ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3277 / 3335

นี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย ถึงขนาดโกลาหลกันดีไหม เพราะทั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทั้งท้าวสักกเทวราช ท้าวมหาราชทั้ง 4 สุริยะเทพและจันทร์เทพ ก็ยังลงมาช่วยกันอย่างนี้ แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ก่อน คือ พระ

เนื้อหาเกี่ยวกับความไม่ธรรมดาในการสร้างบารมี โดยยกตัวอย่างการช่วยเหลือจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเทวดา รวมถึงประสบการณ์ของสามเณรบัณฑิตที่มีจิตใจมั่นคงในการบำเพ็ญสมณธรรม โดยมีการเปรียบเทียบถึงการมีก้องส่

จนกระทั่งเข้าไปนั่งในถ้ำ ลิขิตกูญแจอย่างดีตามคำสั่งของพระอุปัชฌาย์ แล้วก็ำพึงสมาธิทันที ไม่ให้เสียเวลาเลย ไม่เหมือนบางคนที่จะลงมือปฏิบัติธรรมได้นั่น บางทีโอ๋บ้างก็มัวแต่ไปให้ความสำคัญกับสิ่งอื่นๆ ก่อน

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมของสามเณรบันติที่เข้าถึงการปฏิบัติอย่างจริงจังภายในถ้ำ โดยไม่ให้เสียเวลาและได้สร้างบรรยากาศที่เหมาะสมในการปฏิบัติธรรม ประกอบไปด้วยการอ้างถึงบุญและเทวานุภาพที่ช่วยส่งเสริม

ส่วนพระอินทร์เฝ้าอยู่ตรงประตู ท่านล็อกประตูไว้เลย ยืนอยู่ตรงนั้น ใครก็ไม่สามารถเข้ามาได้ ท่านยืนงงไม่ให้เห็นภูมิด้วยซ้ำไปในช่วงที่สามเณรทำความเพลียอยู่ ระบบสุริจาร์ะลบหยุดชั่วคราวสามเณรหยุดใจไปตามลำดั

ในเนื้อหานี้พระอินทร์เฝ้าประตูและล็อกประตูไว้ไม่ให้ใครเข้า สามเณรทำการศึกษาในช่วงเวลานี้จนถึงนิพพาน การดำเนินการนี้ชี้ให้เห็นถึงระบบของการหยุดใจและลึกซึ้งในจิตภาวะ ทำให้เข้าใจถึงการเข้าถึงธรรมกายและกา

ฝ่ายพระสารีบุตรฉันเสร็จแล้ว แต่อยังไม่สามารถที่จะเดินกลับได้ในทันที เพราะว่าท่านเป็นธรรมสนดดี อัครสาวกเบื้องขวา ใคร่ก็ตามจะมารบ่านท่าน พระเถรจึงต้องสนทนากับญาติโยมบ้าง คุยไปคุยมาเวลาผ่านไป ท่านจึงเตรี

บทความนี้เล่าเกี่ยวกับการเดินทางของพระสารีบุตรหลังจากการฉันเสร็จ โดยท่านยังไม่สามารถกลับได้ทันทีเนื่องจากต้องสนทนากับญาติโยม ก่อนที่จะรับข้าวจากผู้คนและกล่าวอนุโมทนาเกี่ยวกับอายุและความสุขของทุกคน. ขณ

เมื่อพระสารีบุตรเดินกลับมา ได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงถามคำถามกับพระสารีบุตรว่า “อาหารนามชื่อนอะไร” พระสารีบุตรตอบว่า “อาหารนามซึ่งเทวา” พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถาม ต่อว่า“แล้วเวทนานามสิ่งอะไร

เมื่อพระสารีบุตรได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงถามเกี่ยวกับอาหารนามและเวทนา พระสารีบุตรตอบว่าอาหารนามคือเทวา เวทนานามคือรูป และรูปนามคือผลสะ การสนทนานี้อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาหาร เวทนา และส

