ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3276 / 3335

เมื่อกล่าวความไปเล่าให้พระราชาฟัง พระองศ์จึงทรงถามว่า "เธอคิดอย่างไร" เหล่ามหาเสด็จจึงกราบทูลว่า "พวกข้าพระองค์คิดว่า ทรัพย์ทั้งหมดนี้เป็นของพระองค์พะองค์ค่ะ" พระองศ์จึงทรงชี้แจงว่า "ทรัพย์เหล่านี้ไม่

เรื่องนี้บอกเล่าเกี่ยวกับการที่ข้าราชบริพารเข้าใจว่าทรัพย์สมบัติทั้งหมดเป็นของพระราชา และพระราชาทรงอธิบายว่ามันเป็นบุญของผู้คนที่ได้มา เมื่อมหาดเล็กกลับบ้าน ครอบครัวได้ทานอาหารที่อร่อยจนทำให้พวกเขารู้

จากมหาทุกตะ มาเป็นเศรษฐีประจำเมือง เมื่อรัชสมัยทั้งหมดมากองอยู่บริเวณหน้าพระราชวัง พระราชาทรงสั่งให้ป่าวประกาศไปทั่วทั้งเมือง เพื่อหาใครมีสมบัติเท่านี้หรือยิ่งกว่านี้บ้าง เมื่อไม่มี พระราชาจึงทรงยกให

ในรัชสมัยของพระราชา มหาทุกตะได้รับโอกาสที่แตกต่าง เมื่อพระราชาทรงประกาศหาผู้มีสมบัติมากมายและไม่มีใครเทียบได้ มหาทุกตะจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเศรษฐีใหญ่ประจำเมือง โดยพระราชาทรงสั่งให้ครอบครัวของมหา

เวลาที่บุญวาสนาตามมาส่งผล รวยแล้วก็ยังรวยอีก เรียกว่า รวยแล้วรวยเล่าเผ่าเผ่าไปเรื่อยๆ ในที่สุดด้วยผลบุญที่ทำอย่างครบถ้วน บริสุทธิ์บริบูรณ์ มหาคุณตะและครอบครัวจึงได้ปลูกบ้านอยู่ตรงนั้น มีสมบัติสงergart

เหตุนำไปเกิดบนสรวงแต่ละชั้น เมื่อมาหาฤคตะได้รับแต่งตั้งเป็นมหาเศรษฐีใหญ่ป่ะเมืองแล้ว ก็ไม่ได้อยู่ในความประมาณมั่งมาในทรัพย์ที่ตนเองได้มาเลย เขาและครอบครัวเริ่มสร้างมหาทานบารมีขึ้นอย่างเข้มข้น ทั้งทาน

บทความนี้กล่าวถึงการสร้างมหาทานบารมีภายใต้การเป็นมหาเศรษฐี ที่มาหาฤคตะและครอบครัวมุ่งมั่นในการทำบุญด้วยการให้ทาน ทำนุบำรุงอย่างเข้มข้นและมีเป้าหมายที่ถูกต้อง ไม่หวังร่ำรวยเพียงอย่างเดียว แต่ให้แบบทำเพ

ผู้คนมากมายในอดีต เมื่อทำทานแล้วก็จะอธิษฐานจิตขอให้ได้เป็นมหาเศรษฐีร่ำรวยไปทุกภาคชาติ แต่ไม่ได้อธิษฐานก้บไว้ด้วยว่าให้บรรลุมรรคผลนิพพาน หรือให้ใช้ทรัพย์นั้นให้เป็นไปเพื่อการสร้างบารมี ยิ่งๆ ขึ้นไป คนเ

ในอดีต มีการทำทานแต่ไม่ตั้งใจจะบรรลุมรรคผลนิพพาน ทำให้คนเหล่านั้นไปอยู่ในสวรรค์ชั้นจตุมหาราชิกา แต่ไม่เกิดมาเป็นผู้สร้างบารมีมากนัก หากตั้งเจตนาที่แม่นยำในการทำทานและอธิษฐาน จะนำไปสู่วิถีแห่งการเกิดให

