หน้าหนังสือทั้งหมด

การศึกษาแนวคิดพระพุทธศาสนา
30
การศึกษาแนวคิดพระพุทธศาสนา
บาบา, Norihisa (馬場紀寿). 2008 Jōzabu-bukkyō-no-shisō-keisei: Budda-kara-budda-goša-e 上座部仏教の思想形成: ブッダからブッダゴーサへ (รูปแบบแนวคิดพระพุทธศาสนาเรวจาก: จากอคุพบุกกอลถึงอคุพบุกเณศาจารย์). Tokyo: Shunjusha. CUNNI
หนังสือชุดนี้ประกอบไปด้วยงานวิจัยและการศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากผลงานของ Norihisa Baba และ Alexander Cunningham ที่สำรวจถึงมโนทัศน์และประวัติศาสตร์ของศิลปะและวรรณกรรมที่เกี
Historical Studies on Buddhism and Sanskrit Literature
31
Historical Studies on Buddhism and Sanskrit Literature
KALA, Satish Chandra. 1951 Bharhut Vedikā. Allahabad: Municipal Museum. MAYEDA, Egaku (前田惠學). 1964 Genshi-bukkyō-seiten-no-seiritsu-shi-kenkyū 原始佛教 聖典の成立史研究(งานวิจัยประวัติการกำเนิดคัมภีร์พุทธศาสนา ย
This text includes pivotal studies such as Satish Chandra KALA's exploration of Bharhut Vedikā, Egaku MAYEDA's historical research on the establishment of original Buddhist scriptures, Rajendralāla MI
การวิจัยคัมภีร์อรรถกถาในพระพุทธศาสนาสายบาลี
32
การวิจัยคัมภีร์อรรถกถาในพระพุทธศาสนาสายบาลี
MORI, Sodo(森祖道). 1984 Pāri-bukkyō-chūshaku-bunken-no-kenkyū パーリ仏教注 釈文献の研究 (งานวิจัยคัมภีร์อรรถกถาในพระพุทธศาสนาสาย บาลี). Tokyo: Sankibo-busshorin. SUGIMOTO, Takushū(杉本卓洲). 1960 “Bārhuto-chōko ku-n
งานวิจัยนี้นำเสนอการศึกษาคัมภีร์อรรถกถาในพระพุทธศาสนาสายบาลีซึ่งได้มีการจัดทำจากการศึกษาที่ครอบคลุมวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนา สะท้อนถึงสัญลักษณ์และความหมายที่อยู่ในคัมภีร์นี้ พร้อมกับเชื่อมโ
จารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาท: จารึกอรรถกถอธิธรรมที่เก่าที่สุดในประเทศไทย
2
จารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาท: จารึกอรรถกถอธิธรรมที่เก่าที่สุดในประเทศไทย
จารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาท: จารึกอรรถกถอธิธรรม ที่เก่าที่สุดในประเทศไทย Octagonal Pillar Inscription from Chainat: the Oldest Inscription Recording Abhidhamma Atthakathā Text in Thailand อุเทน วงศ์สมฑ
บทความนี้สำรวจจารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาทซึ่งถือเป็นจารึกอรรถกถาอธิธรรมที่เก่าที่สุดในประเทศไทย โดยมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวรรณกรรม ตีพิมพ์โดยอาจารย์อุเทน วงศ์สมฑิต จากมหาวิทยาลัยศิลปากร บทความนี้ไ
จักรึกสาแปลเดิมอัปลิมยำนนะ: จารึกอรรถกถากอภิวัฒน์ในประเทศไทย
4
จักรึกสาแปลเดิมอัปลิมยำนนะ: จารึกอรรถกถากอภิวัฒน์ในประเทศไทย
