สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 71 / 290

ข้าพเจ้ารู้สึกว่าเป็นบุญยิ่งนัก ที่ได้มาพบท่านในวันนั้น จากภาพแรกก็เป็นภาพต่อ ๆ มา จากที่เพิ่งเคยได้ยินคำ ว่า “คุณยายจันทร์” ข้าพเจ้าก็เริ่มคุ้นเคยกับคำว่า “คุณยาย” มาก ขึ้น เมื่อข้าพเจ้าได้มาเป็นอาสา

เนื้อหานี้เล่าถึงประสบการณ์ของผู้เขียนที่เข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมที่วัด ทำงานในแผนกโภชนาการ โดยมีคุณยายจันทร์เป็นผู้ดูแล มีการเล่าเรื่องการจัดระเบียบในครัวและการทำงานที่มีความประณีตสวยงาม จะเห็นได้ว่

เป็นเมื่อก่อน ข้าพเจ้าจะยืนยันขันแข็งว่าไม่แต่ง แต่วันเวลาสอน ให้ข้าพเจ้าหาคำตอบที่เป็นกลาง ๆ มาตอบ เพื่อถนอมน้ำใจท่าน ว่า “สุดแล้วแต่บุญของลูก” ท่านตอบตกลงกับข้าพเจ้า “ตามใจลูก แต่ต้องขอเวลาทําใจพอสม

เนื้อหานี้พูดถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ของบิดามารดาที่มีต่อบุตร รวมถึงการตัดสินใจเดินทางในเส้นทางที่ประเสริฐ เพื่อช่วยงานพระศาสนาในวัด หลังจากที่ผู้เขียนได้ออกมาช่วยทำริบบิ้นยางสำหรับหล่อพระที่มีคุณค่า การ

มีอยู่ครั้งหนึ่งข้าพเจ้ามาทำงานแต่เช้าตรู่ แต่คงเนื่องด้วย ผสมตัวเร่งยางที่ใช้ทําพิมพ์คลาดเคลื่อนไป ต้องนั่งปาดยางไป ปาดยางมาตั้งนาน ยางก็ยังไม่แข็งตัวสักที ข้าพเจ้าก็ยังใจเย็น นั่งทำต่อไปเรื่อย ๆ จนป

เนื้อหาเกี่ยวกับประสบการณ์ของผู้เขียนในการทำงานเช้าที่พบกับคุณยายที่เข้าใจและช่วยเป็นกำลังใจให้ โดยเน้นที่ความรู้สึกปีติเมื่อทำความดีด้วยจิตใจบริสุทธิ์ และการดูแลสุขภาพของคุณยายที่เพิ่มขึ้น ซึ่งสร้างแ

ตรวจครัว นอกจากท่านจะนั่งรถสามล้อไปตรวจบริเวณต่าง ๆ รอบ วัดแล้ว กิจวัตรประจำวันอีกอย่างหนึ่งของคุณยาย คือ การเดิน ไปตรวจดูความเรียบร้อยที่ครัว และบริเวณต่าง ๆ รอบที่พัก ในรัศมีที่ท่านพอจะมีกำลังเรี่ยว

ในเรื่องราวนี้ได้บรรยายถึงกิจวัตรประจำวันที่คุณยายต้องตรวจครัวและความสำคัญของการดูแลอาหารที่ครัวในวัด คุณยายมีความเอาใจใส่ในการสร้างสรรค์อาหารที่ดีให้แก่ทุกคนในวัด ด้วยความเชื่อว่า "กองทัพเดินด้วยท้อง

ท่านจะทําหน้าที่นั้นอย่างเต็มที่ สุดกำลังความสามารถ เมื่อมาถึงที่ครัวหน้า คุณยายจะเดินดูความเรียบร้อย ก่อน ๑ รอบ ท่านมักจะสอนอยู่เสมอ ๆ ว่า “ข้าวของต้องจัดต้องวางให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ถ้า เรา ทำอะไร

