ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 370 / 748

ธรรมะเพื่อประชll การให้ที่มีผลมาก (๑) ២៨២ เต็มด้วยรูปิยะ ๘๔,๐๐๐ ถาด ถาดรูปิยะเต็มด้วยทอง ๘๔,๐๐๐ ถาด ถาดสำริดเต็มด้วยเงิน ๘๔,๐๐๐ ถาด ให้ช้าง ๘๔,๐๐๐ เชือก มี เครื่องประดับล้วนเป็นทอง มีธงทอง คลุมด้วยข่า

การให้ทานมีคุณค่ามากเป็นพิเศษเมื่อมีการเชื้อเชิญให้บุคคลที่มีทิฏฐิร่วมบริโภค โดยการถวายทานที่มีความสำคัญ เช่น ทานที่ถวายให้พระอรหันต์ หรือการให้ที่มีมูลค่าสูง เช่น ทานที่สละให้กับผู้ที่มีความบริสุทธิ์

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๑) ๒๘๓ ทานที่บุคคลเชื้อเชิญให้พระอนาคามีร้อยท่านบริโภค ทานที่ บุคคลถวายให้พระปัจเจกพุทธเจ้ารูปเดียวบริโภค มีผลมากกว่า ทานที่บุคคลถวายให้พระอรหันต์ร้อยรูปบริโภค ทานที่บ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงอานิสงส์ของการให้ทานตามหลักวิชา โดยชี้ให้เห็นว่าการถวายทานที่ถูกต้องนั้นส่งผลมากกว่าการถวายทานในรูปแบบอื่นๆ ทั้งนี้เนื่องจากความเลื่อมใสของจิตและระดับภูมิธรรมของผู้รับ ในขณะที่เศรษ

ธรรมะ ประชา การให้ที่มีผลมาก (๑) ២៨៤ โชคดีกว่าเวลามพราหมณ์มากมายนัก ที่ยังได้มีโอกาสทําบุญกับ ทักขิไณยบุคคล ขอให้พวกเราทุกคนหมั่นสั่งสมบุญให้เต็มที่ และฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งเรื่อยไป จนกว่าจะได้เข้าถึงพระ

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៨៧ มวลมนุษย์ทุกคนต่างปรารถนาความก้าวหน้าในชีวิต ด้วยกันทั้งนั้น แต่บางครั้งกว่าจะสมหวัง ก็ต้องฝ่าฟันเพื่อ เอาชนะปัญหาและอุปสรรคต่างๆ มากมาย ต้องแลกด้วยหยาด- เหงื่อ

ทุกคนต่างปรารถนาความก้าวหน้าในชีวิตแม้ต้องเอาชนะอุปสรรคมากมาย ด้วยใจที่มีพลัง ให้เราหันมาที่ศูนย์กลางกายเพื่อค้นหาพลังในตัวเอง และทำความดีตามแนวทางธรรม โดยเฉพาะการให้ที่มีผลมากสามารถยกระดับจิตใจและสร้

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៨៨ บารมีข้ามภพข้ามชาติให้กับตนเองไว้อย่างไรนั้น เรื่องมีอยู่ว่า ในอดีต เวลามพราหมณ์ได้ถือกำเนิดเป็นลูกของปุโรหิตในเมือง พาราณสี เมื่อเติบโตท่านได้ไปเรียนศิลปวิทยาที่สำ

เรื่องเล่าถึงเวลามพราหมณ์ที่ถือกำเนิดในพาราณสีและการเรียนรู้ศิลปวิทยาที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักในหมู่ราชกุมารต่างๆ โดยใช้เวลาแค่ 3 ปีพร้อมลูกศิษย์มากถึง 84,000 คน เมื่อกลับมายังพาราณสี เขาได้รับตำแหน่งป

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៨៩ วงศ์เป็นอย่างยิ่ง จึงได้รับการอภิเษกในราชสมบัติทุกพระองค์ ด้วยความสํานึกในบุญคุณของอาจารย์ จึงพากันเดินทางมา เยี่ยมพระเจ้ากรุงพาราณสีทุกปี เพราะเป็นเมืองที่เวลา

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการให้และการสั่งสมบุญกุศล โดยอธิบายถึงการเยี่ยมเยียนพระเจ้ากรุงพาราณสีโดยราชาและความประทับใจของท่านอาจารย์ที่เห็นความมุ่งมั่นในการทำทานเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ลำบาก อีกทั้งยังก

ธรรมะเพื่อประชll การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៩០ และคิดต่อไปว่า เราควรให้ทานนี้กระฉ่อนไปทั่วทั้งชมพูทวีป จากนั้น ท่านเข้าไปกราบทูลพระราชาเพื่อขออนุญาต ทำทาน พระราชาทรงอนุโมทนาในกุศลจิตของท่านเวลามะ ผู้เป็นอา

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้ทานที่มีผลมาก จากการดำเนินการของเวลามพราหมณ์ โดยมีการจัดเตรียมสถานที่และสิ่งของต่างๆ และการประกาศให้ผู้ที่ลำบากในการแสวงหาอาหารมาเข้าร่วมในมหาทาน สิ่งที่น่าสนใจคือ วิธีการบริจาคท