จักรึกสาแปลเดิมอัปลิมยำนนะ: จารึกอรรถกถากอภิวัฒน์ในประเทศไทย Octagonal Pillar Inscription from Chainat: the Oldest Inscription Recording Abhidhamma Attakathā Text in Thailand 57 U-tain WONGSATHIT Ab
บทความนี้ศึกษาการอ่านและแปลจารึกเสาหมายเลขแปดเหลี่ยมจากจังหวัดชัยนาท ซึ่งเป็นจารึกจากอาณาจักรทวารวดี เขียนด้วยอักษรปัลลวะในช่วงศตวรรษที่ 6-7 ตามพื้นฐานของโบราณคดี เนื้อหาภายในจารึกเป็นภาษาพาลี โดยเฉพา
จาริกเสาแปดเหลี่ยมในชัยนาท
6
จาริกเสาแปดเหลี่ยมในชัยนาท
จาริกเสาแปดเหลี่ยมในชัยนาท Octagonal Pillar Inscription from Chainat: the Oldest Inscription Recording Abhidhamma Atthakathā Text in Thailand จาริกเสาแปดเหลี่ยมพท์จัยจังหวัดชัยนาท ที่อายุเท่าถึงราวพ
จาริกเสาแปดเหลี่ยมในชัยนาทเป็นโบราณวัตถุที่มีอายุถึงพุทธศตวรรษที่ 12 ซึ่งมีความสำคัญในการบันทึกอรรถกถาที่แสดงความสัมพันธ์ทางพระพุทธศาสนาระหว่างไทยและศรีลังกา โบราณวัตถุนี้ถูกค้นพบประกอบด้วยชิ้นส่วนจาก
ธรรมอารา: วาสนาวิชามทางพระพุทธศาสนา
7
ธรรมอารา: วาสนาวิชามทางพระพุทธศาสนา
ฺทธรรมอารา วาสนาวิชามทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 เขตบ้าน หมู่ที่ 5 ตำบลหนองน้ำสาคร อำเภออมฤต จังหวัดชัยนาท ห่างจากแหล่งโบราณคดีเมืองอุทัยธานีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับการมอบจารึกแก่กรมศิลปากรจากทายาทนายแพทย์สำนวน ปลาวัฒน์วิไชยในปี 2561 และการจัดแสดงจารึกที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจชัยนาท มุ่งหวังเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับโบราณคดีในพื้นที่และค
จารึกสาแปลเหลี่ยมยันๅน: จารึกอังคารกภิกษุมิทในประเทศไทย
12
จารึกสาแปลเหลี่ยมยันๅน: จารึกอังคารกภิกษุมิทในประเทศไทย
จารึกสาแปลเหลี่ยมยันๅน: จารึกอังคารกภิกษุมิทที่กล่าวในประเทศไทย Octagonal Pillar Inscription from Chainat: the Oldest Inscription Recording Abhidhamma Atthakatha Text in Thailand แม้มุต่างๆจนหลักธรรม
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์จารึกเหลี่ยมยันเนิ่นจากชัยนาทซึ่งถือเป็นจารึกที่เก่าที่สุดที่บันทึกอธิบายหลักธรรม 18 หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับอภิธรรมและอรรถกถาในประเทศไทย พวกเขาจะถูกอธิบายอย่างเป็นระบบตามลำดั
จารึกในประเทศไทย: อักษรไลดหลังปราสาท
24
จารึกในประเทศไทย: อักษรไลดหลังปราสาท
จารึกในประเทศไทย เล่ม 1 อักษรไลดหลังปราสะท่า ทุพคตวรรณษที่ 11-14. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานค หอสมุดแห่งชาติ, 2559. จารึกในประเทศไทย เล่ม 2 อักษรไลดหลังปราสะท่า อักษรอมญฺโญวรรณ พุทธศตวรรษที่ 12-21.
