การปฏิบัติธรรมและการศึกษา : หน้า 24/50

๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี ๒๓ คุณูปการแก่การคณะสงฆ์อย่างใหญ่หลวง รักการปฏิบัติธรรม หลวงปู่ท่านใช้เวลาในชีวิตสมณะอย่างทรงคุณค่ายิ่ง นับแต่วันแรก ที่บวชท่านได้ปฏิบัติธรรมทุกวันตลอดมา เมื่อท่านเข้าถึงธรรมกายแล้ว ท่าน ก็ทุ่มเทสละชีวิตให้กับการศึกษาค้นคว้าและเผยแผ่วิชชาธรรมกาย ต่อมา เมื่อตั้งโรงงานทำวิชชา (สถานที่เจริญภาวนาชั้นสูง) มีผู้มาปฏิบัติธรรมกัน ทั้ง ๒๔ ชั่วโมง ท่านก็ควบคุมการปฏิบัติธรรมด้วยตนเองมาโดยตลอด ทำให้ มีเวลาพักผ่อนเพียงน้อยนิด แม้ยามอาพาธท่านก็ยังคงดูแลควบคุมการ ปฏิบัติธรรมของพระภิกษุ สามเณร และแม่ชี รักการศึกษา หลวงปู่ท่านเห็นคุณค่าของการศึกษา ท่านสอนให้ลูกศิษย์รักการ ศึกษา ให้ตั้งใจเรียนหนังสือ จะเรียนทางโลกก็ได้ ทางธรรมก็ได้ ท่าน เปิดโอกาสให้ทุกคน ท่านบอกว่า “คนที่มีการศึกษาดีจะได้อะไรก็ดีกว่า ประณีตกว่าผู้อื่น คนมีวิชาเท่ากับได้สมบัติจักรพรรดิ กินใช้ไม่หมด” ถ้าใครไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ท่านจะกล่าวว่า “อ้ายโลกก็เหลว อ้ายธรรม ก็แหลกเป็นแบกบอน เหลือแต่กินนอน เที่ยว สามอันเท่านั้นเอย” คือทางโลกก็ไม่ได้ ทางธรรมก็ไม่ดี