ถ้าชั้นที่ ๕ มินมานดี เป็นประเภททำนุบำรุงอย่างบำเพ็ญกุศลในกาลก่อนที่เขาทำกันมา รักษางค์ของบำเพ็ญทานปราฏูเอาไว้ ส่วนชั้นที่ ๖ ปรมินมิติสัตว์ดี เวลาทำบุญมักมีความปลาบปลื้ม มีความเลื่อมใส อิ่มเอิบใจมาก

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญและการบำเพ็ญกุศลจากยุคโบราณ จนถึงผลที่ตามมาหลังจากการทำดี โดยมีตัวอย่างเศรษฐีที่ทำบุญเพื่อสร้างบารมีและส่งต่อผลบุญไปสู่ครอบครัว ทำให้มีความสบายใจและเพลิดเพลินในชี

วิบากกรรมแห่งความตระหนี่ ส่วนสาเหตุที่ทำให้ท่านมาหทุกตายเป็นคนยากจนมากนั้น เป็น เพราะวิบากกรรมตระหนี่หงซึ่งแผนทรัพย์ในชาติก่อนๆ มาส่งผล ดังนั้น การเอาชนะความตระหนี่จึงสำคัญมาก และเมื่อได้โอกาสทำบุญกั

บทความนี้พูดถึงผลของวิบากกรรมจากความตระหนี่ที่ส่งผลให้เกิดความยากจนในชีวิต โดยตั้งข้อสังเกตว่าการเอาชนะความตระหนี่และการทำบุญสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตได้อย่างไร ผู้เขียนยังโจมตีแนวคิดว่าบุญเก่าที่ทำในอดี

การที่บุญยามมาจรดนี้ หมายถึง บุญเก่าๆ ที่เคยทำไว้จะส่งกันมาเรื่อยๆ หากมีช่องแม้เพียงขนาดเท่าปลายเข็ม บุญจะได้ช่องสอดละเอียดยาไปเลย ผ่านกลางดวงบุญเข้าไป ดวงที่ทำให้เป็นกายมนุษย์หยาบนั้น เวลาที่ดวงบาปม

การส่งผลของบุญในชีวิตนั้นมีอิทธิพลมาก โดยบุญที่เคยทำจะนำพาเราไปพบผู้นำบุญที่ช่วยให้เราทำบุญใหญ่ และส่งผลให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด เช่น การได้รับงานทำจากเศรษฐีง่ายๆ บุญยังส่งผลต่อการชีวิตโดยเฉพาะในย

กัณฑ์ธรรมนี้ทำให้มหาทุตตะฉะฉานวรรณ แต่เมื่อถวายข้าวคลุกตะเพียนตกลงไปในบาตร บุญญาณสิ้นทักษะเกิดขึ้นแล้ว บุญเก่าได้ช่องให้ได้เจอภยันตรายทั้งผู้บำบัดและพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และบุญใหม่ที่เกิดขึ้นจากมหาทุตต

กัณฑ์ธรรมนี้เผยให้เห็นถึงความสำคัญของมหาทุตตะและบุญบารมี โดยการวิเคราะห์การทำบุญที่นำมาซึ่งผลดีในชีวิตและการเข้าถึงธรรม เมื่อถวายข้าวคลุกตะเพียนในบาตร บุญนำมาซึ่งความสำเร็จและความรู้สึกที่สูงส่ง ความส

บุญเก่าของมหาทุกตะ มีสิ่งที่น่าเสริมเพิ่มเติมอีกว่า มหาทานบารมีของมหาทุกตะ ส่งผลทำให้เกิดฝนรุตน์ชาติได้ แล้วสำหรับบุคคลอื่นๆ ที่ได้ทำบุญกับ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเช่นเดียวกัน یا เลี้ยงพระเป็นจำนวน

บทความนี้กล่าวถึงมหาทุกตะผู้ได้รับผลจากมหาทานบารมีที่ส่งผลให้ฝนรุตน์ชาติ ตกลงมา โดยเน้นถึงบุญเก่าของท่านที่สร้างมาในชาติที่ผ่านมาและการทำบุญด้วยใจเลื่อมใสในพระรัตนตรัย เหตุที่หลายคนไม่มีฝนรุตน์ชาติอาจ