สามเณรันฺติได้รับบุรณผลเพิพาน สมความปรารถนาที่ตั้งใจไว เมื่อทำบุญทุกครังวานนิพพานะจะโย โธุด เพราะฉะนั้นเมื่อพวกเราทุกคนทำบุญ ต้องอธิษฐานกำกับทุกครั้งด้วยว่า “นิพพานะจะโย โพธิ” ไม่ว่าเราจะทำบุญ อ

สามเณรันฺติได้รับบุรณผลเพิพานจากการทำบุญ โดยอธิษฐานทุกครั้งว่า “นิพพานะจะโย โพธิ” เมื่อท่านบรรลุเป็นพระอรหันต์ ได้ตรวจตราบุญและบารมีที่สร้างมาตลอด ความเปลี่ยนแปลงและการเห็นบุญที่ทำทำให้ท่านรู้สึกปลื้ม

นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง ทุกชีวิตในโลกนี้ในที่สุดแล้วจะต้องเดินทางไปสู่อตนะนิพพาน เป้าหมายของชีวิตคือการหลุดพ้นจากการเป็นทาสของวัฏฏ์ หลุดพ้นจากกิเลสสาระ ระหว่างเดินทางในสงสารวัฏนี้ ไม่ว่าจะมีความป

นิพพานเป็นจุดหมายสูงสุดของชีวิตที่ทุกคนจะต้องเดินทางไป สู่การหลุดพ้นจากวัฏฏะและกิเลส ในขณะเดินทางผ่านสมานวัฏนี้ แม้บางครั้งไม่รู้สึกอยากไปก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไป บทความนี้ยังพูดถึงการเป็นบุญคคลที่รู้

ฉะนั้น เมื่อบารมีเต็มเปี่ยมแล้ว จะเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย จึงมองโลก มองภพ เหมือนกับมีกองเพลิงสุมอยู่ เราร้อนหาความสุข ที่ไหนไม่ได้เลย เมื่อเป็นดังนี้จึงคลายกำหนด จิตก็บริสุทธิ์ หลุดพ้นจาก กิเลสจนเข้า

บทความนี้พูดถึงความรู้สึกเบื่อหน่ายเมื่อมีบารมีเต็มเปี่ยมและการค้นหาความสุขในนิพพาน ผ่านเรื่องราวของพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ผู้ซึ่งรู้สึกไม่พอใจในความสนุกสนานก่อนที่จะออกบวช เพราะนิพพานเป็นสภาวะสุ

ส่วนสุขในโลกนั้น แคสรูปลักษณ์น้อย แข็งเดียงต่านักก็หายไป ยกตัวอย่างที่เรารับประทานอาหารอร่อยๆ พอเลยลำคอ รสชาติก็หายไปแล้ว ดูหนัง ดูละคร ดูทิวทัศน์ ดูเพชรดูพลอย ปลื้มไม่กี่กี๊กลิ่นเสื้อไป เราไม่สามารถด

เนื้อหาเน้นว่า ความสุขในชีวิตประจำวัน เช่น การกินอาหาร ดูหนัง หรือการฟังเสียงเพลงนั้นมักเป็นความสุขที่ชั่วคราว เมื่อเวลาผ่านไปก็จะหายไป แต่สุขที่เกิดจากการเข้าถึงธรรมและนิพพานกลับเป็นสุขที่มั่นคงถาวร

อธิสฐานล้อมคอก การอธิสฐานจิตมีความสำคัญมาก เป็นหนึ่งในบท ๑๐ ทศ เปรียบเสมือนเป็นหางเสือเรือที่จะนำพาชีวิตในสังสารวัฏของเราให้ดำเนิน ไปอย่างถูกทิศทาง ไม่พลัดหลงหรือออกนอกเส้นทางแห่งการสร้างบารมี และช่

ดังจะเห็นได้จากเรื่องของมหาทุกตะ ในชาติก่อนหน้าโน่น ที่เคยเป็นเศรษฐีแล้วประมาณ ตะเหนี่ หงหวั่นทรัพย์ ไม่ออมทำทาน เมื่อไม่ได้สร้างบุญ ไม่ได้อธิษฐานจิตให้ดี พอเกิดในชาตินี้เป็นมหาทุกตะจึงต้องอดอยากจน ถึ