จารึกในประเทศไทยประกอบด้วยการสำรวจและบันทึกข้อมูลจารึกต่าง ๆ ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม จากข้อมูลที่มีอยู่ในการขุดค้นและเอกสารต่าง ๆ ทั้งในรูปแบบของหนังสือและบทความในวารสาร. โดยมีการเก็
การแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ของ Samayabhedoparacanacakra
3
การแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ของ Samayabhedoparacanacakra
Samayabhedoparacanacakra: คำแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ (1) 69 An Annotated Translation of the Samayabhedoparacanacakra into Thai (1) Maythee PITAKTEERADHAM Abstract The Samayabhedoparacanacakra, co
Samayabhedoparacanacakra ที่ประพันธ์โดยพระเถระ Vasumitra ของนิกาย Sarvāstivāda มีอยู่ในฉบับแปลภาษาจีนสามฉบับและฉบับทิเบตหนึ่งฉบับ โดยรายงานประเพณีที่สำคัญเกี่ยวกับวันปรินิพพานและการแตกนิกายครั้งแรก บท
大本経及其相关经文概述
10
大本経及其相关经文概述
1. 大本経 I:14 Mahāpadāna-suttanta 2. 遊行経 II:16 Mahāparibbāna-suttanta 3. 典尊経 II:19 Mahāgovinda-suttanta 4. 闇尼沙経 II:18 Janavasabha-suttanta 2. 第二分 5. 小緑経 III:27 Aggāṇa-suttanta 6. 転輪聖王修行経 II
本书讨论了多个重要的佛教经典,如大本经(Mahāpadāna-suttanta)、游行经(Mahāparibbāna-suttanta)等,涵盖了其内容、释义和在佛教教义中的作用。这些经典探讨了佛教的基本教义及其历史背景,尤其是在轮回、因果法则、以及修行等方面。大本经是探讨佛陀教义的重要文本,其内容对理解佛教的根本教理至关重要。此外,书中提到的其他经典,如小绿经、转轮圣王修行经等,丰富了佛教的文献
ความหมายและความสำคัญของคำว่า 'สมเด็จพระพุทธเจ้า'
24
ความหมายและความสำคัญของคำว่า 'สมเด็จพระพุทธเจ้า'
คำว่่า "สมเด็จพระพุทธเจ้า" (སྲིད་དབང་ལྡན་སྡུད་) มาจากศัพท์คำว่า "พระพุทธ" (buddha) และ "ภควับ" (bhagavant) จะแพบเห็นได้บ่อยครั้งในการใช้คำทั้งสองนี้คู่กันในคัมภีร์พระที่ใช้ภาษาสันสกฤต สำหรับคำแปลนั้น
บทความนี้สำรวจความหมายและความสำคัญของคำว่า 'สมเด็จพระพุทธเจ้า' ที่มาจากคำว่า 'พระพุทธ' และ 'ภควัต' โดยใช้ข้อเสนอจากผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ประพจน์ ซึ่งมีการแปลและการตีความที่น่าสนใจ จุดสำคัญคือความแตกต่
ศึกษาความหมายของ '故城' และประวัติศาสตร์ของพระราชาอิศรา
26
ศึกษาความหมายของ '故城' และประวัติศาสตร์ของพระราชาอิศรา
แน่นอน นี่คือข้อความที่ได้จากการ OCR ของภาพนี้: ธรรมาธรรม วอสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 พระราชา[พระนามวา”“อิศรา” ได้ปกครอง[ชมพูทวีปเป็น]เอกอัตร สร้างเป็นจัักรวรรดิ[อึ่ยิ่งใหญ่]ในขณะน
บทความนี้นำเสนอการศึกษาความหมายของคำว่า 故城 ในบริบทของประวัติศาสตร์จีน โดยเฉพาะเกี่ยวกับพระราชาอิศราและการสร้างราชธานีใหม่ นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเทียบคำแปลและแนวคิดต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเมืองเก่าในช่ว
การวิเคราะห์การแปลใน Samayabhedoparacanacatra
29
การวิเคราะห์การแปลใน Samayabhedoparacanacatra
ซับในที่สามารถอ่านได้จากภาพนี้: Samayabhedoparacanacatra: คำแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ (1) ( bahusruṭiya* )70 เกิดขึ้น71 70 ฉบับนี้ทั้งสามฉบับได้แปลในท่อนนี้อย่างแตกต่างดังดังนี้ X: 四衆者何。 一龍象衆二邊衆三多聞
บทความนี้วิเคราะห์การแปล Samayabhedoparacanacatra ซึ่งมีการแปลที่แตกต่างกันในฉบับต่างๆ สำหรับกลุ่มคำที่สำคัญ โดยเน้นที่คำว่า nagar- และ nagar- ที่อาจทำให้เกิดความสับสนในการตีความข้อมูลจากฉบับ X, Pm แล
การแตกนิกายในพระพุทธศาสนา
32
การแตกนิกายในพระพุทธศาสนา