ฝนรัตนชาตในพระไตรปิฎก ฝนรัตนชาตที่บันทึกไว้ในพระไตรปิฎกมีปรากฏ ๖ ครั้ง แต่มี ๓ ครั้ง ที่น่าสนใจเป็นพิเศษ คือ ครั้งที่ ๑ ในยุคพระเจ้าจักรพรรดิชื่อว่า พระเจ้ามันฑตรราช ซึ่งเป็นพระเจ้าจักรพรรดิที่มีบุญ

ฝนรัตนชาตที่บันทึกไว้ในพระไตรปิฎกมีทั้งหมด ๖ ครั้ง โดยเน้นเฉพาะ ๓ ครั้งที่สำคัญ รวมถึงการลงมาในยุคของพระเจ้ามันฑตรราช ซึ่งมีบุญมากจนทำให้ฝนรัตนชาตินั้นลงมาถึง ๑๒ โยชน์ (๑๒๒ กิโลเมตร) ในลักษณะคล้ายกับน

การท่องเที่ยวโลก มหาทุกขะซึ่งต่อมาเป็นมหาเศรษฐีผู้ไม่ประมาท ได้ส่งสมญฉีก ทักษิไญบุคคล มีความเปลี่ยนแปลงและความเสื่อมไร้ ทุกอย่างครันถ้วน อายุกในยุคที่มนุษย์มีอายุ 20,000 ปี เมื่อโลกไปจึงสามารถท่องเที่

การท่องเที่ยวในเทวโลกเริ่มตั้งแต่สวรรค์ชั้นจตุรมาหราชิกาและดำเนินไปสู่ชั้นต่าง ๆ โดยมีระยะเวลาเกิดและการตั้งอยู่ในแต่ละชั้นที่แตกต่างกัน ตั้งแต่ 500 ปีทิพย์ในชั้นแรกจนถึง 12,000 ปีทิพย์ในชั้นปรามิมิตว

พอหมดอายุสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ๖๖ ล้านปีมนุษย์ หรือ ๑,๐๐๐ ปีทิพย์ จิตดีดีบูชไปบังเกิดขึ้นใหม่ในชั้นยมมา วิแมนบนชั้นดาวดึงส์จะหายไปบังเกิดใหม่บนชั้นยมมา มืออายุ ๒,๐๐๐ ปีทิพย์ ซึ่งเท่ากับ ๑๕๔

เนื้อหาเกี่ยวกับการจุติของมนุษย์ในชั้นสวรรค์ต่าง ๆ เมื่อสิ้นอายุในแต่ละชั้นและผลของกำลังบุญที่มีต่อการเกิดใหม่ในแต่ละระดับ โดยเริ่มจากชั้นดาวดึงส์ไปจนครบสิ้นในโลกมนุษย์ มีการระบุอายุทิพย์และการเปรียบเ

ชาติสุดท้ายของมหาชาติ เมื่อท่านเทพบุตรทองบน สรรค์คติลอด ๑ พฤษภาคม เรียบร้อยแล้ว ได้จุติลงมายังโลกลมนุษย์ ด้วยอนุภาพ บุญของท่าน เวลามาเกิดในครรภ์มรดา มารดาเกิดความคิดในใจเลยว่า จะไม่ ขัดใจลูกคนนี้เด็ดข

เรื่องนี้เล่าถึงการที่เทพบุตรทองบนสวรรค์ได้จุติลงมายังโลกมนุษย์ด้วยอนุภาพบุญของท่าน มารดามีความตั้งใจที่จะไม่ขัดใจลูก ว่าในการตั้งครรภ์ เธอได้ทำบุญ ด้วยการนิมนต์พระ 500 รูปเพื่อถวายภัตตาหาร และมีความต

กุมารน้อยบัณฑิตดำเนินชีวิตอยู่ทางโลกจนกระทั่งอายุ 7 ขวบ บิดา มารดา หรือแม้ใครต่อใครไม่เคยขาดโจมารณ์น้อยเลย อยากจะทำอะไรตาใจ ทุกอย่าง เนื่องจากท่านเป็นผู้มีบุญมาก่อน เพราะฉะนั้นสิ่งที่ท่านคิด พูด or กร

กุมารน้อยบัณฑิตเริ่มต้นชีวิตอย่างมีบุญจากการที่บิดามารดาไม่เคยขาดการสนับสนุนท่านในทุกสิ่ง หลังจากอายุ 7 ขวบ ท่านได้บวชในสำนักพระสาริฏบุตรและทำการสร้างมหาทานต่อเนื่องเป็นเวลา 7 วัน โดยบิดามารดาได้เข้าร