จากเรื่องราวของมหาทุกตะในชาติก่อนที่เคยเป็นเศรษฐีแต่กลับไม่มีการทำบุญ อธิษฐานจิตไม่ดี ส่งผลให้เกิดในชาตินี้จนที่สุด การสร้างบุญผ่านการทำทานและการอธิษฐานจิตจึงมีความสำคัญ เพื่อไม่ให้โอกาสตนเองหลุดลอยไป

ดังนั้น การใช่ทรัพย์นี้ยากพอๆ กับการหาทรัพย์ หมายความว่า การ ที่เราคิดว่า การหาทรัพย์เป็นสิ่งที่ยากแล้ว การใช้ทรัพย์อย่างเฉียบฉลาด เพื่อให้เกิดประโยชน์ในปัจจุบัน ประโยชน์ในอนาคต และประโยชน์อย่างยิ่งนั

การใช่ทรัพย์มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าการหาทรัพย์ การคิด และการอธิษฐานเพื่อการใช้ทรัพย์อย่างเฉียบฉลาดสามารถส่งผลดีในชีวิต หากใช้ทรัพย์อย่างไม่ถูกต้องอาจนำมาซึ่งกรรมไม่ดี และความปลอดภัยในชีวิตจะอยู่ในคำอ

ด้วยอาณิสงส์ตรานี้เองเป็นชนกกรรมำเนิดในครรภ์ของอุปฐากพระสารีริฐ ผู้เป็นธรรมเสนาบดี อัครสาวกเบื้องขวาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาอยู่ในครรภ์มารดาผู้เป็นสัมมาทิฐิ และยังเป็นอุปฐากพระสารีริฐอีกด้วย เมื่อล้อ

บทความนี้กล่าวถึงอาณิสงส์ในการอธิษฐานเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพาน โดยเฉพาะการอธิษฐานในขณะที่ทำบุญ โดยใช้กรณีของพระสารีริฐ การมีสมาธิและความตั้งใจที่มั่นคงในเส้นทางแห่งการทำบุญเพื่อเข้าถึงนิพพานอย่างตั้งใจ โ

อีอีทั่้งแรงอธิษฐานที่ถูกหลักวิชชาชั่ น จะส่งผล ซักนำ ออกแบบ ให้เราได้ไปเกิดในดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา ดินแดนแห่งผู้รู้ เกิดใน ครอบครัวสัมมาทิฐิ แลวล้อดวยมัติฏฐินำปราชญ์ ห่างไกลคนพาล ให้เราได้ที่สุดแห่ง

อธิษฐานที่ถูกหลักวิชชาชั้นนำสามารถส่งผลให้เราหาเกิดในดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา หรือตามที่นาต่าง ๆ ของพระพุทธศาสนา การเกิดในครอบครัวสัมมาทิฐิสามารถนำไปสู่การบรรลุธรรมที่สูงสุด โดยมีตัวอย่างเช่นมหาทุตตะ ที

ชีวิตที่เวียนวนในสังสารวัฏ ชีวิตในโลกใบนี้ไม่มีอะไรใหม่ เมื่อเราศึกษาพระไตรปิฎกมากขึ้น ก็จะเห็นว่า ชีวิตนั้นซ้ำเดิมไปตามการเวียนว่ายตายเกิด แต่ละภาพแต่ละชาติโลกของบุคคลที่ชื่อปราถอยู่ในพระไตรปิฎก จะเห

บทความนี้สำรวจการเวียนว่ายตายเกิดและการสร้างบุญบารมีในชีวิตตามที่ปรากฏในพระไตรปิฎก ตัวอย่างชีวิตที่ยกมานั้นแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงทั้งในอดีตและอนาคต สุดท้ายด้วยการทำบุญซึ่งส่งผลต่อภพขาติต่อไป นอก

