ขุ.ธ. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 52 / 92

ธรระพี ประช ยอด นารี ศรีภรรยา ๖๕ อายตนนิพพาน เป็นธรรมธาตุอันบริสุทธิ์ ที่เปี่ยมไป ด้วยบรมสุขอันเป็นอมตะ เต็มไปด้วยกายธรรมอรหัตของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลาย ตลอดจนสรรพสัต

อายตนนิพพานคือธรรมธาตุอันบริสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยบรมสุขและมีเป้าหมายที่ทุกชีวิตต้องการเข้าถึง แต่ถูกอวิชชาปิดบัง ผู้ที่ใจบริสุทธิ์ต้องฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 จึงจะเข้าถึงแหล่งความรู้ภา

Boประช ทุ่มเทสร้างบารมี ๑๐๐ เมื่อบุคคลปรารภจะทําอะไรแล้วพึงกระทำสิ่งนั้นให้สําเร็จ ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้ เพราะสิ่งเหล่านี้จะถ่วงความเจริญก้าวหน้า ในชีวิตของเรา เหมือนดินพอกหางหมู ไม่เกิดประโยชน์อันใด ควร

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการสร้างบารมีและการมีความเพียรในการทำงานต่างๆ เพื่อความเจริญก้าวหน้าในชีวิต เหมือนดินพอกหางหมูที่ไม่ให้ประโยชน์ใดๆ การทำใจให้สงบและเข้าถึงพระรัตนตรัยถือเป็นงานหลักที่เราต้อ

๑๒ ผู้ไม่เกี ย จ ค ร้ า น ชนทั้งหลายผู้ไม่เกียจคร้าน ขุดภาคพื้นที่ทางทราย ได้พบน้ำในทางทรายนั้น ณ ที่ลานกลางแจ้ง ฉันใด มุนี ผู้ประกอบความเพียรและกำลังและเป็นผู้ไม่เกียจคร้าน จึงได้ ความสงบใจ ฉันนั้น

Boประช ผู้ไม่เกียจคร้าน ๑๑๐ “อกิลาสุโน วณฺณฺปเถ ขณนตา อุทงฺคเณ ตตฺถ ปป์ อวินฺทฺ เอวํ มุนิ วีริยพลูปปนฺโน อกิลาสุ วินฺเท หทยสฺส สนฺติ ชนทั้งหลายผู้ไม่เกียจคร้าน ขุดภาคพื้นที่ทางทราย ได้พบนํ้าในทางทรายน

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของความเพียรในการทำงานและการปฏิบัติธรรม โดยยกตัวอย่างความสำเร็จที่เกิดจากการมีความรักในงานและการพัฒนาตนเอง โดยนำเสนออิทธิบาท 4 ที่เป็นแนวทางในการบรรลุผลสำเร็จ เช่น การเอาใจใส

Boประช เพียรจนสำเร็จประโยชน์ ๑๑๐ ฉะนั้นความเพียรในการหยุดใจ จึงเป็นทางมาแห่งความสุข ซึ่งนอกจากจะเป็นทางมาแห่งบุญแล้ว ยังเป็นทางไปสู่อายตน- นิพพานอีกด้วย *เมื่อครั้งที่สมเด็จพระบรมศาสดาประทับอยู่ที่วัด

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของความเพียรในการหยุดใจ ซึ่งนำไปสู่อานิสงส์และความสุขที่ยั่งยืน ขอแนะนำการไม่ละทิ้งความเพียร แม้จะพบกับความยากลำบาก และยกตัวอย่างจากอดีตที่แสดงให้เห็นถึงความเพียรเป็นสิ่งสำคัญ

Boประช ไม่ควรดูหมิ่นบุญ ๑๔๖ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ทรง เป็นผู้บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ กิจที่จะทำยิ่งกว่านี้ ไม่มีอีกแล้ว พวกเราควรจะดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของ พระ

ในพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นแบบอย่างที่เราควรปฏิบัติตามเพื่อความบริสุทธิ์ในกาย วาจา ใจ และไม่ดูหมิ่นบุญ แม้แต่การสร้างบุญในปริมาณน้อยก็ยังสำคัญ บุคคลที่มีปัญญามีความสามารถในการสั่งสมบุญได้อย

ธรรมะ ประช เลิก ตระหนี่ ชีวีสดใส ๑๖๔ ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีความทุกข์เป็นพื้นฐาน เพราะต่างเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น ตั้งแต่วันแรกเกิด จนกระทั่งถึงวันหลับตาลาโลก หา

การเข้าใจความจริงของชีวิตช่วยให้เราหาหนทางพ้นทุกข์ ผ่านการปฏิบัติธรรมและการให้ทาน เพื่อหลุดพ้นจากความโลภและโกรธ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนให้เรากำจัดความตระหนี่ ซึ่งเป็นมลทินของใจ เพื่อสละให้และสร้างบุ

