การสอนในช่วงที่ไม่สบาย : หน้า 78/96

๙๐ ช่วงหน้าฝนที่ฝนตกทุกเย็น เมื่อถึงเวลาเข้าสอนโรงเรียนอนุบาลฯ ท่านเริ่มรู้สึกจะไม่ค่อยสบายและจะเป็นไข้ “วันนี้เข้าสอนไหวไหมครับ?” “ลองเข้าไปสอนดูก่อนแล้วกัน ถ้าไม่ไหวก็ค่อยกลับไปพัก ขณะที่สอนเราได้ยินคำาพูดเหล่านี้จนคุ้นหู “ได้ยินกันชัดไหม วันนี้หลวงพ่อไม่ค่อยมีเสียง ต้องเปิดเพลงเยอะหน่อย เอาเพลงช่วย “ลมขึ้น เดี๋ยวก่อน ขอหัวเราะไล่ลมก่อน” แล้วท่านก็หัวเราะขำ ๆ อาการป่วยที่เริ่มทำท่างอแง “หัวเราะขำส่วนตัวนะ ไม่เกี่ยวกับใคร! จากแค่ลองเข้าไปสอนดูก่อน ถ้าไม่ไหวก็ค่อยกลับ สอน ๆ ไป ท่านก็สอนไม่ไหวจริง ๆ ไม่ ไหวหวั่น” ครับ! ฝืนสอนจนจบได้ตามปกติเหมือนทุกวัน ข้ออ้างออกอากาศเหล่านี้เป็นขั้วบวกบวก อ้างแล้วไม่เสียหาย ยังทำให้งานเดินหน้าต่อไปได้ ไม่ว่าอุปสรรคใด ๆ จะเกิดขึ้นก็ตาม เหตุผลที่จะนํามาอ้างใช้สู้กับอุปสรรค เพื่อให้ประสบ ความสำเร็จ” และไปให้ ถึงจุดหมาย อยู่ที่ขัว “บวกบวก” เท่านั้น คำพูดของตลกท่านหนึ่งที่ว่า “ความทุกข์ของเรา ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเสียงหัวเราะของผู้ชม แต่ความหมายกลับกินใจไม่ได้ตลกเลย เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เมื่อถึงเวลาที่ต้องขึ้นเวทีทุกอย่างที่ค้างอยู่ในใจต้องวางไว้ข้างล่างก่อน แล้วขึ้นไปทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ครั้งหนึ่ง แอนนา ชวนชื่น เล่าว่า พ่อของเขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต แต่เขาต้องขึ้นไปแสดง เขาต้องรีบสลัดความทุกข์โศกทิ้งทันที เขาต้องทำให้ได้ แล้วเขาก็เดินขึ้นเวทีทั้งที่น้าตายังไม่ทันแห้ง แล้วเขาก็ทำได้สำเร็จ ที่หน้าเวทีหัวเราะกันลั่น เมื่อจบการแสดงเขาเดินลงจากเวที น้ำตาอาบแก้มเหมือนเดิม "ความทุกข์ของเรา ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเสียงหัวเราะของผู้ชม เป็นคาถาตอกย้ำาให้เดินหน้าสู้ต่อไป หรืออย่างวันที่ DMC ไม่มีคำว่า LIVE ขึ้นมุมบนซ้ายมือ เราเข้าใจตรงกันว่าคุณครูไม่ใหญ่ท่านไม่สบาย ลงสอนไม่ไหว ในความคิด เราคิดกันว่า ดีเหมือนกันท่านจะได้พัก ก็เป็นวันที่ท่านได้พักจริง ๆ พักอย่างหนึ่ง