บท : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 403 / 1269

વેચ્છ เรื่องมหาธนวาณิช วาณิโชว ภย์ มคฺนํ อปฺปสตฺโถ มหนฺธโน วิส์ ชีวิตกาโมว ปาปานิ ปริวชฺชเยติ บุคคลพึงเว้นกรรมชั่วทั้งหลายเสีย เหมือนพ่อค้า มีทรัพย์มาก มีพวกน้อย เว้นทางอันพึงกลัว (และ) เหมือนผู้ต้องก

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเว้นกรรมชั่วในชีวิต โดยเปรียบเทียบพ่อค้าที่มีทรัพย์แต่เว้นจากกรรมชั่ว …

๑๐ สัตว์ผู้เกิดแล้วทั้งหลายเป็นผู้ใคร่สุข บุคคลใด แสวงหาสุขเพื่อตน ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยท่อนไม้ บุคคลนั้นละไปแล้ว ย่อมได้สุข เรื่องพระโกณฑธานเถระ มาโวจ ผรุส์ กญฺจิ วุตฺตา ปฏิวเทยุยุ นํ ทุกขา หิ สา

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการแสวงหาความสุขโดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น โดยมีการพูดถึงพระโกณฑธานเถระซึ่ง…

๑๖ และจรณะถึงพร้อม มีสติมั่นคง จักละทุกข์อันมี ประมาณไม่น้อยนี้ได้ เรื่องสุขสามเณร อิจฉิต ปตฺถิติ ตุยห์ ชิปปเมว สมิชฌ สพฺเพ ปูเรนฺตุ สงฺกปปา จนฺโท ปณฺณรโส ยถา อิจฉิต ปตฺถิติ ตุยฺห์ ขิปปเมว สมิชฌ สพฺเพ

บทความนี้พูดถึงการพัฒนาและเสริมสร้างจิตใจให้มีความสุขและสงบ โดยมีการอ้างอิงถึงความสำเร็จต่างๆ ที่เกิดจ…

២៦ เรื่องโพธิราชกุมาร อตฺตานญฺเจ ปิย์ ชญฺญา รักเขยุย : สุรกิขิต ติณณมญฺญตร์ ยาม ปฏิชคเคยย ปณฺฑิโตติ ถ้าบุคคลทราบตนว่าเป็นที่รัก พึงรักษาตนนั้นให้ เป็นอันรักษาด้วยดี บัณฑิตพึงประคับประคอง (ตน) ตลอดยามท

บทความนี้อธิบายถึงวิธีการรักและรักษาตนเองให้เป็นที่รัก ตามคำสอนของบัณฑิต และสอดแทรกปัญญาในการตั้งอยู่ใ…

๓๓ บุคคลพึงประพฤติธรรมให้สุจริต ไม่พึงประพฤติ ธรรมนั้นให้ทุจริต ผู้มีปกติประพฤติธรรม ย่อม อยู่เป็นสุขในโลกนี้และโลกหน้า เรื่องภิกษุผู้เจริญวิปัสสนา ยถา พุพุพุฬก์ ปสฺเส ยถา ปสฺเส มรีจิก เอว์ โลก์ อเวกฺ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการประพฤติธรรมอย่างสุจริต ซึ่งจะนำไปสู่ความสุขในชีวิตทั้งในปัจจุบันและอนาคต…

๓๔ เรื่องพระสัมมัชชนเถระ โย จ ปุพฺเพ ปมชฺชิตฺวา ปจฺฉา โส นปฺปมชฺชติ โสม์ โลก์ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมาติ. ก็ผู้ใดประมาทในก่อน ภายหลังไม่ประมาท ผู้นั้น ย่อมยังโลกนี้ให้สว่างได้ เหมือนดวงจันทร์พ้นแ

บทความนี้สัมผัสถึงเรื่องราวของพระสัมมัชชนเถระและการประมาทในชีวิต โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่ไม่ประมาทย่อมทำ…

៣៦ เอกธมุมมติตสุส วิติณฺณปรโลกสฺส มุสาวาทิสฺส ชนฺตฺโน นตฺถิ ปาปี อการยนติ บาปอันชนผู้ก้าวล่วงธรรมอย่างเอกเสีย ผู้มัก พูดเท็จ ผู้มีปรโลกอันล่วงเลยเสียแล้ว ไม่พึงทำ ย่อมไม่มี เรื่องอสทิสทาน อสุภ์ ปวร์ ว