ธรรมะเพื่อประช เนื้อนาบุญอันเลิศ ๑๗๓ การทำพระนิพพานให้แจ้งนี้ เป็นวัตถุประสงค์หลักที่ แท้จริงของมนุษย์ทั้งหลาย ในครั้งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายัง เป็นพระบรมโพธิสัตว์อยู่ เมื่อเกิดมาในโลกมนุษย์ ท่านก็ทำแ

เนื้อหาผ่านการสอนถึงความสำคัญของการทำพระนิพพานให้แจ้ง ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักของมนุษย์ ในสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นพระบรมโพธิสัตว์ ท่านได้ทำความดีและฝึกฝนจิตใจตลอดทั้งหลายภพจนได้รับการตรัสรู้เป็น

ธรรมะเพื่อประช ทำบุญก่อนได้ก่อน ១៩៩ การเดินทางไกลในสังสารวัฏนั้นมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องมีเสบียงติดตัวไป เพื่อจะได้นําไปใช้ในการดำาเนินชีวิต ได้อย่างสะดวกสบาย มีความสมบูรณ์เพียบพร้อม ทำให้ สามา

การเดินทางในสังสารวัฏต้องมีเสบียง คือ บุญใหญ่ที่ช่วยเราและหมู่คณะในการสร้างบารมี โดยการสั่งสมบุญจะทำให้เรามีความพร้อมทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ บุญที่เราสั่งสมจะกลั่นกลายเป็นดวงบุญที่ส่งผลต่อชีวิตเรา

Boประช ยิ่งให้ยิ่งได้เพิ่ม ๒๓๔ เรามีเวลาสร้างบารมีอยู่ในโลกนี้อย่างจำกัด เดี๋ยววัน เดี๋ยวคืน กาลเวลาได้นำเอาความแก่ ความเจ็บ และความตาย มาสู่ตัวเราทุกขณะ ไม่เคยหยุดพักแม้เพียงอนุวินาทีเดียว จึงไม่ ควร

เวลาที่เรามีในการสร้างบารมีนั้นจำกัด ความแก่ ความเจ็บ และความตายเข้ามาในชีวิตเราทุกขณะ ดังนั้นเราควรมีสติประมาทในการใช้ชีวิตและสั่งสมบุญเพื่อเข้าถึงความสุขที่แท้จริง การปฏิบัติธรรมเป็นกรณียกิจที่ทุกคน

ธรรมะเพื่อประช มหาทานบารมีแห่งยุค ๒๕๑ ทางรอดของชีวิตในสังสารวัฏ คือการเจริญสมาธิภาวนา เพื่อให้เข้าถึงที่พึ่งที่ระลึกภายใน คือพระธรรมกาย สิ่งนี้เป็น หน้าที่หลักและเป็นกรณียกิจที่สำคัญอย่างยิ่งในการเกิด

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเจริญสมาธิภาวนาในชีวิต เพื่อที่เราจะสามารถเข้าถึงพระธรรมกายและหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ โดยมีการเน้นไปที่การดำเนินจิตเข้าสู่เส้นทางสายกลางที่ปลอดภัย และการทำความดีอย่างต่อเน

ธรรมะเพื่อประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๗ ที่สุดแห่งธรรม เช่นเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระ อรหันตเจ้าทั้งหลายที่ได้บรรลุถึงฝั่งแล้ว การให้ทานนับเป็นวงศ์ ของบัณฑิต เป็นประเพณีของพระอริยเจ้า ดังเช่

บทความนี้เล่าถึงธรรมะที่เกี่ยวกับการเลิกตระหนี่ โดยยกตัวอย่างจากชีวิตของเศรษฐีอิลลีสในอดีต ที่มีทรัพย์มากมายแต่กลับไม่ยอมให้ทานใคร ทำให้เกิดปัญหาต่างๆ รวมถึงบุคลิกภาพที่ไม่ดี จึงนำเสนอถึงความสำคัญของก

ธรระพี ประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป(๒) ไม่มีวิธีการใดที่จะขจัดความคิดเบียดเบียน ความเห็น แก่ตัว การทะเลาะเบาะแว้ง ความเห็นผิดของมนุษย์ ให้หมดไป จากโลกนี้ได้ดีเท่ากับการประพฤติปฏิบัติธรรม ให้เข้าถึงความ เห

เนื้อหาพูดถึงแนวทางการพัฒนาจิตใจเพื่อละความเห็นแก่ตัว ความขัดแย้งภายในมนุษย์ และการทำสงครามภายในเพื่อให้เข้าถึงความบริสุทธิ์ การให้ทานถือเป็นวิธีการหนึ่งที่สามารถช่วยส่งเสริมให้เกิดความสุขและสงบสุขภาย

ธรรมะเพื่อประช ผลแห่งการถวาย ด อ ก ปทุม จักได้เป็นพระราชาในแผ่นดินครอบครองพสุธา ๕๐๐ ครั้ง” บุคคลใดทํากรรมอันใดไว้ บุคคลนั้นย่อมเป็นผู้รับผล ของกรรมนั้น ผลแห่งบุญจะบังเกิดขึ้นอย่างพอเหมาะพอดีกับ บุญที่

