ต้นเหตุแห่งความวิบัติของความเจริญรุ่งเรือง
…ที่อยู่แล้วกลับต้องพินาศไป ก็คือ
“ทิฏฐิมานะ” หรือ “ความอวดดื้อถือดี” ที่มีอยู่ในตัวเรา
มานะ คือ ความถือตัว เย่อหยิ่ง จองหอง ความอวดดื้อถือดีที่มีอยู่ในตัว ในที่นี้คือ ถือตัว
ว่าตัวเองมีดีอยู่แล้วไม่คิดจะแก้…
ในบทนี้จะได้มีการพูดถึงทิฏฐิมานะหรือความอวดดื้อถือดีในตัวคน ที่ทำให้เกิดความเสื่อมในหลายด้าน เช่น ความเสื่อมในตัวเอง, ความเสื่อมในกัลยาณมิตร และความเสื่อมในหมู่คณะ ซึ่งอาจเกิดจากการยึดมั่นในชาติตระกูล