วันมาฆบูชา : หน้า 39/80

เมื่อ ๒,๕๐๐ กว่าปีมาแล้ว ที่มนุษยชาติ ได้พบกับความสว่างที่แท้จริง เป็นความสว่าง ที่ไม่กลับไปมืดมนอีก ในมาฆฤกษ์ ดิถีเพ็ญ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ปฐมเหตุแห่งวันสำคัญวันนี้ เกิดเหตุอัศจรรย์ขึ้น ๔ ประการ คือ มีการ ประชุมพระภิกษุ ๑,๒๕๐ รูปโดยมีพระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงเป็นประธาน พระภิกษุที่มา ประชุมกันนั้นล้วนเป็นพระอรหันต์ และเป็น เอหิภิกขุอุปสัมปทาคือพระภิกษุที่พระพุทธองค์ ทรงบวชให้ทั้งสิ้น มาประชุมกันโดยมิได้ นัดหมาย และวันที่มาประชุมกันนั้นเป็นวันที่ พระจันทร์เสวยมาฆฤกษ์ ท้องฟ้าสว่างไสวด้วย แสงจันทร์นวลพระบรมศาสดาทรงแสดง โอวาทปาฏิโมกข์แก่พระสาวก ถือเป็นการวาง รากฐานของพระพุทธศาสนา ในค่ำคืนนั้นโลกมิได้สว่างด้วยแสงจันทร์ เพียงอย่างเดียว หากแต่สว่างด้วยธรรมที่ พระพุทธองค์ทรงตรัสสอนคือ “โอวาท ปาฏิโมกข์” ซึ่งเป็นอุดมการณ์ หลักการ และ วิธีการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา พระ อรหันต์ทั้ง ๑,๒๕๐ รูปล้วนเป็นผู้เข้าถึงความ สว่างที่พระพุทธองค์ทรงประทานให้ก่อนใคร เหล่าพระอรหันตสาวกของพระพุทธองค์จึง เป็นผู้นำประทีปธรรมไปสู่ใจชาวโลกอีกทอด หนึ่ง ประทีปธรรมดวงนี้จึงเป็นอุปกรณ์สำคัญ สำหรับการเดินทางในวัฏสงสารอันยาวไกล kalyanamitra.org