ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมกายแล้ว ก็ยิ่งมีความชัดเจนมากขึ้นว่า
"ความเป็นอกาลิโก" หรือ "น่าสมัยอยู่เสมอ
โดยไร้กาลเวลา” ของธรรมกายนั้นอยู่ตรงนี้เอง
ซึ่งนับว่าคุ้มค่าอย่างยิ่งต่อการศึกษาค้นคว้า
อย่างไม่สิ้นสุดทีเดียว
เกี่ยวกับประเด็นของ “โพธิสัตวปิฎก-
สูตร” ที่ยกมาเป็นหัวข้อในตอนนี้นั้น ก็เป็น
สิ่งที่ปรากฏอยู่ในงานวิจัยชิ้นนี้เช่นกัน โดย
ผู้วิจัยกล่าวว่าเป็นพระสูตรที่กล่าวถึงการสร้าง
บารมีของพระโพธิสัตว์ ถือเป็นพระสูตรที่
สำคัญและมีเนื้อความที่สนับสนุนคำสอนของ
พระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี
(สด จนฺทสโร) อย่างชัดเจนอีกพระสูตรหนึ่ง
พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
Kazunobu Matsuda is
Professor at Faculty of
Buddhist Studies, Bukkyo
พระสูตรนี้มีเนื้อหาที่บันทึกไว้ทั้งในฉบับแปล
University, Kyoto, Japan.
His research has been
focused on Sanskrit and
Viniscayasamgrahani and Paryayasamgrahani
sections of the Yogacarabhumi
ภาษาจีนและภาษาทิเบตหลายฉบับ ส่วน Tibetan texts of the Yogacara school,
ต้นฉบับภาษาอินเดียเคยเชื่อกันว่าไม่มีหลงเหลือ including discoveries of Sanskrit manuscript
อยู่แล้ว จนกระทั่งมีการพบชิ้นส่วนของคัมภีร์นี้ fragments of Yogacara treatises, such as the
ทั้งในภาษาคานธารีและสันสกฤต ซึ่งสันนิษฐาน
ว่าพบที่บามิยัน ประเทศอัฟกานิสถาน ส่วนที่
จารึกในภาษาคานธารีเป็นชิ้นเล็ก ๆ ชิ้นหนึ่ง
มีอายุราวกลางพุทธศตวรรษที่ ๘-๑๐ ซึ่ง
ศาสตราจารย์มัตสึดะ (Prof. Kazunobu
Matsuda) ระบุว่ามีเนื้อหาตรงกับบทที่ ๙ ของ
โพธิสัตวปิฎกสูตร
ข้อที่น่าสนใจของพระสูตรนี้ อยู่ที่ว่า
ในบทนี้ของพระสูตรซึ่งมีเนื้อความเต็มอยู่ใน
ฉบับแปลภาษาจีนและทิเบต ทุกข้อความ
พระพุทธรูปแห่งบามิยัน
"คำว่า "โพธิสัตวปิฎก" มีทั้งที่ใช้ในฐานะที่เป็นชื่อพระสูตรมหายานพระสูตรหนึ่งและที่ใช้ในฐานะที่เป็นเสมือน
กลุ่มคัมภีร์ที่ว่าด้วยข้อปฏิบัติของพระโพธิสัตว์ซึ่งครอบคลุมพระสูตรมหายานหลายพระสูตรไว้ด้วยกัน ยิ่งกว่า
นั้นบางแหล่งข้อมูลยังระบุว่าคัมภีร์นี้เป็นส่วนหนึ่งในพระไตรปิฎกของนิกายหลักบางนิกาย คือ ธรรมคุปต์
และอาจจะพหุศรุติยะด้วย บางท่านว่าเป็นของมหาสางฆิกะ (BRAARVIS AND PAGEL 2006: 11; WERNER
1996; PREBISH 1999) : ดูคำอธิบายเพิ่มเติมใน : ชนิดา จันทราศรีไศล ร่องรอยวิชชาธรรมกายในคานธาระ
และเอเชียกลาง, ๒๕๕๗.
๔๔ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๖๒