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ๒๕๑ ไหลออกมาเลย ถึงกระนั้นพระโพธิสัตว์ก็มิได้เดือดร้อนว่า ชมพูทวีป ว่างเปล่า ไม่มีแม้บุคคลเพียงคนเดียวที่ควรรับทักษิณาทาน จากนั้นท่านอธิษฐานจิตต่อไปว่า “ถ้าทักขิณาท

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้ทานของพระโพธิสัตว์ในชมพูทวีปที่ไม่รู้สึกเดือดร้อนแม้จะไม่มีผู้รับทานเลย ท่านได้ทำให้น้ำไหซึมลงไปในแผ่นดินเพื่อความบริสุทธิ์ใจในการให้ทาน โดยเริ่มแจกทานให้กับผู้คนในเวลาที่เหมาะสม

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៩២ ตรัสกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีว่า “ดูก่อนคฤหบดี เวลาม พราหมณ์ ก็คือเราตถาคตนี่แหละ เราแม้เมื่อให้ทานมากมาย เห็นปานนั้น ก็ไม่ได้มีบุคคลผู้สมควรจะมารับทักษิณาทานของเรา แ

ในบทนี้ตรัสถึงความสำคัญของการให้ทานและผลที่ก่อให้เกิดจากการทำบุญ การให้ทานถือเป็นโอกาสที่มีค่าสำหรับชีวิต ควรใช้โอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด การให้ทานที่มีองค์ประกอบที่ดีและมีเจตนาที่บริสุทธิ์สามารถส

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ๒๕๓ เราต้องสูญเสียไป การทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นการ ลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด ซึ่งสามารถเก็บเกี่ยวผลกำไรในปัจจุบันและ ไว้ใช้ในภพชาติต่อไป อีกทั้งไม่ต้องเสี่ยงกับภ

การทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา ถือเป็นการลงทุนที่มีค่าที่สุด ซึ่งจะนำมาซึ่งผลกำไรในปัจจุบันและภพชาติต่อไป โดยไม่เสี่ยงต่อภาวะการขาดทุนทางเศรษฐกิจ ทำให้เป็นสิ่งที่ควรกระทำอย่างต่อเนื่องเพื่อสะสมบุญ แล

เลิก ต ร ะ ห น ต ล อ ด ไ ป (๑) นี ธรรมดาว่าการให้ทานนี้เป็นประเพณีของบัณฑิตทั้งหลาย แต่ปางก่อนอย่างแท้จริง การให้ทานนั้น ไม่ว่าจะเป็นคฤหัสถ์ หรือเป็นบรรพชิตก็ตาม ก็ควรให้ทั้งนั้น

ธรระพี ประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๕ ความสุขและความสําเร็จเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา มนุษย์ต่างดิ้นรนขวนขวาย เสาะแสวงหาสิ่งที่คิดว่า จะเพิ่มเติม ส่วนที่ขาดหายไปให้เต็มเปี่ยมบริบูรณ์ เมื่อยังไม่รู้ว่า

ความสุขและความสำเร็จเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา แต่การเข้าถึงมันต้องเริ่มจากใจที่หยุดนิ่ง โดยพระบรมศาสดาได้ค้นพบว่า ความสุขที่แท้จริงนั้นเกิดจากใจที่สงบ การฝึกฝนใจให้หยุดนิ่งจะนำไปสู่ความร่มเย็นและการบรรล

ธรรมะ ประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๖ อีกทั้งยัง ฉลาดในการสั่งสมบุญ ที่อุดมไปด้วยการบำเพ็ญทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา คุณสมบัติ ๓ ประการนี้ คือ หนทางไปสู่ความสุข ความเจริญรุ่งเรืองของชีวิตทั้งในภพนี้แ

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการเลิกตระหนี่และการสร้างบุญเพื่อบรรลุถึงความสุขและความเจริญ เตือนให้เห็นว่า ชีวิตที่ไม่ได้ให้ทานจะไม่มีจุดหมาย เสมือนเรือที่ไม่มีน้ำมัน การสร้างบุญเป็นหนทางที่จะนำไปสู่ค

ธรรมะเพื่อประช เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๗ ที่สุดแห่งธรรม เช่นเดียวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระ อรหันตเจ้าทั้งหลายที่ได้บรรลุถึงฝั่งแล้ว การให้ทานนับเป็นวงศ์ ของบัณฑิต เป็นประเพณีของพระอริยเจ้า ดังเช่

บทความนี้เล่าถึงธรรมะที่เกี่ยวกับการเลิกตระหนี่ โดยยกตัวอย่างจากชีวิตของเศรษฐีอิลลีสในอดีต ที่มีทรัพย์มากมายแต่กลับไม่ยอมให้ทานใคร ทำให้เกิดปัญหาต่างๆ รวมถึงบุคลิกภาพที่ไม่ดี จึงนำเสนอถึงความสำคัญของก

