ธุรกิจขายส่งกระเป๋าและรองเท้า วารสารอยู่ในบุญ ปี 2546 ฉบับที่ 11 เดือนกันยายน หน้า 68
หน้าที่ 68 / 80

สรุปเนื้อหา

เราไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนก็เป็นได้ค่ะ...... ผมรู้จักกับพี่อธิคมที่เรียนหลักสูตร SME ที่ ธรรมศาสตร์ด้วยกัน แล้วพี่เขาก็เลยชวนผมไป เยี่ยมโรงงานของคุณอาพลกฤษณ์เพื่อชมโรงงาน ต้นแบบ โรงงานสีขาว ก่อนจะไปผมก็นึกสงสัย เหมือนกันว่า โรงงานสีขาวที่คนงานไม่ยุ่งพวก อบายมุขต่างๆ เลย มันจะเป็นไปได้ยังไง อย่าง น้อยน่าจะมีก้นบุหรี่ตกอยู่ในโรงงานสักตัวสองตัว แต่เมื่อผมมีโอกาสไปเยี่ยมชมก็ต้องยอมรับว่า เป็นโรงงานสีขาวจริงๆ ครับ ผมทีงกับสิ่งที่คุณอาได้สร้างมากับมือนะครับ จากที่ไม่มีอะไรเลย แล้วก็คุณอาก็ชวนมาที่ สํานักงานของคุณอาหลังตึกการบินไทย ได้มา ร่วมกิจกรรมเปิดใจในช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา ผมได้ฟังผู้นำบุญมาบอกเล่าประสบการณ์เกี่ยว กับการไปพนาวัฒน์ ซึ่งครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่า “พนาวัฒน์” ผมก็สงสัยว่า เอ๊ะ..

หัวข้อประเด็น

- ธุรกิจขายส่งกระเป๋าและรองเท้า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

คุณระพีพันธุ์ สมรรดานันท์ ธุรกิจขายส่งกระเป๋าและรองเท้า เติมเต็มความสุขให้ชีวิต เราไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนก็เป็นได้ค่ะ...... ผมรู้จักกับพี่อธิคมที่เรียนหลักสูตร SME ที่ ธรรมศาสตร์ด้วยกัน แล้วพี่เขาก็เลยชวนผมไป เยี่ยมโรงงานของคุณอาพลกฤษณ์เพื่อชมโรงงาน ต้นแบบ โรงงานสีขาว ก่อนจะไปผมก็นึกสงสัย เหมือนกันว่า โรงงานสีขาวที่คนงานไม่ยุ่งพวก อบายมุขต่างๆ เลย มันจะเป็นไปได้ยังไง อย่าง น้อยน่าจะมีก้นบุหรี่ตกอยู่ในโรงงานสักตัวสองตัว แต่เมื่อผมมีโอกาสไปเยี่ยมชมก็ต้องยอมรับว่า เป็นโรงงานสีขาวจริงๆ ครับ ผมทีงกับสิ่งที่คุณอาได้สร้างมากับมือนะครับ จากที่ไม่มีอะไรเลย แล้วก็คุณอาก็ชวนมาที่ สํานักงานของคุณอาหลังตึกการบินไทย ได้มา ร่วมกิจกรรมเปิดใจในช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา ผมได้ฟังผู้นำบุญมาบอกเล่าประสบการณ์เกี่ยว กับการไปพนาวัฒน์ ซึ่งครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่า “พนาวัฒน์” ผมก็สงสัยว่า เอ๊ะ...พนาวัฒน์เป็น วัดหรือเปล่า แล้วทำไมต้องไปนานถึง ๗ วันด้วย ผมเป็นคนค้าขาย ปกติที่ร้านจะยุ่งมาก แต่พอผมได้ชมภาพของพนาวัฒน์จากวีดิ ทัศน์ ผมตัดสินใจไปทันทีครับ เพราะส่วนตัวผมมี ความสนใจเกี่ยวกับการนั่งสมาธิ ปกติก่อนนอน ผมก็จะนั่งสมาธิสัก ๕ นาทีหรือ ๑๐ นาที ไม่ได้ จริงจังอะไร แล้วก็ล้มตัวลงนอน เรียกว่านอน สมาธิมากกว่า ไม่ถือว่านั่งนะครับ และผมเป็นคน ที่ชอบธรรมชาติ เห็นภาพทิวทัศน์สวยๆ ของ พนาวัฒน์ก็อยากไปทันทีเลย... พอตัดสินใจและรับปากไปแล้วว่าจะไป ผมก็มานึกอีกทีว่า งานที่ร้านจะยุ่งมาก ผมค้าขาย อยู่ย่านสำเพ็ง โดยช่วงเดือนเมษายน ถือว่าเป็น ช่วงที่ขายดีมาก เพราะใกล้เปิดเทอม ผู้ปกครอง เด็กจะมาซื้อของกันมาก แต่เนื่องจากผม ตัดสินใจไปแล้ว คิดว่ายังไงก็ต้องไป ตอนก่อน เดินทางผมมีความกังวลมากครับว่า เอ๊ะ..เราไป หลายวัน แล้วจะมีใครช่วยดูแลที่ร้านหรือเปล่า จะมีใครช่วยงานที่บ้านหรือเปล่า ผมก็ห่วงกังวล ไปสารพัดครับ แต่โชคดีอยู่อย่างที่ผมเป็นคนที่ถ้า ตัดสินใจอะไรแล้วก็จะทำ อยู่ใน he une bb (S) พบว่าเป็นอากาศ ที่กำลังสบาย และเหมาะสาหรับ การนั่งสมาธิ มาก เพราะว่าผมเคยนั่งอยู่ที่ บ้านนะครับ นั่งไปบางทีก็เหงื่อ หยดติ่งๆ รู้ว่ามันค่อนข้าง อึดอัด แต่ที่นั่นผมนั่งได้ดีขึ้น kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More