ในบทความนี้ เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับการจัดระเบียบในครัวจากคุณยาย ผู้ที่มีความรู้และความสามารถในการสอนให้ผู้อื่นทำสิ่งต่างๆให้เรียบร้อย คุณยายมีวิธีการจัดเตรียมข้าวของในครัวให้อยู่ในระเบียบที่ชัดเจน และ

การตักเตือน ติวเข้มเป็นรายตัวไปเลยก็มี คุณยายมักจะสอนอยู่เสมอ ๆ ว่า “เวลาทํางาน ให้ตั้งใจทํางาน อย่าทําไปคุยไป เวลาคุยมันต้องคิด ใจมันก็ไปติดอยู่กับเรื่องที่คุย ไหนจะต้องทำงาน รีบ ๆ ทำให้เสร็จ ทำเสร็จ

เรื่องราวนี้เล่าถึงการสอนของคุณยายเกี่ยวกับการทำงานอย่างตั้งใจและการห้ามไม่ให้พูดคุยขณะทำงาน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด คุณยายมีวิธีที่เข้มงวดในการตักเตือนและชี้แนะพนักงานและเด็กๆ ในครัว ทำให้ทุกคน

ใจตนเองอยู่เสมอ ๆ ในการที่หยิบจับใช้ปัจจัยสิ่งของต่าง ๆ ด้วยความประหยัดและระมัดระวัง ตามที่ได้เห็นแบบอย่าง ตาม ที่ได้รับการอบรมสั่งสอนต่อ ๆ กันมา และตามกําลังสติปัญญา เท่าที่จะสอนตัวเองได้ว่า อันไหนคว

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้ความสำคัญกับการใช้สิ่งของอย่างมีสติและการประหยัด คุณยายเป็นแบบอย่างที่ดีในการใช้และรักษาทรัพยากรต่าง ๆ อย่างมีค่า คุณยายมักบอกว่า การใช้ทรัพยากรต่าง ๆ อย่างรอบคอบจะทำให้ไม่ตกเป็น

ต้นแก้วที่ใหญ่มาก ประมาณว่าอายุของต้นแก้วคงเกือบเท่าอายุ ของวัด คุณยายมักจะบอกพี่อุดม (ปัจจุบันคือพระอุดม ยุติสฺสโร) ว่า “อย่าไปแตะต้องตัดแต่งอะไรต้นแก้วเชียวนะ” เนื่องจากว่า หลวงพ่อท่านรักต้นไม้เช่นก

เนื้อหานี้กล่าวถึงต้นแก้วในวัดซึ่งมีอายุเกือบเท่ากับวัดและได้รับความรักจากหลวงพ่อ คุณยายมักจะเก็บเม็ดของมันสำหรับปลูกต้นใหม่ ตลอดจนการดูแลต้นไม้หลากหลายชนิดรอบกุฏิที่มีความสำคัญในการถวายผลไม้ให้พระและ

หรือโน้มกิ่งลงมาดูใกล้ ๆ คุณยายจะเรียก ต้นโมก ว่า ต้นกรรไกร ๆ ด้านตรงข้ามของถนนจะมีต้นพุดอยู่ ๒-๓ ต้น คุณยายให้ พี่ประดิษฐ์เอามาปลูกไว้ ช่วงที่เอามาปลูกใหม่ ๆ เวลาเดิน ผ่านคุณยายก็จะแวะดูว่ามีใครรดน้ำ

เนื้อหาเกี่ยวกับความชื่นชอบในการปลูกต้นไม้ของคุณยาย เช่น ต้นโมก ต้นพุด และต้นกล้วย คุณยายให้ความสำคัญกับการดูแลต้นไม้และรักในความงามของดอกไม้ ทำให้เห็นคุณค่าของธรรมชาติและการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มีค

หลังโบสถ์มีต้นกันเกราเวลาออกดอกส่งกลิ่นหอม และต้นอื่น ๆ อีกเยอะแยะมากมาย.... เคยได้ฟังหลวงพี่วิชเชสโกท่านเทศน์ให้ฟัง ว่า กว่าจะเหลือเป็นต้นไม้ที่ขึ้นให้เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ผ่านการปลูก แล้วปลูกอีกไม่ร