ธรรมะเพื่อประชา เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๑) ๓๐๘ กับมารดาบิดาของท่านเศรษฐี ซึ่งให้ทานมาโดยตลอด เป็น ทานบดีมา ๗ ชั่วตระกูล ครั้นอิลลีสะได้ตำแหน่งเศรษฐี กลับ ไม่รักษาประเพณีอันดีงามที่บรรพบุรุษทำไว้ ท่านได้เ

เรื่องราวของเศรษฐีอิลลีสที่เคยมีจิตใจดีงามและเป็นที่เคารพในวงการ แต่ล้มเลิกประเพณีการให้ทานเมื่อตนเองได้ตำแหน่งเศรษฐี กลับมองเห็นชาวบ้านที่มีความสุขจากการดื่มสุรา ซึ่งทำให้เขาเกิดความสงสัยและต้องการทด

ธรรมะ ประชา เลิก ตระหนี่ ตลอดไป(๑) ๓๑๐ เนรมิตอัตภาพปลอมเป็นเศรษฐีอิลลีสะไปเข้าเฝ้าพระราชา พระราชาเห็นเศรษฐีมาผิดเวลา จึงตรัสถามว่า “ท่านเศรษฐี ทำไมวันนี้ ท่านจึงมาผิดเวลาเล่า” “ข้าแต่มหาราชเจ้า ที่บ้า

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการเลิกตระหนี่และการสร้างบุญ โดยได้ยกตัวอย่างเศรษฐีอิลลีสผู้มาเฝ้าพระราชาที่มีทรัพย์มาก แต่ยังตระหนี่ เมื่อตระหนี่จะเป็นอุปสรรคในการสร้างบารมีและความสะดวกสบาย การที่เรา

ธรรมะเพื่อประชll เลิก ตระหนี่ ตลอดไป(๒) ๓๑๔ สังสารวัฏ การจะได้สมบัติมานั้น มีทางเดียว คือ ต้องเป็นผู้ให้ ก่อน ด้วยการบริจาคทาน ไม่หวงแหน ต้องให้เท่านั้นจึงจะได้ ไม่ให้ก็ไม่ได้ จะให้กับสัตว์เดียรัจฉานก

ในเนื้อหานี้เน้นความสำคัญของการบริจาคทานและการให้เพื่อสะสมบุญซึ่งจำเป็นสำหรับการได้มาซึ่งสมบัติในสังสารวัฏ โดยยกตัวอย่างกรณีของท้าวสักกเทวราชที่แปลงกายเป็นอิลลีสเศรษฐีเพื่อนำสอนเขาให้กลับตัวกลับใจ และ

ธรรมะเพื่อประชll เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๒) ๓๑๖ หนุ่มบ้านนอกลงจากรถ และตะคอกเศรษฐีว่า “เจ้าหน้า ปีศาจ ท่านเศรษฐีให้ทานแก่คนทั้งเมือง เจ้าอย่ามากล่าวเช่นนี้ ด้วยความไม่พอใจจึงทุบต้นคอเศรษฐีอย่างแรงราวกับส

เรื่องนี้พูดถึงเศรษฐีที่กลายเป็นเหยื่อของการประพฤติผิด โดยหนุ่มบ้านนอกที่ได้ตะโกนใส่เขาและทำร้ายเขา จนทำให้เศรษฐีต้องหาทางกลับไปที่พระราชาเพื่อขอความช่วยเหลือ เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงความไม่พอใจและการเร

ธรรมะเพื่อประชll เลิก ตระหนี่ ตลอดไป (๒) ๓๑๘ แต่เธอตัดวงศ์ของเราขาดสิ้น ตั้งอยู่ในความตระหนี่ เผาโรงทาน ขับไล่พวกยาจก เอาแต่สั่งสมทรัพย์บริโภคเอง เหมือนรากษสหวง สระนํ้า ถ้าเธอไม่ให้ทาน เราจะทําทรัพย์ข

เรื่องราวของอิลลีสเศรษฐีที่ตระหนี่จนถึงขั้นโดนคุกคามและได้เกิดสติขึ้น เมื่อเขาปฏิญาณที่จะให้ทานและรักษาศีล ส่งผลให้เขามีชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความสุขและสวัสดิภาพ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแม้แต่ผู้ที่มั่งคั่ง

ธรรมะเพื่อประชา ผลแห่งการถวาย ด อ ก ปทุม ๓๒๒ จุดมุ่งหมายสูงสุดของชีวิตคือ การหลุดพ้นจากกิเลส- อาสวะไปสู่อายตนนิพพาน โดยอาศัยกายธรรมอรหัตที่ละเอียด อันเกิดจากการทำใจหยุดนิ่งเข้าไปให้ถึงที่สุดแห่งความบร

บทความนี้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับการเข้าถึงนิพพานและผลสำคัญของการถวายดอกปทุม โดยเน้นว่าการทำใจหยุดนิ่งและการเพิ่มพูนความบริสุทธิ์ในชีวิตทุกวันจะนำไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลส การสร้างบารมีนั้นต้องอาศัยการปฏิบ