ประสบการณ์การเดินธุดงค์ : หน้า 371/384

เคยตากแดดทำนา คือ แค่มีแดดนิดหน่อยก็ร้อนจะแย่อยู่ ก่อนเดินธุดงค์ทุกวัน หลังฉันเสร็จอาตมากราบขอ แล้ว และที่สำคัญระหว่างเดินธุดงค์อาตมาก็ทำตามที่ บารมีหลวงปู่กับคุณยายฯ ว่า ให้ช่วยคุมบุญให้อาตมาเดิน หลวงพ่อสั่งไว้ คือ ให้มองกลางมองทาง และ“สัมมา สำเร็จเป็นอัศจรรย์ ซึ่งก็อัศจรรย์จริงๆ เพราะแทบไม่มีใคร อะระหัง” ไปให้ได้ตลอด โดยอาตมาคิดว่า แดดมีหน้าที่ เชื่อเลยว่า หลวงตาแก่ๆ ที่อายุจวนเจียนจะ 80 อย่าง แผดเผามันก็เรื่องของแดด แต่เรื่องของเรา คือ “สัมมา อาตมาจะสามารถเดินได้ตลอดทุกวันจริงๆ และพอจบ อะระหัง” และพออาตมา “สัมมา อะระหัง”ไปเรื่อยๆ อยู่ๆ โครงการแล้ว อาตมาก็ชักติดใจ เพราะใจติดอยู่ศูนย์กลาง ใจมันรวมเป็นก้อน จนเหมือนมีก้อนพลังกลมๆ อยู่ในท้อง กาย คือ มีก้อนพลังอยู่ในท้อง ที่ทำให้อาตมามีความสุข เป็นก้อนที่ทำให้อาตมามีปีติมีความสุขไปตลอดเส้นทาง อยากจะบวชไปเรื่อยๆ และคิดว่าจะไปชวนลูกๆ หลานๆ เดินธุดงค์ที่ยาวที่สุดในโลกทั้ง 26 วันเลย ให้มาบวช เพราะชีวิตพระเป็นชีวิตที่ดีเหลือเกิน เป็นชีวิต ที่ทำให้เราได้บุญเยอะจริงๆ เปิดเผย...ผู้น่าขบวนที่แท้จริง อาตมาชื่อ พระธนัญชัย ญาณวิปุโล อายุ 46 ปี บวชในรุ่นโครงการอุปสมบทหมู่ 100,000 รูป รุ่นเข้าพรรษา ปี พ.ศ. 2553 ที่ผ่านมา ก่อนมาบวชอาตมาเปิดร้านอาหารอยู่ที่ประเทศสวีเดน และจูนเจอช่อง DMC ขณะซ่อมจานดาวเทียม จากนั้นก็ดูมาตลอด จนรู้สึกอยากมาบวชที่วัดพระธรรมกาย ขึ้นมาอย่างจับจิตจับใจครับ เพราะเห็นพระวัดนี้ทำงานรับบุญกันตัวเป็นเกลียว และก็ ต้องนั่งสมาธิแบบเอาจริงเอาจัง ซึ่งอาตมาเห็นแล้วก็อยากบวชเป็นพระแท้อย่างนี้บ้าง ด้วยเหตุนี้เองอาตมาจึงขออนุญาตแม่บ้านบินมาบวชที่วัด ทำให้ได้เดินธุดงค์หลายครั้ง 370