ดังนั้น เมื่อจงหวะในการสร้างบารมีถึงเราแล้ว อย่าปล่อยให้ผ่านไป ให้ดูตัวอย่างท่านมหาทคตะที่ได้ใช้งจงหวะเวลาของชีวิตที่ดีกาม ได้สร้างมหาทคตบารมี แล้วด้วยอานิสงส์แห่งบุญเกิดขึ้นจากการสร้างมหาทคตบารมีนั้น

เนื้อหาเกี่ยวกับเวลาที่ควรสร้างบารมี โดยยกตัวอย่างพระมหาทคตะที่สร้างมหาทคตบารมีและผลบุญที่เกิดขึ้นจากนั้น รวมทั้งการส่งผลในชาติถัดมา การดำเนินชีวิตอย่างงดงามและความสำเร็จในการบรรลุธรรม.

ตอนสุดท้ายของทุกชีวิตในสังสารวัฏต้องไปนิพพานทั้งหมด ซึ่งความเข้าใจหรือความปรารถนาที่จะบรรลุนิพพานของแต่ละคนนั้น จะแตกต่างกันไปตามกำลังบารมี ขณะที่บางมียังอ่อน จะไม่ค่อยเห็นความสำคัญ ของพระนิพพานเท่าไร

ตอนสุดท้ายของทุกชีวิตในสังสารวัฏจำเป็นต้องไปนิพพาน ความเข้าใจและความปรารถนาที่จะบรรลุนิพพานจะแตกต่างกันไปตามบารมีของแต่ละบุคคล บางคนอาจไม่เห็นความสำคัญในพระนิพพานเมื่อยังไม่เข้าใจ นอกจากนี้ การสร้างบุ

เจ้าภาพก็สุข วัดพระธรรมกายขวา พระวิชชาคุณาจารย์ (สมบูญ สมบูญโณ) พระครูใบฎีกาอานนท์ มุจลาภโก กลุ่มกลายามิตรมิตรทุกบุญ คุณเกือกกล สมาัรัพย์ คุณเจริญรัศมี เจนธัญญาณต์และครอบครัว คุณนิชพร อั

เจ้าภาพจากวัดพระธรรมกายและกลุ่มบุคคลที่มีส่วนช่วยทำให้กิจกรรมดังกล่าวสำเร็จลุล่วง ทั้งพระวิชชาคุณาจารย์ สมบูญ สมบูญโณ และครอบครัวต่างๆ รวมถึงบริษัทที่ร่วมสนับสนุนการจัดงานนี้เพื่อเผยแพร่พระธรรม บทบาทข

เจ้านภาพกิจติยมสุข พระครูสมุห์รังษี ทณฺฑจิตฺโต และชมรมกวานทรักษ์ พระทนุ ขายกโกะ พระเจด อรฺมุนโต และครอบครัวนะแอรั่ม คุณวิชัย-คุณสิรินร ชัยสุวรรณ และครอบครัว คุณวีรศักดิ์-คุณสุขภาร ผดุงตะกูล พร้อมครอบค

งานมงคลในปี พ.ศ. 2545 และ 2563 มีเจ้าภาพหลายท่านรวมถึงพระสงฆ์จากวัดต่างๆ และครอบครัวมาร่วมงานเพื่อเป็นเกียรติและแสดงความขอบคุณ ต่อเหตุการณ์สำคัญ ขอขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนร่วมในการจัดงานครั้งนี้ และขอให

คุณภาพ วรรณพิณคุณประวิณ คุณภาพ พริด กลิ่นอ้ายลูก คุณนภาพร-คุณเวียน โฉมปรางค์ คุณณภพพร-คุณเวียน โลมปรางค์ คุณเอิร์ทลา ศาลาทิพย์พงษ์ คุณมนต์ สันโวเดน คุณถาวรรณ จอหั่นสิน คุณแม่วารี-พ่อไดน แสงวรรณ คุณวีร

เนื้อหานี้เป็นการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับศิลปินและบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการวรรณกรรมและศิลปะของไทย เช่น คุณภาพ วรรณพิณ, คุณนภาพร และคุณเวียน ซึ่งแต่ละท่านมีประวัติและค่านิยมในงานศิลป์ที่แตกต่างกัน พวกเขา