กฎเหล็กในการออกแบบ : หน้า 84/96

ช่วยเป็นกรรมการเลือก ศิลปะเป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องด้วยอารมณ์และความรู้สึกโดยตรง จึงไม่มีกฎตายตัวใด ๆ ที่จะมาใช้ตัดสินถูกผิด มีแต่ใช้พิจารณาถึงความเหมาะสม ควร-ไม่ควร ลองคาดเดาเล่น ๆ ดูครับว่า ใครคนหนึ่งเลือกแบบใด มาเป็นปก PA ยาง เดาถูกแล้วครับ กรอบที่มีมาแต่ดั้งเดิมคือกฎเหล็กที่ทุกคนควรเคารพและรักษาไว้ แต่กรอบที่มีก็ใช่ว่าจะทำให้เราได้อิสระจนขยับตัวทำอะไรไม่ได้ แค่เรารู้จักปรับความยืดหยุ่นและมีเทคนิคขยายกรอบให้กว้างขึ้น เพียงเท่านี้ก็ทำให้การทำงานมีความสุขและสนุกขึ้นอีกเยอะ กฎเหล็กที่ว่านี้มีหลายอย่างด้วยกัน อย่างเรื่องห้ามใช้ น ตัวหนังสือซ้อนเงา เพราะทำแล้วอ่านยาก เราขยายกฎข้อนี้ให้ กว้างขึ้นด้วยการใช้เครื่องมือชิ้นหนึ่งเข้ามาช่วยเครื่องมือที่ชื่อว่า ‘แอบเนียน’ ปกติการใช้ตัวหนังสือสีขาวหรือสีต่าง ๆ มาวางอยู่บน พื้นหลังที่มีสีตัดกันชัดเจน งานที่ออกมาก็ยังคงดูดี เช่น เราใช้ ตัวหนังสือสีขาววางอยู่บนพื้นสีน้ำเงิน อย่างนี้ทำออกมาแล้ว อ่านสบายตา แต่ถ้าเกิดหาตำแหน่งที่จะวางตัวหนังสือมันไม่ได้จังหวะ บางทีจําเป็นต้องไปวางอยู่บนท้องฟ้าสีกลาง ๆ ถ้าใช้ตัวหนังสือ แวน ๑ ค่ำ เดือน ๘ พ.ศ. ๒๔๗๔ D-Day วันประกาศ ก ๑๐ วารสารอยู่ในบุญ ฉบับที่ ประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ วันเข้าพรรษา ปี พ.ศ. ๒๔๗๔ ตรงกับวันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๘ คือวันที่หลวงปู่เริ่มทำวิชชา เป็นวันที่ท่านประกาศศึกจะสู้กับมาร! สีน้ำเงิน งานก็จะออกมาทึบ ๆ ดูไม่สว่าง ถ้าหากเปลี่ยนมาใช้ตัวสีขาว ก็ทำให้มองเห็น ไม่ชัด แถมยังอ่านยาก โดยทั่วไปคนออกแบบก็จะใช้วิธีซ้อนเงา แต่ในเมื่อมีกฏว่าห้ามใช้ เราจึงต้องอาศัยเครื่องมือแอบเนียนมาเป็นตัวช่วย การซ้อนเงาที่ทำออกมาคือ ต้องเบลอเงาสีเข้มให้ซอฟต์ก่อน แล้วจึงอ่อนน้ำหนักลง ให้ความรู้สึกเหมือนตัวหนังสือสีขาวมันลอยอยู่ ลอยออกมาจากท้องฟ้า แต่คนดูจะไม่รู้ว่า ลอยออกมาได้เพราะอะไร แอบเนียนแบบนี้ค่อนข้างจะปลอดภัย กฎเหล็กอีกข้อหนึ่ง คือห้ามเอาตัวหนังสือมาวางอยู่บนภาพ! กฎข้อนี้น่าจะทำจาก เหล็กกล้าที่แข็งแรงและหนักมาก จึงไม่มีผู้ใดมีพละกำลังมากพอที่จะขยายกฎข้อนี้ให้ กว้างขึ้นกว่าเดิมได้ ถามว่าทำไมกฎนี้จึงห้ามเอาตัวหนังสือมาวางไว้บนภาพ เพราะอะไร? เพราะทำให้ อ่านยากใช่ไหม แต่ถ้าหากเราทดลองทำออกมาแล้วอ่านไม่ยาก เราก็สามารถทำได้ใช่ไหม ๙๗