บทความนี้พรรณนาเรื่องราวของคุณยายผู้มีความมุ่งมั่นในการปลูกต้นไม้ที่วัด ผ่านประสบการณ์และความพยายามท่ามกลางอุปสรรค เราจะได้เห็นถึงความอดทนและรักที่เธอมีต่อธรรมชาติ ด้วยการปลูกต้นไม้ให้ผู้ที่มาเยือนวัด

“ดีแล้วที่รู้จักเข้าวัด ถ้าเราไม่เข้าวัดตอนนี้ ตอนตาย เขาก็หามเข้าอยู่ดี จะเข้าตอนเป็นหรือตอนตาย” คุณยายท่านจะเมตตากับเด็ก ๆ มาก บางครั้งเด็กๆ ตาม คุณพ่อคุณแม่มากราบคุณยาย คุณยายก็จะจับมือจับแขนดึงตัว

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่มีความเมตตาต่อเด็กๆ มักจะพูดคุยและแสดงความรักต่อพวกเขา คุณยายมีความเห็นเกี่ยวกับการเข้าวัดและการบวช มักจะยิ้มและให้ความหวังเพื่อส่งเสริมให้เด็กๆ มีทางเดินในชีวิตที่ดี ผ่านกา

จากปากต่อปากของคนที่มาให้คุณยายช่วยแล้วสําเร็จ เล่าต่อ ๆ กันไป ก็เลยมีคนเอาโฉนดที่ดินบ้าง เอาแผนที่บ้านบ้าง ตึกแถวบ้าง มาให้คุณยายช่วยอยู่บ่อย ๆ ใครเอามาให้คุณยาย ช่วย ท่านก็เมตตารับไว้ทุกคนและมักมีเห

บทความนี้เล่าถึงการช่วยเหลือของคุณยายที่มีเหตุการณ์อัศจรรย์เกิดขึ้นกับผู้ที่มาขอความช่วยเหลือ เช่น การที่มีผู้มารับความช่วยเหลือที่มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์สุขภาพของญาติ ตัวอย่างหนึ่งคือการให้

แขกที่มากราบคุณยายมีสารพัด ทุกประเภท ทุกรูปแบบ คุณยายท่านก็พูดคุยได้กับคนทุกประเภท ทุกรูปแบบ โดยที่ทุก คนจะสัมผัสได้ถึงความบริสุทธิ์จริงใจ ความเมตตา ปรารถนาดี ที่ท่านมีต่อทุกคนโดยเสมอกัน เขาจะกลับไปพร

เมื่อแขกมากราบคุณยาย ทุกคนจะรู้สึกถึงความบริสุทธิ์และ เมตตาของท่าน คุณยายนั้นให้พรเสมอ โดยสอนให้คิดถึงบุญและสิ่งดีงาม ทุกคนที่มากราบท่านส่วนใหญ่จะมาขอพรและขอบคุณจากการที่คุณยายช่วยให้สมปรารถนา บางคนก็

ให้หมดเคราะห์หมดโศก ให้ท่ามาค้าขึ้น จะไปเหนือมาใต้ ขอให้ปลอดภัย อัคคีภัย โจรภัย ภัยทุกชนิด ขอให้พ่ายแพ้ไปหมด ให้ปราศจากคนพาล ให้เห็นธรรมะใส ๆ กันทุกคนเลยนะคะ” ฯลฯ ๆ แล้วท่านจะบอกให้ “นึกสัมมาอรหัง ๆ อ

เนื้อหาเน้นการขอพรให้หมดเคราะห์หมดโศก และการทำสมาธิด้วยการนึกถึงสัมมาอรหัง โดยคุณยายมอบพรให้ผู้ที่เข้าร่วมมีความสุขและโชคดี เน้นการอยู่ในสภาวะสงบและรับบุญกุศลจากการทำสมาธิ เมื่อคุณยายไม่พูดเป็นเวลานาน

พอได้ยินคำว่าขาดรู้ ข้าพเจ้ารู้สึกว่าหูผึ่งและสนใจในคำ ว่า “ขาดรู้” ขึ้นมาในทันที คุณยายบอกว่าขาดรู้ คือ ทิ้งข้าง นอกหมดไม่เอาอะไรเลย ใจติดอยู่แต่กับธรรมะข้างใน (ใจหยุด นิ่งสนิทสมบูรณ์ ๑๐๐ %) คุณยายยั

