ข้อความต้นฉบับในหน้า
เช่นนี้ ย่อมเท่ากับเป็นการสร้างและสนับสนุนให้ทุกคน ทุกเชื้อชาติ ทุกความเชื่อ อยู่ร่วมกันอย่าง
สันติสุขตามหลักการ Multi-Culture อย่างชัดเจนยิ่ง ทำให้เชื่อแน่ว่าสังคมในลักษณะเช่นนี้
ย่อมจะมีแต่ความเจริญโดยส่วนเดียว
ในตอนที่แล้ว ผู้เขียนและคณะได้กล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า บรรดาองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่คณะ
นักวิจัยของสถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย (DIRI) ได้ค้นพบนั้นเป็นเครื่องช่วยยืนยันอย่างหนักแน่น
ถึงความมีอยู่จริง ปฏิบัติได้จริงของวิชชาธรรมกายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะการค้นพบล่าสุด
จากหลักฐาน New Collection ซึ่งเป็นเรื่องของการปฏิบัติธรรมแบบเห็นพระโดยตรง อันเป็น
คุณลักษณะที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของวิชชาธรรมกาย นอกจากนี้ จากงานวิจัยเรื่อง "ร่องรอย
วิชชาธรรมกายในคานธาระและเอเชียกลาง” (พุทธศักราช ๒๕๕๗) โดย ดร.ชนิดา จันทราศรีไศล
ยังได้ระบุไว้อีกด้วยว่า คำสอนของพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายนั้นมีความสอดคล้องกับคำสอนดั้งเดิมในคัมภีร์พุทธโบราณหลาย ๆ
ประการด้วยกันอย่างน่าอัศจรรย์ เช่นเดียวกับในงานวิจัยของพระเกียรติศักดิ์ กิตติปญโญ
ที่ทำการศึกษา เรื่อง "คัมภีร์ตุนหวง หมายเลข 3.2585 : การศึกษาเนื้อหาและสหวิทยาการ
เกี่ยวกับเทคนิคการทำสมาธิและประสบการณ์การเห็นในสมาธิ ช่วงยุคกลางตอนต้นของจีน
ที่ระบุถึงเรื่องการทำสมาธิทางพระพุทธศาสนาที่เป็นการ รวมจิตให้ตั้งมั่นเป็นหนึ่งไว้ที่
กลางสะดือ (yixin guanqi - #7) การมีแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับ “องค์พระภายใน”
การรวมจิตให้เป็นเอกัคคตารมณ์แล้วนึกนิมิตพระพุทธเจ้า” (yixin guanfo - ills) เป็นต้น
ซึ่งข้อค้นพบที่สำคัญอันนี้นั้น ได้ปรากฏว่ามีความสอดคล้องกันอย่างยิ่งกับคำสอนของ
พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย “อย่างมิได้นัดหมาย
กันมาก่อน” ทั้ง ๆ ที่ร่องรอยหลักฐานโบราณเหล่านี้ล้วนมีความเก่าแก่และอยู่ต่างยุคต่างสมัย
ต่างพื้นที่ ต่างวัฒนธรรมกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ เป็นอย่างมาก แต่การมาบรรจบกันของ
หลักฐานทางโบราณคดีพระพุทธศาสนาหรือข้อค้นพบจากการศึกษาทางวิชาการเหล่านี้ ก็
เท่ากับเป็นสิ่งยืนยันความจริงแท้หลาย ๆ ประการเกี่ยวกับวิชชาธรรมกายได้มากขึ้นอย่างมี
นัยสําคัญทีเดียว
บน
สำหรับในตอนที่ ๔๗ ผู้เขียนยังคงขอโอกาสที่จะนำเสนอประเด็นที่พบในงานวิจัย
เรื่อง “ร่องรอยวิชชาธรรมกายในคานธาระและเอเชียกลาง” (พุทธศักราช ๒๕๕๗) โดย ดร.ชนิดา
จันทราศรีไศล เพิ่มเติมอีกสักเล็กน้อย เนื่องจากงานวิจัยเรื่องนี้สำหรับผู้เขียนแล้ว ถือว่ามี
ความครบถ้วนและรอบด้านอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในเชิงการวิเคราะห์เทียบเคียง การเชื่อมโยง
ประวัติศาสตร์ และ "รหัสนัย" อันลึกซึ้งที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์พุทธโบราณให้เรารู้ว่า "ธรรมกาย"
เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง เป็นมณีอันมีค่าอันจะนำไปสู่การพ้นทุกข์ได้จริง โดยเฉพาะเมื่อผู้วิจัยได้นำ
มาเทียบเคียงกับค่าสอนของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ครูผู้ค้นพบวิชชา
ดูรายละเอียดใน : หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ (ตอนที่ ๔๔ และ ๕๕) วารสารอยู่ในบุญ
มิถุนายน ๒๕๖๒ อยู่ในบุญ ๔๓
1
ประจำเดือนมีนาคม-เมษายน ๒๕๖๒