บทความนี้พูดถึงการพูดเท็จและผลกระทบที่มีต่อชีวิตหลังความตาย รวมถึงการอธิบายถึงบุคคลที่มีคุณธรรมและการเ…

៣៤ ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง) คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันสั้นบีบ (หนักส้น) คนเจ้าโมหะ ย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลาย เท้า) คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้ว มีรอย เท้าเช่นนี้ นี้. ยส

บทความนี้กล่าวถึงรอยเท้าสัญลักษณ์แทนกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยเชื่อมโยงกับอาการและนิสัยของบุคคล อธิบายถึง…

๔๘๔ ตเถว สีลวนฺเตสุ อปุปเกปิ กเต กาเร คุณวนฺเตสุ ตาทิสุ ผลิ โตเสติ ทายกนฺติ พืชแม้มาก อันบุคคลหว่านแล้วในนาดอน ผล ย่อมไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ยังชาวนาให้ยินดี ฉันใด ทาน มากมายอันบุคคลตั้งไว้ในหมู่ชนผู้ทุศีล

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญและการบริจาค โดยเปรียบเทียบผลลัพธ์ของการหว่านพืชในนาดอนกับการทำบุญให้…

ทานที่บุคคลให้แล้วในท่านผู้มีราคะไปปราศแล้วทั้ง หลาย จึงมีผลมาก นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นเครื่องประทุษร้าย หมู่ สัตว์นี้มีโทสะเป็นเครื่องประทุษร้าย เพราะเหตุนั้นแล ทานที่บุคคลให้แล้ว ในท่านผู้มีโทสะไปปราศแ

บทความนี้กล่าวถึงผลของการให้ทานในผู้มีอารมณ์ เช่น ราคะ โทสะ โมหะ และความอยาก โดยแสดงให้เห็นว่าการให้ทา…

๔๘ คงคาย วาลุกา เย มหิยา มาติกา ขีเย อุทก์ เย มหมุนเว ลกฺเขน มม พุทฺธิยาติ ทรายในแม่น้ำคงคา จึงสิ้นไป น้ำในห้วงน้ำใหญ่ จึงสิ้นไป ดินในแผ่นดิน จึงสิ้นไป การแก้ปัญหา ด้วยความรู้ของข้าพระองค์ ย่อมไม่สิ้น

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการมีปัญญาและความรู้ในการแก้ไขปัญหาต่างๆ โดยเฉพาะในบริบทของศาสนาพุทธ กล่าวถ…

ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา นิพฺพานํ ปรม วทนฺติ พุทธา น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต อนูปวาโท อนูปฆาโต ปาฏิโมกฺเข จ สํวโร มตฺตญฺญุตา จ ภตฺตสุมี ปนฺตญฺจ สยนาสน์ ๕๑ อธิจิตฺเต จ อาโยโค จ เอต์

บทความนี้นำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการเข้าสู่สภาวะนิพพาน ซึ่งถือเป็นความสำคัญสูงสุดในพระพุทธศา…

๕๘ เรื่องปราชัยของพระเจ้าโกศล ชย์ เวร์ ปสวติ ทุกข์ เสติ ปราชิโต อุปสนฺโต สุข เสติ หิตวา ชยปราชยนฺติ ผู้ชนะย่อมก่อเวร ผู้แพ้ย่อมอยู่เป็นทุกข์ ผู้สงบ ระงับ ละความชนะและความแพ้ได้แล้ว ย่อมอยู่ เป็นสุข. เ

บทความนี้กล่าวถึงปราชัยและความทุกข์ของผู้แพ้ ในขณะที่ผู้ชนะสร้างเวรกรรม นอกจากนี้ยังบรรยายถึงความสำคัญ…

๕๙ อย่างยิ่ง บัณฑิตทราบเนื้อความนั่นตามความจริง แล้ว (กระทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน) เพราะพระ นิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล มิทฺธี ยทา โหติ มหนฺฆโส จ นิททายิตา สมฺปริวตฺตสาย มหาวราโหว นิ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทราบเนื้อความเกี่ยวกับพระนิพพานซึ่งเป็นสุขอย่างยิ่ง และเปรียบเทียบบุคค…