จนกระทั่งวันที่ ๘ พระสารีบุตรได้านสามเณรนันทิตออกไปบิณฑบาต ครั้งแรก สามเณรมีหน้าที่ถือบาตรของพระอุปัชฌาย์ คือ พระสารีบุตร ซึ่งเป็นภาพที่น่าเอ็นดู พระสารีบุตรเดินนำหน้า มีสามเณรน้อยผิวพรรณผ่องใส แก้มใส

เรื่องเล่าถึงวันแรกที่พระสารีบุตรได้เชิญสามเณรนันทิตออกไปบิณฑบาต โดยมีภาพของสามเณรน้อยหน้าตาน่ารัก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถือบาตรและเรียนรู้การบิณฑบาต โดยได้มีการสำรวจความสวยงามของท้องไร่ท้องนา ระหว่างท

การบำบัดในสมัยก่อนต้องเดินกันเป็นระยะทางไกลที่สุด เพราะแต่ละบ้านอยู่ห่างกันเป็นโกลงเลย พอเดินไปได้สักระยะหนึ่ง ผ่านไปเห็นช่างครำลังตัดลูกครอสอยู่ โดยนายช่างเอาลูกครศรันไฟแล้วค่อยๆ ตัดให้ตรงเวลายักษ์จะ

เนื้อหาเล่าว่าการบำบัดในสมัยก่อนต้องใช้การเดินทางไกล และพบช่างที่กำลังตัดลูกครศรเพื่อให้ตรงตามเส้นทาง พระสารีบุตรสนทนากับช่างเกี่ยวกับลูกครศรและถามถึงจิตใจของมัน ซึ่งมีบทเรียนว่าสำหรับผู้มีปัญญา จิตใจ

พอคิดอย่างนี้ได้ ๓ ครั้งเท่านั้น สามเณรพลับบอกกับพระอุปัชฌาย์ ว่า "กระผมขอกลับไปทำฐานรากก่อน" แล้วจึงส่งมาตรดื่นให้แก่พระสารีบุตร และยังขอให้พระสารีบุตรนิบาตข้าวคงปลาตะเพียมฝากด้วย เราจะเห็นว่า สามเ

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของการฝึกจิตในพระพุทธศาสนา สามเณรพลับมีช่วงเวลาที่สำคัญในการกลับไปทำฐานราก และในขณะเดียวกันไม่ลืมที่จะแสดงความห่วงใย พระสารีบุตรได้บอกเกี่ยวกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้น ทำให้เราได

ขณะเดินกลับวัด สามเณรรู้สึกปลื้มปีติ เบิกบานใจ และมั่นใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งก็เป็นปกติธรรมดาของคนที่จะบรรลุธรรมจะมีจิตใจที่เบิกบานเป็นพิเศษ คล้ายกับว่า วันนี้จะเป็นวันสมความปรารถนาของชีวิตที่เดิ

เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกปลื้มปีติและความมั่นใจของสามเณรในขณะที่เดินกลับวัด มันเป็นช่วงเวลาที่เขารู้สึกว่าได้บรรลุธรรมและสะสมบุญบารมีตลอดอายุขัย ซึ่งแม้จะมีช่วงที่ทำผิดพลาด แต่ก็ยังมีบุญที่

สามเณรบรรธรรม ระหว่างสามเณรน้อยเดินทางกลับมาถึงภูมิ พระอินทร์ก็ร้อนอกัสขึ้นมา ทันที จึงทรงมองลงมาโดยทิพยจักษ์ เห็นว่านี้สามเณรบรรทิตมีรัศมีสีสว่างไสว ดวงบุญจิตจำเป็นนิมิตหมายว่าจะต้องบรรธรรมอย่างแน่นอ

เนื้อหาเล่าเกี่ยวกับการเดินทางของสามเณรน้อยและการที่พระอินทร์ต้องการปกป้องเขาจากสิ่งรบกวนเมื่อเขากลับมายังภูมิของตน โดยมีการจัดสรรให้จอมเทพมาช่วยปราบสัตว์ที่สามารถรบกวนได้เพื่อให้การบรรธรรมเป็นไปอย่าง