๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี : หน้า 20/50

๑๒๔ ปี พระมงคลเทพมุนี ๑๙ เกินไป ท่านจะหัวเราะด้วยความดีใจแล้วพูดว่า “เห็นคุณพระศาสนา ไหมล่ะ” ท่านไม่กลัวว่าจะเลี้ยงไม่ไหว ได้แต่พูดว่า “ไหวซิน่า” นอกจากนี้ ท่านยังได้บำเพ็ญสาธารณประโยชน์ สร้างโรงเรียนราษฎร์ สำหรับเด็กชาวบ้าน หลวงปู่เห็นว่าในละแวกนั้นมีเด็กๆ ที่ไม่ได้เรียน หนังสือเป็นจำนวนมาก ท่านจึงปรารภว่า “เด็กๆ ที่ไร้การศึกษาเป็นคน รกชาติ มาเที่ยวรังแกวัด ต่อไปก็กลายเป็นพาล” ด้วยความเมตตาท่าน จึงได้ตั้งโรงเรียนขึ้นเพื่ออนุเคราะห์ให้เด็กๆ ได้รับการศึกษา โดยไม่ต้อง เสียค่าเล่าเรียน ทำให้ชาวบ้านแถบนั้นซาบซึ้งในอุปการคุณของท่าน ต่อมาเมื่อทางราชการจัดตั้งโรงเรียนตามพรบ. ประถมศึกษา ท่านจึง ยกเลิกงานด้านนี้ไป หันมาจัดการเรื่องการศึกษานักธรรมและบาลีแทน โดยได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเป็นอาคาร ๓ ชั้น จุผู้เรียนได้ นับพัน อาคารหลังนี้ได้ชื่อว่าเป็นตึกที่ทันสมัยที่สุดในแถบนั้น สิ้นค่า ก่อสร้างถึง ๒,๕๐๐,000 กว่าบาท นับว่าเป็นเงินจำนวนมากในสมัยนั้น ในด้านงานเผยแผ่ หลวงปู่มุ่งเน้นเรื่องการสอนภาวนา และเทศนา ให้แก่สาธุชนที่วัดปากน้ำด้วยตัวท่านเองอย่างจริงจัง นอกจากนี้ ท่านยัง เมตตาอยากให้ประชาชนมีความสุขความเจริญ และมีพระรัตนตรัยเป็น ที่พึ่งที่ระลึก หลวงปู่จึงส่งพระภิกษุ สามเณร และแม่ชีที่มีความสามารถ ออกไปเผยแผ่วิชชาธรรมกายทั้งในจังหวัดต่างๆ ทั่วประเทศไทย รวมทั้ง ในต่างประเทศด้วย