การเป็นผู้นำบุญและการสร้างบารมี : หน้า 23/80

ทำให้รู้ตัวว่าเราเดินผิดทางมาตลอดด้วย ความไม่รู้ หลังจากนั้นพอกลับไปที่กรุงเทพฯ เราก็หักดิบเลิกเหล้า เลิกไปดื่มกับเพื่อน...” เมื่อเธอเข้าใจเป้าหมายที่แท้จริงของ การเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว การทําหน้าที่ กัลยาณมิตร และผู้นำบุญ เป็นสิ่งต่อไปที่เธอ ตัดสินใจทําอย่างทุ่มเท “จากการที่เข้าวัดมาประมาณ ๙ เดือน แล้วทำหน้าที่กัลยาณมิตรชวนคนไปปฏิบัติ ธรรมอย่างไม่ขาดเลย โดยที่เราเป็นเสมือน เลขากลุ่ม คอยประสานงานให้คนไปปฏิบัติธรรม โทรตาม ทำหน้าที่ไม่ขาด และยังได้ขึ้นไป ปฏิบัติธรรมที่พนาวัฒน์ถึง ๓ ครั้ง มาวัดทุก วันอาทิตย์ ทำอย่างนี้จนหลายคนเขาสงสัยว่า ทําไมเราทุ่มเทขนาดนี้ ท่าแล้วเราได้อะไรบ้าง ต้องขอตอบว่า “อ้อยได้ความสุข มีความสุขมาก จากเมื่อก่อนคิดว่าความสุขคือการไปสังสรรค์ หยิ่งด้วยทิฏฐิว่าเรามีความสุข เราเลี้ยงลูกได้ เราประสบความสำเร็จ แต่ที่ผ่านมามันไม่ใช่เลย เหมือนเราไปยีดอะไรสักอย่างที่มันผิด รู้สึกผิด แต่กลับบอกว่ามันถูก.... ชีวิตเธอเปลี่ยนไปมากหลังจากที่เข้าวัด ปฏิบัติธรรม และที่สําคัญที่สุด คือการ แสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกรักทั้ง ๒ “เราเองทําหน้าที่ผู้นําบุญกัลยาณมิตร มาตลอดไม่ขาดเลย มาศูนย์กัลยาณมิตรทุก วันพฤหัสฯ และก็ประสบความสำเร็จในการ ชวนลูกทั้ง ๒ คนมาวัด มาเป็นอาสาสมัคร มาทําหน้าที่ผู้นำบุญเหมือนอย่างเรา พาเขา มาบูชาเจดีย์ มาเข้าโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน ฟังธรรมจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อจนเขา เข้าใจถึงเป้าหมายการเกิดมาของชีวิตว่า เขา เกิดมาทำไม ทั้งๆ ที่คนโตอายุ ๑๐ ขวบ คนเล็ก ๘ ขวบ เคยคิดว่าเด็กไม่น่าจะเข้าใจอะไรมาก แต่แปลกเอามากๆ เขาเข้าใจเกือบทุกอย่างได้ ดีทีเดียว เข้าใจเรื่องการสร้างบารมี เข้าใจ เรื่องการทําหน้าที่ผู้นําบุญ ถึงขนาดถามเราว่า แม่ๆ ถ้าชาติหน้าแม่ไม่เจอวัดไม่เจอหลวงพ่อ แม่จะทําอย่างไร? ..คือใจเขาอยากจะติดตาม สร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อไป ทุกชาติ เราก็ตอบเขาไปว่าต้องเจอ ลูก เพราะเราจะเร่งสร้างบารมีอย่าให้ขาด เรา ต้องอดทน ไม่ท้อถอย เพื่อจะได้มาเจอหมู่คณะ สร้างบารมีร่วมกันอีก และมากไปกว่านั้นเขา ยังรู้สึกว่าเขาเข้าวัดช้าไป เขาน่าจะเข้าวัดได้ ตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ เหมือนน้องวันสว่าง ที่เป็น เด็กมีบุญ ทำให้แม่รู้สึกอยากทำหน้าที่เป็นผู้นำ บุญตั้งแต่อยู่ในท้องจนกระทั่งวินาทีที่เข้าไป คลอดที่โรงพยาบาล เขาเลยรู้สึกว่า เขาน่าจะ เป็นอย่างนี้บ้าง..." เธอนับว่าเป็นคุณแม่ที่โชคดี และ ประสบความสำเร็จเอามากๆ ที่มีลูกที่รักและ เข้าใจเรื่องการทําบุญตั้งแต่เล็กๆ ลองมาดูถึง วิธีการของเธอกัน... “ก็คือทำเป็นต้นแบบให้ดู ถ้าอยากให้ ลูกดีอย่างไร เราต้องเป็นต้นแบบในสิ่งนั้นให้ได้ และที่สําคัญเราค่อยๆ พูดข้อดี และประโยชน์ ของการมาวัด ด้วยวิธีการที่ฉลาดให้เขาฟัง เพราะเด็กๆ วัยนี้ส่วนใหญ่จะมีทางเลือกหลาย อย่างที่ค่อนข้างมอมเมาจิตใจ พอพาเขามาวัด ครั้งแรกเราก็พาเขาเข้าไปในกลุ่มเพื่อนวัย เดียวกับเขา โดยพาไปสมัครเป็นอาสาสมัคร ช่วยงานวัดวันอาทิตย์ ซึ่งวัดนี้ดีมากที่มี ระบบรองรับ คือจะมีพี่ๆ มีพระอาจารย์เป็น อยู่ใน ป๒๑ kalyanamitra.org