การทำบุญฝังลูกนิมิต : หน้า 34/68

แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือ สิ่งที่เป็นของธรรมชาติย่อมเสื่อมไปตามกาลเวลา เช่น ต้นไม้ หัก ตาย หรือการใช้ภูเขา แม่น้ำ หนทาง ก็ทำให้เข้าใจเขตแดนกันคลาดเคลื่อนไป ด้วยเหตุนี้เอง ผนวกกับการที่เทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น จึงมีการประดิษฐ์ก้อนหินขึ้นเป็น ลูกกลม ๆ แล้วฝังลงใต้ดิน เพื่อใช้เป็นเครื่องหมายที่ค่อนข้างถาวร ซึ่งสิ่งนี้เราเรียกกันว่า "ลูกนิมิต” ส่วนเขตแดนที่เรากำหนดขึ้นเพื่อใช้ในการทำสังฆกรรมนั้น ถ้ามีสิ่งก่อสร้างอยู่ เราก็จะเรียกกันว่า "โบสถ์" นั่นเอง ลูกนิมิตต้องมีกี่ลูก ? พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดเรื่องนี้เอาไว้ แต่ปกติโดยทั่วไปที่เราถือทำตามกัน มาแต่โบร่ำโบราณ ลูกนิมิตที่ใช้ผูกสีมาจะมีจำนวน ๙ ลูก โดยฝังตามทิศต่าง ๆ รอบอุโบสถ ทั้ง ๔ ทิศ ทิศละ ๑ ลูก และฝังไว้ในส่วนกลางอุโบสถอีก ๑ ลูก ซึ่งเป็นลูกเอก ส่วนลูกบริวาร นอกเหนือจากนั้นจะมีกี่ลูกก็ได้ แต่ให้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้กำหนดอาณาเขตในการทำ Go สังฆกรรม... จำเป็นไหมที่จะต้องทำบุญนี้ ? ทำไมคนโบราณถึงชอบปลูกฝังลูกหลาน ว่า “ครั้งหนึ่งในชีวิตต้องทำบุญปิดทองฝังลูกนิมิตให้ได้” ? ไม่น่าแปลกใจเลยว่า...ทำไมจึงมีชาวพุทธจำนวนมากชอบที่จะทำบุญนี้มาก คือ หากรู้ว่า มีการสร้างโบสถ์และปิดทองฝังลูกนิมิตที่ไหน ก็จะขวนขวายดั้นด้นเดินทางเพื่อไปทำบุญนี้ให้ได้ จนหลายคนมีความตั้งใจเลยว่า "สักครั้งหนึ่งในชีวิตต้องทำบุญฝังลูกนิมิตให้ได้ ๓๒ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๖๒