การเดินธุดงค์และความตั้งใจ
…้ว นึกถึงองค์พระไม่ออก แต่พอ
แล้ววันที่เดินวันแรก ตอนอาตมาก้าวขา แบกกลด สะพาย ท่องไปท่องมาผ่านไปสัก 3-4 วัน ใจอาตมาก็เริ่มเข้าไป
บาตรออกจากห้องแก้วสารพัดนึก อาตมาน้ำตาจะไหลเลย อยู่ภายในแบบนิ่งแน่นขึ้น …
ตอนนั้นอาตมาเกิดความรู้สึกขัดแย้งในตัวเองมาก ขณะเดินอาตมาสามารถลืมความเจ็บทั้งๆ ที่เจ็บแสนเจ็บ เพราะหัวใจอยากเดินด้วยความรู้สึกที่เกินล้าน แต่ขามัน ทั้งยังสามารถลืมความร้อน ทั้งๆ ที่ร้อนได้ แม้ว่าพอกล