การศึกษาธรรมและการบวช : หน้า 59/80

จนกระทั่งตั้งหลักตั้งฐานได้ ทางบ้านไม่ลำบาก แล้ว อายุ ๒๒ ก็มอบทรัพย์ที่หามาได้ ให้เอาไว้ สำหรับเลี้ยงดูมารดา และญาติ แล้วท่านก็บวช นี่ตั้งแต่เป็นนักธุรกิจตั้งแต่อายุ 5 พอหาทรัพย์ได้ ทั้งกำลังกาย กำลังใจ ความคิด สติปัญญา พอได้ทรัพย์มา ก็มอบทรัพย์เอาไว้แทนตัวสำหรับ ดูแลมารดาและหมู่ญาติ แล้วตัวก็ออกบวช เวลาบวชแล้วก็ตั้งใจประพฤติปฏิบัติ ตามธรรมวินัย เป็นพระแท้ เราจะสังเกตได้ว่า มีบันทึกซึ่งเขียนด้วยมือของท่านเองเลยว่า พอ บวชแล้ววันหนึ่ง สมมุติบวชวันนี้ วันอังคาร รุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง คือ วันพุธ ปฏิบัติธรรมะไม่ เคยขาดเลย คือ ทำสมาธิเจริญภาวนาไม่ขาด เลยแม้แต่วันเดียว จนกระทั่งถึงวันที่ท่านพูด ที่จริงถึงจนกระทั่งถึงวันท่านละโลก แต่ท่านพูด ถึงวันไหนก็วันนั้นแหละ ซึ่งหายากในหมู่นักบวช ที่เป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา เพราะท่านบวช อย่างมีเป้าหมาย บวชวันหนึ่ง รุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง ปฏิบัติธรรมไม่เคยขาดเลย นี่เป็นเนติแบบแผน สําหรับนักบวชบรรพชิตนี่อย่างดีทีเดียว เห็น ไหมจ๊ะ เห็นความเอาจริงเอาจังของท่านไหม แล้ว ๑๑ พรรษาก่อนบรรลุวิชชา ธรรมกาย ใครว่า วิชชาไหนดีที่หลวงปู่ หลวงตา พระคณาจารย์ต่างๆ เขาศึกษากัน ท่านก็ศึกษา อย่างจริงจัง แล้วก็ไปถึงที่สุดของทุกวิชาที่เขา ศึกษากัน เช่น โหราศาสตร์ วิชาโหราศาสตร์นี่ท่านเรียนจนชำนาญ เลย แต่ก็ไม่ได้ใช้ เรียนรู้ นานๆ จะเอามาใช้ สักที ซึ่งหลวงพ่อจะค่อยๆ เล่าไป ท่านจะเอา มาใช้ตอนไหน นานๆ สักทีหนึ่ง แต่ไม่ค่อยใช้ จะศึกษาอยู่ในช่วงนี้ ๑๑ พรรษา วิชารักษาโรค อะไรต่างๆ แพทย์แผนโบราณอะไรที่หลวงปู่ หลวงตา พระคณาจารย์ ควรจะรู้เอาไว้สำหรับ รักษาตัวเอง รักษาเพื่อนสหธรรมิก รักษาอุบาสก อุบาสิกา สาธุชน สงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ ก็ ศึกษากันไป เหมือนอย่างที่ท่านศึกษาตาม วัดวาอารามต่างๆ เหล่านั้น ก็เกื้อกูลกันไป สงเคราะห์กันไป ก็เรียนกันอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง ถ้าเรียกกันดีหน่อยหรือพูดง่ายๆ ว่า วิทยาศาสตร์ ทางใจ แต่ก่อนเขาเรียกไสยศาสตร์ เป็นเรื่อง วิทยาศาสตร์ทางใจ ก็ศึกษา ทำได้ ครูทำได้ถึง ไหนนี่ ท่านก็ทําได้แบบครูหมดเลย นี่ก่อนบรรลุ วิชชาธรรมกายใน ๑๑ พรรษาแรก ท่านทำได้ ถึงขนาดนี้ น่าทึ่ง น่าอัศจรรย์ มีวันหนึ่งผู้ที่เล่าเรื่องนี้ให้หลวงพ่อ คือ หลวงพ่อวัดลำพญา ตอนที่เจอท่านก็อายุสัก ๗๐ นานแล้วนะ ๒๐ กว่าปี ไม่ ๗๐ ก็เกือบ ๓๐ แถวๆ นั้น แต่ท่านยังแข็งแรงอยู่ แต่ที่ไปกราบเยี่ยม ท่าน เพราะไปสืบทราบว่าท่านเคยเป็นเด็กวัด อยู่ในกุฏิหลวงปู่ของเราก็ไปสบเสาะไปกราบท่าน ท่านบอกใช่ ท่านอยู่ตอนนั้นอายุ ๑๑-๑๒ ขวบ ไม่ได้บวชหรอก เป็นเด็กวัด อยู่ในกุฏิ โดนท่าน ทุบหัวเลย เดี๋ยวก็ทุบ แล้วก็ถามท่านว่ามันน่า ทุบไหม ท่านบอกน่า ก็นั่งพัดให้หลวงปู่เรา เพราะมีพระธุดงค์ จํานวนกี่รูปลืมไปแล้ว แต่ หลายรูป ห่มกลัก ห่มดองมาเลย ออกมาจากป่า มากราบหลวงปู่เรา เพราะได้ยินกิตติศัพท์ว่า ท่านเชี่ยวชาญเกี่ยวกับวิชาทางด้านไตรเพท อาถรรพ์เวทย์ อะไรต่างๆ เวทย์มนต์กลคาถา อะไรพวกนี้ ซึ่งท่านคงจะชำนาญมากนะหลวงปู่ เรานี่ เพราะตอนที่จะย้ายมาอยู่วัดปากน้ำ สมเด็จวัดโพธิ์ได้ย้ำไว้เลยว่า ห้ามแสดงอภินิหาร แสดงว่าต้องมีอภินิหาร ทีนี้ หลวงพ่อวัดลำพญา ตอนนั้นเป็นเด็กวัดก็นั่งอยู่ พัดให้หลวงปู่ก็คุย ซึ่งตอนนี้ท่านมาอยู่วัดปากน้ำแล้ว บรรลุธรรม we ๕๗ kalyanamitra.org