ความสำคัญของธรรมกาย : หน้า 48/68

แล้วประเด็นที่ยกมานี้มีความสำคัญอย่างไร ? ในทัศนะของผู้เขียนแล้วเห็นว่า ประเด็นเกี่ยวกับเรื่องธรรมกายนั้นสัมพันธ์กับเรื่ ความหมายและการมีอยู่จริงของ “กายธรรม” อย่างไม่อาจแยกออกจากกันได้ ซึ่งตลอดระยะ เวลาที่ผ่านมา เรามักจะพบว่ายังมีความเข้าใจที่ไม่ตรงกันเกี่ยวกับความหมายของคำว่า ธรรมกายและการมีอยู่จริงของ “กายธรรม” เสมอมา การที่มีผู้ไม่รู้หรือไม่เข้าใจเกี่ยวกับเรื่อง ของธรรมกาย จนอาจเข้าใจไปว่าคำว่าธรรมกายคือ “หมวดหมู่แห่งธรรม” หรือหมายถึง "คำสอนของพระพุทธเจ้า" เพียงอย่างเดียวนั้น ถือว่ามีส่วนอย่างยิ่งที่จะทำให้เรื่องของการปฏิบัติ เพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายนั้นถูกลดทอนความสำคัญลงไปอย่างน่าเสียดาย ในแง่นี้ เมื่อเราศึกษาลงไปถึงพระธรรมเทศนาของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายแล้ว เราจะพบว่าท่านได้กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ด้วยเช่นกัน ดังความตอนหนึ่งว่า อาหาร แปลว่า ประมวลมา หรือเครื่องปรนปรือ และแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท คือ ๑) กวฬิงการาหาร ๒) ผัสสาหาร ๓) มโนสัญเจตนาหาร ๔) วิญญาณาหาร กวฬิงการาหาร หมายความว่าอาหารที่เป็นค่า ๆ เช่น ค่าข้าว ส่วนละเอียดของอาหาร คือโอชะ หรือที่เรียกกันใหม่ ๆ ว่าวิตามินนั้นเข้าไปปรนปรือร่างกาย จึงเป็นปัจจัยให้สัตว์ดำรง ชีวิตอยู่ได้” ๆ “...มนุษย์กินอาหารละเอียดกว่าสัตว์ที่กล่าวมาเป็นชั้น ๆ เช่น ราษฎรสามัญกินหยาบ กว่าพระมหากษัตริย์ พวกเทวดากินอาหารละเอียดกว่ามนุษย์ อย่างที่เรียกว่าทิพย์ก็คือโอชะ ส่วนละเอียดของอาหาร พวกพรหมละเอียดยิ่งกว่าเทวดาอีก มีจักรพรรดิคอยปรนปรือ แม้เลย ชั้นรูปพรหม อรูปพรหมขึ้นไป คือถึงชั้นนิพพานก็มีอาหารส่วนละเอียดไปหล่อเลี้ยงเช่นเดียวกัน อาหารละเอียดเป็นที่สุดแต่อยู่นอกโลก นี่เป็นการสาวหาเหตุผลประกอบเป็นลำดับชั้นไป มิใช่ ตำรับตำราโดยตรง... การกินอาหารของพวกเทวดามีอาการเหมือนเราฝัน แล้วก็มีความอิ่มเอิบ ไปตามระยะเวลา แต่ระยะเวลานานกว่ามนุษย์ต่างกันเป็นลำดับขึ้นไป... 4 จากพระธรรมเทศนานี้ จึงชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ในหลักการของวิชชาธรรมกาย กายมนุษย์เองก็ยังต้องหล่อเลี้ยงด้วยอาหารหยาบ และกายทิพย์ยังต้องหล่อเลี้ยงด้วยโอชะของ อาหาร ส่วนกายอื่น ๆ หลังจากนั้น แม้มิได้อาศัยอาหารหยาบหล่อเลี้ยง แต่ก็มีเครื่องหล่อเลี้ยง ที่ละเอียดอย่างอื่นเป็นอาหาร ซึ่งประเด็นที่กล่าวถึงว่า กายต่าง ๆ นับตั้งแต่กายมนุษย์ กายทิพย์ กายพรหมนั้นยังต้องการอาหาร แต่กายธรรมมีความแตกต่างออกไปนั้น ถือเป็นสาระสำคัญ อย่างยิ่ง โดยเฉพาะหากย้อนไปพิจารณาในรายละเอียดที่กล่าวถึงหลักปฏิบัติและคุณสมบัติ บ ของพระโพธิสัตว์ที่แสดงไว้ในโพธิสัตวปิฎกสูตรให้ชัดเจนขึ้น ทั้งนี้ การที่ในพระธรรมเทศนา ของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ได้มีการกล่าวระบุไว้ว่า "อาหารของกายธรรม” นั้นมีความแตกต่าง จากกายหยาบ (หรือกายอื่น ๆ ที่ซ้อนกันอยู่ภายใน) นั้นเท่ากับเป็นการสนับสนุนข้อความที่ ปรากฏในโพธิสัตวปิฎกสูตรไปด้วยในตัว (ทั้ง ๆ ที่ในประวัติของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ เอง ๔๖ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๖๒