ลำดับการแผ่เมตตา : หน้า 42/149

เพราะเหตุนั้น จึงไม่ควรเจริญเมตตาปรารภผู้ที่ตายไปแล้ว 3. ลำดับการแผ่เมตตา เมื่อแผ่เมตตาให้แผ่เมตตาตามลำดับ ดังนี้ 1. อัตตบุคคล แผ่ให้แก่ตนเอง 2. ปิยบุคคล แผ่ให้แก่ผู้ที่รักใคร่ 3. อติปิยบุคคล แผ่ให้แก่ผู้ที่รักใคร่มาก 4. มัชฌัตตบุคคล 5. เวรีบุคคล แผ่ให้แก่ผู้ที่ไม่รักไม่ขัง แผ่ให้แก่ผู้ที่เป็นศัตรู ผู้ที่มีเมตตาและสามารถแผ่เมตตาได้อย่างคล่องแคล่วเชี่ยวชาญ จะต้องหมั่นฝึกฝน อยู่เสมอ ในชั้นต้นต้องฝึกแผ่เมตตาให้แก่ตนเองก่อน เพื่อจะได้เป็นสักขีพยานว่า ตนเองปรารถนา ความสุขเกลียดความทุกข์ ต้องการมีอายุยืน กลัวตาย ฉันใด ผู้อื่นก็ฉันนั้น อีกทั้งการแผ่เมตตาแก่ ตนเองก่อนผู้อื่นยังทำให้จิตใจเกิดความแช่มชื่นยินดีทั้งนี้เพราะความรักต่อคนอื่นหรือสิ่งอื่นแม้จะ มีมากมายเพียงใด ก็ไม่เท่าความรักที่มีต่อตัวเอง ฝึกดังนี้บ่อย ๆ ทำบ่อยๆ เมตตาจิตก็จะ เกิดขึ้นได้โดยง่าย เกิดแล้วตั้งอยู่ได้มั่นคง คำบริกรรมในการแผ่เมตตาให้แก่ตนเอง คือ ลำดับ “อห์ อเวโร โหมิ ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ไม่มีศัตรูภายในและ ภายนอก อห์ อพฺยาปชฺโฌ โหมิ อห์ อนีโฆ โหมิ ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ไม่มีความพยาบาท ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ไม่มีความลำบากกาย ลำาบากใจ พ้นจากอุปัทวภัย อห์ สุขี อตฺตานํ ปริหราม ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้มีความสุขกายสุขใจ รักษาตน ให้พ้นจากทุกข์ทั้งปวงเทอญ” เมื่อแผ่เมตตาให้แก่ตนเองได้คล่องแคล่วแล้ว ก็ขยายการแผ่ให้เป็นวงกว้างออกไปตาม พ ร ห ม วิ ห า ร 4 DOU 33