แน่นอนครับ นี่คือข้อความที่สกัดได้จากภาพ: --- 98 กรรมถาภ วาสสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 หลังจากกล่าววัดูฏู่ไปแล้ว ได้ประกาศไปแล้ว ทำให้เกิดการแบ่งเป็นสองนิกายมีชื่อว่า นิกายนิสวะ (
บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับการแตกนิกายในพระพุทธศาสนาซึ่งเกิดจากการสั่งสอนและการตีความที่แตกต่างกัน โดยมีการแบ่งออกเป็นสองนิกายนิยมหลักคือ นิกายนิสวะและนิกายนายมหาสังขิณ และยังได้เสนอการอ้างอิงวรรณกรรมเพื่
Exploring Buddhist Texts and Influence
33
Exploring Buddhist Texts and Influence
Bernhard, Franz. 1970 "Gåndhārī and the Buddhist Mission in Central Asia." Ánjali: Papers on Indology and Buddhism: A Felicitation Volume Presented to Oliver Hector de Alwis Wijesekera on His Sixtieth
This collection of works explores the significant contributions to Buddhist scholarship, including analyses of the Gåndhārī texts, the investigation of the Därșanatika, and the characteristics of the
Interactions Between Chinese and Indian Buddhist Cultures
34
Interactions Between Chinese and Indian Buddhist Cultures
100 ฎรรมถาภาว วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา. ฉบับที่ 1 ปี 2559 of the Cultural Interactions between China and India." Tōzai-ga-ku-jutsu-kenkyūsho-kiyō 東西学術研究所紀要 38: 97-122. 2008 "The Work of Paramārt
บทความนี้สำรวจการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างจีนและอินเดีย โดยมุ่งเน้นไปที่การทำงานของ Paramārtha และวิธีการที่คัมภีร์ศาสนาพุทธได้รับการแปลเป็นภาษาจีน อ้างอิงจากบทความวารสารและหนังสือต่างๆ การศึกษาวิจัยน
สารบัญวารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา
36
สารบัญวารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา
ลำดับที่ 102 ธรรมะธรรมาร วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา. ฉบับที่ 1 ปี 2559 SAIGUSA, Mitsuyoshi, Shoji MORI, Hiroshi KANNO and Yoshio KANEKO. 1993 Chōagonkyō | 長阿含経 (ที่มาคอม เล่มที่ 1). Tokyo: Daizōs
วารสารธรรมะธรรมารนำเสนอสาระสำคัญจากงานวิจัยทางพระพุทธศาสนาที่นั้นประกอบไปด้วยบทความจากผู้เขียนที่สำคัญในยุคต่างๆ โดยมุ่งเน้นการศึกษาเกี่ยวกับการปรับตัวและพัฒนาการของพระพุทธศาสนาในอินเดีย โดยเฉพาะการเป
ประวัติพระพุทธศาสนาและทฤษฎีมหายาน
37
ประวัติพระพุทธศาสนาและทฤษฎีมหายาน
ยุยามะ, รยูโจะ (山田龍城). 1959 Dajō-bukkyō-seiritsu-shiron-josetsu 大乗仏教成立史論序説 (บทนำ ทฤษฎีประวัติกรมเนิดพระพุทธศาสนามหายาน). Kyoto: Heirakuji- shoten. ยามะซากิ, เจน'อิชิ (山崎元一). 2002 “Butsumetsunen-
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์ประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาในบริบทของมหายาน รวมถึงข้อถกเถียงและทฤษฎีต่างๆ ที่ถูกเสนอโดยนักวิจัย ตัวอย่างเช่น การกล่าวถึง Dajō-bukkyō-seiritsu-shiron-josetsu และ
Annotated Translation of the Samayabhedaparacanacakra into Thai
4
Annotated Translation of the Samayabhedaparacanacakra into Thai
An Annotated Translation of the Samayabhedaparacanacakra into Thai (2) Maythee PIATAKEERDHAM Abstract The Samayabhedaparacanacakra, composed by the Sarvāstivādin elder Vasumitra, exists today in
บทความนี้เป็นการแปลภาษาไทยของ Samayabhedaparacanacakra ที่เขียนโดยพระเถระ Vasumitra ซึ่งแสดงถึงประเพณีสำคัญเกี่ยวกับวันพระพุทธเจ้าปรินิพพาน วันแยกทางครั้งแรกและสาเหตุ รวมถึงนิกายพุทธและหลักปรัชญาต่างๆ