ฝันในฝัน : Case Study : คนฆ่าหมู : หน้า 65/80

พระพุทธศาสนา.. กําลังบุญตรงนี้ส่งผลให้ท่านไปเกิด เป็นเทพบุตรสุดหล่อชั้นดาวดึงส์ซึ่งยากมากๆ สำหรับชาวต่างชาติที่ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ พอไปอยู่ที่ชั้นดาวดึงส์ ก็ยังระลึกถึงเทพธิดา ในเมืองมนุษย์ เมียงๆ มองๆ มาดูเรื่อยๆ ก็ ชื่นชมอนุโมทนาบุญเป็น บุญก็เกิดขึ้นเรื่อยๆ ทำไมจึงเป็นมะเร็งปอด เพราะกรรมปาณาติบาตในอดีตชาติ คือ มีอยู่ชาติหนึ่งที่ไม่ได้เกิดมาเจอกับภรรยา ในเมืองมนุษย์ชาติปัจจุบันนี้ ตัวเองก็เกิด เป็นชายชาวต่างชาติแล้วก็มีภรรยาชาว ต่างชาติด้วยกัน แต่มีชีวิตคู่ที่ไม่มีความสุข ตนเองจับได้ว่าภรรยานอกใจ เกิดความโกรธ ก็จับฝ่ายหญิงมามัดแล้วเอาผ้าโป๊ะหน้า ทําให้หายใจไม่ออกจนฝ่ายหญิงหมดลมตาย ตัวเองในชาตินั้นใกล้ตายจิตก็เศร้า หมองจึงตกไปในมหานรก โดนนายนิรยบาล จับมัดกับเสาเหล็กร้อน แล้วเอาผ้าเหล็ก ร้อนปิดจมูกและปากหายใจไม่ออกตายฟื้นๆ ยาวนานไม่มีช่องว่างให้พัก จากมหานรกก็ ไปขุมบริวารยมโลก ซึ่งโดนลงทัณฑ์ทรมาน คล้ายๆ กัน คือ ถูกจับมัดปิดปากจมูก หายใจ ไม่ออกตาย เมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ ก็จะตายด้วย อาการหายใจไม่ออกอีก 9,000 ชาติ ตอนนี้ ใช้กรรมมาแล้ว ๖๕๐ ชาติ จะหมดวิบาก กรรมนี้ได้ต้องพบพระพุทธเจ้า ได้ฟังธรรม ให้เข้าถึงธรรมหรือปฏิบัติให้เข้าถึงธรรมกาย ซึ่งตอนนี้นั่งนิ่งดีไม่เมื่อย นานๆ ก็มองดู เทพธิดาเมืองมนุษย์ทีหนึ่ง น่าทึ่งมากไม่มี ความสนใจเทพธิดาบนสวรรค์เลย... จริงๆ แล้วตัวท่านไม่อยากเป็นพ่อค้า ฆ่าหมูขายหรอก แต่มันมีบุพกรรมในอดีตชาติ ท่านเกิดในเมืองปัจจันตชนบท (ชายแดน) มีข้าศึกยกทัพมาตีเมือง ตัวเองรอดชีวิต แต่พ่อแม่ญาติพี่น้อง ถูกฆ่าตายหมด ก็คิดผูกพยาบาท จองเวรไว้ ว่าต้องฆ่าให้หมด จึงต้องใช้เวรใช้กรรมผลัด กันฆ่ามาเรื่อย พอตายก็ตกนรก ใช้กรรมใน อบายตามขบวนการ หมดแล้วก็เกิดมาเป็น หมูให้เขาฆ่าและเป็นคนฆ่าหมูวนเวียนกันไป สรุปคือ...ที่มาเป็นพ่อค้าฆ่าหมูขายมี ๒ ประการคือ ๑. ทําปาณาติบาตและผูกพยาบาท จองเวรกันมา ๒. ในอดีตชาติเคยทําบุญเอาไว้บ้าง แต่ไม่อธิษฐานล้อมคอก ขอให้รวยอย่าง เดียวไม่อธิษฐานให้ละชั่วทำความดี และ เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา เวลาทําบุญก็ ทําบุญนอกบุญเขต ไม่รู้เรื่องความจริงของ ชีวิต คิดว่าสัตว์ คืออาหารของมนุษย์ ดังนั้น การฆ่าหมูขายเป็นอาหารไม่บาป ที่คิดอย่าง นี้เพราะไม่รู้ และไม่มีผู้รู้มาแนะนำ ท่านจึงมามีอาชีพพ่อค้าหมู.. ด้วย วิบากกรรมปาณาติบาต และการผูกเวร... เห็นไหม แค่มโนกรรม (ความคิด) ก็มีวิบาก เป็นผล ดังนั้นเวรย่อมระงับด้วยการไม่จอง เวร (กระดาษหมดแล้วติดตามต่อภาค ๒ ในฉบับหน้าครับ) 78 ป๖๓ kalyanamitra.org