ວຕ ปิยานํ อทสฺสน์ ทุกข์ อปปิยานญฺจ ทสฺสน์ ตสุมา ปิย์ น กยิราถ ปิยาปาโย หิ ปาปโก คนถา เตสํ น วิชฺชนฺติ เยส์ นตฺถิ ปิยาปิยนฺติ บุคคลประกอบตนไว้ในสิ่งอันไม่ควรประกอบ และไม่ประกอบไว้ในสิ่งอันควรประกอบ ละเ

บทความนี้ได้กล่าวถึงความทุกข์ที่เกิดจากการยึดติดกับสิ่งที่รักและไม่รัก โดยชี้ให้เห็นว่าการดำเนินชีวิตด…

๖๙ เรื่องอุตตราอุบาสิกา อกโกเธน ชิเน โกธ อสาธุ สาธุนา ชิเน ชิเน กทริย์ ทาเนน สจฺเจนาลิกวาทินนฺติ พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ พึงชนะคนไม่ดี ด้วยความดี พึงชนะคนตระหนี่ ด้วยการให้ จึง ชนะคนพูดเหลวไหล ด้

บทความนี้กล่าวถึงหลักการสอนในเรื่องการชนะคนที่ไม่ดีด้วยความไม่โกรธและการให้ บุคคลควรกล่าวคำสัตย์เพื่อส…

๗๐ ปุพเพ ว สนนิวาเสน ปัจจุปปนฺนหิเตน วา เอวนต์ ชายเต เปม อุปปลิว ยโถทเกติ ใจย่อมจดจ่อแม้จิตก็เลื่อมใสในบุคคลใด เขา ย่อมสนิทสนมในบุคคลแม้นั้น ซึ่งตนไม่เคยเห็น โดยแท้ ความรักนั้น ย่อมเกิดเพราะอาศัยเหตุ

บทความนี้พูดถึงความรักที่เกิดขึ้นในจิตใจของผู้คน โดยอธิบายถึงเหตุผลที่ทำให้คนเรารักและสนิทสนมกัน แม้จะ…

อาฉัททวุตติ เมธาวี ปญฺญาสีลสมาหิต นิกข์ ชมโพนทสุเสว โก ต์ นินทิตมรห เทวาปิ นํ ปสํสนฺติ พฺรหฺมุนาปิ ปสํสิโตติ ๗๓ อตุละ การนินทาหรือสรรเสริญนั่น เป็นของเก่า นั่นไม่ใช่เป็นเหมือนมีในวันนี้ ชนทั้งหลาย ย่อ

บทความนี้กล่าวถึงการนินทาและการสรรเสริญที่เกิดขึ้นในสังคม โดยบ่งบอกว่าไม่ว่าจะมีความประพฤติอย่างไร ผู้…

…ิสสะ พหุปิ โส วิกตฺเถยฺย อญฺญ์ ชนปท์ คโต. อนุวาคนหวาน ทูเลยย ภุญช โภเค กฎาหกาติ นายกฎาหกนั้น ไปสู่ชนบทอื่น จึงพูดอวดซึ่ง ทรัพย์แม้มาก. นายมาตามแล้ว จึงประทุษร้าย กฎาหก ท่านจงบริโภคโภคะทั้งหลายเถิด.

บทเรียนนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการไม่ทำบาป เช่น มุสาวาท การถือเอาทรัพย์ที่ไม่ใช่ของตน และการดื่มสุ…

ททาติ เว ยถาสทธ์ ตตฺถ โย มงฺกุโต โหติ น โส ทิวา วา รตฺติ วา ยสฺส เจต์ สมุจฺฉินฺนํ ส เว ทิวา วา รตฺติ วา ยถาปสาทนํ ชโน ปเรส ปานโภชเน สมาธิ อธิคจฺฉติ มูลฆจฺนํ สมูหนํ สมาธิ อธิคจนตีติ ๘๓ ชนย่อมให้(ทาน)ตา

บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการบรรลุสมาธิและวิธีการที่ผู้คนมักใช้ในการพัฒนาจิตใจของตนเอง ดังนั้นการให้ทานตามศ…