อานุภาพแห่งบุญ : หน้า 60/80

อ า นุ ภ า พ แ ห่ ง บุญ กำลังจางหายความสว่างของแสงจันทร์กำลัง มาแทนที่ ลมเย็นๆ พัดผ่าน หมู่พระภิกษุสงฆ์ นั่งเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบสวยงาม อยู่ บนสังฆรัตนเจดีย์ ผมก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่ามองเพลินๆ เดี๋ยวจะได้นั่งหลับตาต่อ พอมองเลยขึ้นไปบน มหาธรรมกายเจดีย์ อีกท่านหนึ่งคือ คุณเตือนใจ บำรุงเจริญ อายุ ๖๕ ปี เมื่อครั้งอายุ ๑๗ ปี คุณป้าเดือน เคยได้เข้าไปกราบพระเดช พระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำฯ ใน สมัยที่ท่านยังมี ท้องฟ้า เอ้ะ! เหนือยอดโดมเจดีย์มีอะไร ง ชีวิตอยู่ด้วยและ ใหญ่มากๆ ผมมองให้ชัดขึ้นเห็นเป็นหน้าตัก คุณป้าเดือนได้ องค์พระธรรมกายแก้วใสใหญ่มาก ผมก็มอง ขึ้นไปเรื่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นไปๆ องค์ท่านใสมาก มองทะลุได้ หน้าตักท่านคลุมมหาธรรมกาย เจดีย์ไว้หมด ใจคิด โอ้โห ทำไมองค์พระธรรม กายใหญ่ขนาดนี้ เอ๊ะ! เราคิดไปเองหรือเปล่า? เท่านั้นแหละครับท่านก็ค่อยๆ จางเลือนหายไป ปิติมากครับ ผมเห็นอยู่ประมาณ ๑๐ วินาที ผมรีบอธิษฐานจิตตามหลักวิชชาทันที ปกติผมเป็นคนที่อธิษฐานไม่เก่ง แต่วันนั้นคำ อธิษฐานไม่รู้พรั่งพรูมาจากไหน อธิษฐานได้ เป็นขั้นเป็นตอน ครบหมดเลย เข้าถึงพระ ธรรมกายตั้งแต่เกิด มีสมบัติตักไม่พร่อง เอา ไว้สร้างบารมี กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ และ สุดท้าย ขอให้ตามติดหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ไปทุกภพทุกชาติ ตราบถึงที่สุดแห่งธรรม ติดตามสร้าง บารมีกับหมู่คณะ เรื่อยมา สำหรับ พุทธานุภาพ คุณเตือนใจ บำรุงเจริญ คุณป้าเตือนเคยเห็นพระธรรมกายด้วยตาเนื้อ มาครั้งหนึ่งเมื่อ ๒๐ ปีก่อน ขณะที่เวียน ประทักษิณรอบอุโบสถวัดพระธรรมกาย ในคืน วันมาฆบูชาเช่นกัน การเห็นปรากฏการณ์ พิเศษในครั้งนั้น แตกต่างจากการเห็นในครั้งนี้ อย่างไร คุณป้าเตือนได้เล่ารายละเอียดว่า “มาฆบูชาปีนี้ ป้ามีความปีติในบุญตั้งแต่ เช้า ร่วมพิธีตักบาตร ณ ลานธรรมที่เทพื้น คอนกรีตเป็นครั้งแรก ถึงปัจจัยจะไม่มาก ป้าก็ได้ร่วมสร้างพื้นลานธรรมถึง ๕๐ แผ่น ใจป้าใส นิ่งๆ ละเอียด นุ่มนวลอยู่ในบุญทั้งวัน ช่วงเย็นในพิธีจุดมาฆประทีป ป้าก็ตั้งใจเอา เกิดมาชาตินี้ประทับใจที่สุดแล้วครับ เป็น บุญตาของผม ที่พระธรรมกายท่านเสด็จมาให้ บุญใหญ่อีกชั้น โดยสมัครเป็นตัวแทนอัญเชิญ เห็นด้วยตาเนื้อ ติดตาติดใจทั้งชีวิตจนกว่าจะ โคมมาฆประทีป เดินเวียนประทักษิณ ป้าอยู่ สิ้นอายุขัยเลยครับ” ปีติดุจนางวิสาขา สร้างบุพพาราม มีผู้เห็นพุทธานุภาพด้วยตาเนื้อ ณ ลาน แถวแรก ก่อนพิธีเดินประทักษิณ หลวงพ่อได้ นำพวกเรานั่งสมาธิ ลมพัดเย็น ป้านั่งนิ่งสบาย กลางท้องของป้าดวงใสชัดเด่น ถึงเวลาเดิน ประทักษิณป้าประคองโคมประทีปในมือ ระลึก อยู่ไฟ ปณ ๕๘ kalyanamitra.org