บทความนี้เกี่ยวกับการสร้างบารมีของพระกาฬุทายีเถระ ซึ่งเป็นสหชาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ได้ทำกรรมต่างๆ ในอดีตจนถึงปัจจุบัน โดยการทำบุญและการตั้งความปรารถนาในพระธรรมเทศนา ของพระพุทธเจ้า โดยมีการเน้นถ

ธรระพี ประช ทาน คือชีวิต ๓๖๕ หนทางทั่วทุกแห่งในโลกล้วนแต่ไม่ปลอดภัย เพราะไม่ ว่าเราจะเดินทางไปทางน้ำก็ต้องเสี่ยงกับคลื่นลมมรสุม อาจเป็น เหตุให้เรืออับปางได้ หรือเดินทางไปทางอากาศก็ต้องเสี่ยงกับ เมฆหมอ

บทความนี้สำรวจความสำคัญของการเลือกหนทางที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต โดยชี้ให้เห็นว่าเส้นทางในโลกนี้มักมีอันตรายและความไม่แน่นอน แต่มีวิธีเดียวที่สามารถนำเราไปสู่ความสุขและความปลอดภัย นั่นคือการทำจิตใจให

ธรรมะเพื่อประชา ตั้งเป้าหมายให้ชีวิตเพื่อพิชิต พระนิพพาน ៣៨៤ เมื่อนึกย้อนหลังไปในสมัยก่อนที่ทางบ้านเมืองยังไม่มีธนาคาร ใครได้ทรัพย์มาแล้ว ต้องหาทางเก็บงำไว้ในที่ที่ปลอดภัย เช่น ขุดหลุมฝังไว้ ถ้าเป็นเศ

ในอดีตการเก็บรักษาทรัพย์มีความสำคัญอย่างมาก เพราะต้องหาทางป้องกันภัยจากโจรและภัยธรรมชาติ พระพุทธองค์สอนให้เรารู้จักวิธีเก็บรักษาทรัพย์สมบัติอย่างถูกต้อง รวมถึงการเลือกคบเพื่อนที่มีคุณธรรมเพื่อเสริมสร้

ธรรมะเพื่อประชา ธรรมะคุ้มครองโลก ๔๐๐ ธรรมกายเป็นหลักของโลก ผู้เข้าถึงพระธรรมกาย คือ ผู้เข้าถึงแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา พระบรมศาสดาทรง เข้าถึงความเป็นสัพพัญญูพุทธเจ้าเพราะได้บรรลุกายธรรมอรหัต จึงตรัสรู้เ

การเข้าถึงพระธรรมกายเป็นกุญแจสำคัญในพระพุทธศาสนา ซึ่งช่วยให้ผู้ปฏิบัติสามารถเข้าถึงสุกกธรรมหรือธรรมอันบริสุทธิ์ได้ นอกจากนี้ การมีจิตใจที่นิ่งคือสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เกิดความสงบในกาย วาจา และใจของผู้ที่

ธรรมะเพื่อประช วันสุดท้ายของชีวิต ៤០៩ สรรพสิ่งทั้งปวงที่มีอยู่ในโลก ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่มีชีวิต หรือไม่มีชีวิต ต่างอยู่บนพื้นฐานของความไม่เที่ยง มีการ เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมทุกว

เนื้อหาพูดถึงความไม่เที่ยงของชีวิตทุกสิ่ง และความทุกข์ที่เกิดจากการเวียนว่ายตายเกิด พบกับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เตือนว่าไม่ว่าใครก็ต้องพบกับความตาย คำสอนนี้ชี้ให้เห็นว่าความสุขที่แท้จริงคือการเ

Boประช สู่หนทางสวรรค์ ๔๑๘ ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน มวลมนุษยชาติล้วน ปรารถนาให้โลกมีสันติสุข แต่ไม่มีใครรู้ว่า สันติสุขที่แท้จริงนั้น อยู่ตรงไหน จะเข้าถึงได้อย่างไร จนกระทั่งพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงค้นพบว่

มวลมนุษยชาติต้องการสันติสุข แต่ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบว่ามนุษย์จะเข้าถึงสันติสุขได้เมื่อหยุดนิ่งและเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นแหล่งความสุขที่แท้จริงที่มีอยู่ในทุกคน โดยไม่คำน

Boประช เป็นมนุษย์ สุดประเสริฐ ๔๒๖ การเจริญสมาธิภาวนาเป็นทางมาแห่งมหากุศล เป็น ทางลัดของการสร้างบารมีเพื่อมุ่งตรงสู่ที่สุดแห่งธรรม ทุกครั้ง ที่เราได้นั่งหลับตาทำสมาธิภาวนา นำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลาง กา

บทความนี้พูดถึงการเจริญสมาธิภาวนาเป็นเส้นทางสู่การสร้างบารมีและความสุขที่แท้จริง ผ่านการนิ่งที่ศูนย์กลางกาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสถึงความยากลำบากที่มนุษย์ต้องเผชิญในการเกิดมา ซึ่งทำให้เราต้องเห็นค