต่อไป ขณะนั้นมีเสียงหนึ่งผุดขึ้นมาจากกลาง ดวงนั้นว่า “มัชฌิมา ปฏิปทา” ทางสายกลาง ไม่ถึงนักไม่หย่อนนักใน ความหมายของปริยัติขณะเดียวกันที่ศูนย์กลางดวงกลมใสสว่างนั้นปรากฏ มีจุดเล็กเรืองแสงสว่างวาบขึ้นมา ท่านจึงคิดว่า “นี่กระมังทางสายกลาง” ท่านจึงมองไปที่จุดนั้นทันที จุดนั้นค่อยๆ ขยายโตขึ้นมาแทนที่ดวงเก่า ซึ่งหายไป ท่านมองเข้ากลางจุดเล็กที่อยู่กลางดวงใสเรื่อยไป ก็ได้เห็น ดวงใหม่ที่สุกใสยิ่งกว่าลอยขึ้นมา ท่านเข้ากลางดวงใหม่ที่ลอยขึ้นมา แทนที่อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายไปเรื่อยๆ ในที่สุดจึงเห็นกายต่างๆ เกิดขึ้นจนกระทั่งถึง “ธรรมกาย” เป็นองค์พระปฏิมากรเกตุดอกบัวตูม ใสบริสุทธิ์งดงามหาที่ติมิได้ ยิ่งกว่าพระพุทธรูปองค์ใดที่เคยเห็นมา (*เข้ากลาง หมายถึง ดำเนินจิตเข้ากลางสภาวธรรมที่เห็นไปเรื่อยๆ จน กระทั่งเข้าถึงพระธรรมกายที่อยู่ในทางสายกลาง)