การต่อสู้เพื่อชีวิตและลูก : หน้า 21/80

ไม่ทัน ปากแห้ง อึดอัดอย่างรุนแรง และเสี้ยว วินาทีแห่งความตายนี้เอง ทำให้เธอได้คิดว่า ทําไมช่างทรมานขนาดนี้ เราคิดถูกแล้วหรือ จะยอมตายด้วยเรื่องเพียงแค่ หรือ เราต้องมี ชีวิตอยู่สิ ต้องสู้ได้แม้ไม่มีเขา เราจะเลี้ยง ลูกเองให้ได้ แต่ด้วยบุญเก่าที่เธอสั่งสมตามมาทัน ทำให้เธอ รอดมาได้ด้วยความอดทน พยายาม ช่วยเหลือตัวเองจนอาการดีขึ้น รวมทั้งความ ปลอดภัยของลูกน้อยที่อยู่ในครรภ์ เพราะยา เข้าสู่ร่างกายเธอไม่มาก หลังจากเหตุการณ์นี้ เปลี่ยนแปลงในทางทีดีขึ้นบ้าง..?? มีอะไร ..ดูเหมือนความสุขจะกลับมาหาเธออีก ครั้ง เพราะสามีได้กลับมาคืนดีกับเธอ แต่เรื่อง ราวกลับไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะตราบใดที่สามี เธอยังคงทำตัวเช่นเดิม ดื่มเหล้าหัวราน้ำใน แวดล้อมบ้านที่เปิดโรงไพ่ขนาดครอบครัว งานการเดี่ยวทําเดี่ยวหยุด ไม่รับผิดชอบอะไร ช้ากลับกลายเป็นการเพิ่มภาระให้กับเธอมากขึ้น เธอจึงเริ่มมีความคิดอยากแยกกันอยู่กับสามี เพราะไม่อยากให้ลูกของเธอต้องพานพบกับ สิ่งเหล่านี้ “ช่วงนั้น เราเตรียมวางแผนแยกกันอยู่ กับสามี เพราะทนไม่ได้ที่ลูกต้องพบสภาพเช่น นี้ไปด้วย แต่ก็พลาดอีก ที่ตัวเองกลับตั้งท้อง อีกครั้งอย่างไม่ตั้งใจ จึงตัดสินใจไปหาหมอเพื่อ ที่จะทำแท้งเอาเด็กออก เพราะหากแยกทาง กับเขาแล้ว เอาลูกไปด้วยถึงสองคน ผู้หญิงตัว คนเดียวอย่างเราคงเลี้ยงลูกไม่ไหว ...” “เด็ก ๓ เดือนแล้วครับ” เป็นคำตอบ จากหมอ เธอจึงฉุกคิดตัดสินใจใหม่ ว่าจะ อยู่ใน รักษาลูกไว้ เพราะรู้สึกถึงความมีชีวิตของลูกที่ เริ่มเติบโตและรับรู้ได้แล้ว เธอคงต้องรับผิด ชอบต่อชีวิตน้อยนั้นแล้ว แม้จะไม่ต้องการก็ตาม ความทุกข์ใจยังคงดำเนินต่อไป สุดท้าย เธอก็ได้กำเนิดบุตรชายที่น่ารักมากอีกคน แต่ ด้วยความรู้สึกกดดันและบีบคั้นที่ผ่านไป แต่ละวันได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากพ่อของเด็กเข้าไปพัวพันกับการขาย ยาบ้า ดื่มเหล้าจัดขึ้น มีอาการประสาทหลอน จนทําร้ายร่างกายเธออย่างทารุณโดยที่พ่อเด็ก เองก็ไม่รู้ตัว ถ้าคุณเป็นเธอ คุณจะตัดสินใจอย่างไร อยู่กับพ่อเด็กต่อไป หรือ แยกทางกับ เขาอย่างเด็ดขาดเพื่อตัวเธอเอง และลูก.. ใช่..!! เธอเลือกที่จะแยกทาง ตอนนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ต้อง มากไปด้วยความรับผิดชอบ ต้องเลี้ยงลูกเองทั้ง ๒ คน “หลังจากที่แยกทางกับพ่อของลูกอย่าง เด็ดขาดแล้ว ในใจในบอกตัวเองเสมอๆ ว่า เราต้องเป็นผู้หญิงแกร่งแล้วนะ ต้องอยู่ได้ด้วย ตัวเอง ไม่มีเขา เราก็อยู่ได้ แต่ลึกๆ แล้วอยู่ได้ ด้วยทิฏฐิมานะตัวเดียวจริงๆ เราต้อง แสดงออกตลอดเวลาว่า เราแกร่ง เราก็เป็นผู้ หญิงอกสามศอกคนหนึ่ง ที่มีความสามารถ มากพอ ที่จะดำรงชีวิตอย่างมีความสุขพร้อม ลูกได้แม้ไม่มีเขา... เธอพยายามไขว่ขว้าหาที่ยึดอะไรสัก อย่างที่แสดงออกถึงความเข้มแข็ง ความไม่มี ทุกข์ ความร่าเริง โดยไปร่วมสังสรรค์กับเพื่อนๆ ทุกเย็น ไปดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ เข้าผับ ในตอน เย็นหลังเลิกงานทุกวัน เธอยังบอกอีกว่า เธอ ไ ป ๑๘ kalyanamitra.org