เนื้อหานี้พูดถึงแนวคิดของ 'ขาดรู้' ซึ่งเป็นการทิ้งความคิดที่ไม่จำเป็นและมีสมาธิในธรรมะ โดยยกตัวอย่างประสบการณ์ของคุณยายในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ ที่ท่านสามารถนั่งสมาธิได้แม้ในขณะที่มีอันตราย คุณยายมีค

เมื่อผ่านเข้ามาในวัย ๘๐ กว่าปีของท่าน หลังที่ตั้งตรงอยู่ ตลอดเวลาของท่านเริ่มจะปวด จะเมื่อย เมื่อนั่งนาน ๆ ขาที่เคย นั่งสมาธินั่งพับเพียบได้ทีละนาน ๆ ก็เริ่มตึง เหยียดงอไม่ค่อย สะดวกเช่นเดิม คุณยายมัก

เมื่ออายุ 80 ปี คุณยายเริ่มประสบกับความเสื่อมของสังขาร แต่ยังคงพยายามรักษาจิตใจให้หยุดนิ่งและเจริญธรรมะอยู่เสมอ แม้ว่าจะมีอาการเมื่อยล้า คุณยายยังคงเตือนลูกหลานให้ไม่ประมาทในวัยหนุ่มสาว โดยเล่าถึงประส

ซึ่งช่วงนั้นหลวงพ่อท่านจะขึ้นไปปฏิบัติธรรมอยู่ที่เชียงใหม่บ่อย คุณยายก็มักจะถามว่า หลวงพ่อท่านไปเชียงใหม่ได้กี่วันแล้ว วันไหนกลับ ฯลฯ ๆ แต่คําถามที่คุณยายมักจะถามบ่อยกว่าคำถามไหน ๆ คือ ยายเป็นประธานกฐ

ในช่วงที่หลวงพ่อไปปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ คุณยายจะคอยถามถึงจำนวนครั้งที่ตนได้เป็นประธานกฐินและผ้าป่าเสมอ คุณยายเริ่มเป็นประธานทอดกฐินครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2531 และเป็นประธานทอดผ้าป่าครั้งแรก

อยากจะเป็นประธานทอดกฐินสักครั้ง ยายเลยไปขอหลวงพ่อ ว่า “หลวงพ่อ ยายอยากเป็นประธานทอดกฐินสักครั้งหนึ่ง” พอ หลวงพ่ออนุญาต ยายก็บอกบุญใหญ่ เจอหน้าใครก็บอกหมด อยาก ให้เขาได้บุญกับยาย ตอนนี้หลวงพ่อท่านก็เลย

เรื่องราวของคุณยายที่กลายเป็นประธานทอดกฐิน โดยขออนุญาตหลวงพ่อ ทำให้เกิดความสุขและความเบิกบานทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ในการเชิญชวนผู้คนมาเอาบุญร่วมกันและสร้างสรรค์สังคมอย่างมีคุณธรรม เมื่อวันที่ 5 พฤศจิก

คงเนื่องว่าอีกหลายวันกว่าจะถึงงานกฐิน หรือไม่ท่านก็ คงรู้จากข้างในว่าข้าพเจ้าเป็นคนขี้ลืม ท่านจึงย้ำกับข้าพเจ้าอีก ว่า “อย่าลืมนะ ช่วยยายบอกบุญ แล้วไปหาสมุดเขียนไว้ว่าวัน ที่... ยายจันทร์เป็นประธานทอด

เรื่องราวเล่าถึงการเตรียมงานกฐินที่ใกล้เข้ามา โดยมีคุณยายเป็นประธานในการทอดกฐิน ข้าพเจ้าได้รับคำสั่งให้ช่วยคุณยายบอกบุญ และมีความปีติในการช่วยเตรียมอาหารเลี้ยงสาธุชน ข้าพเจ้าได้พบคุณยายในลักษณะที่เป็น

รู้สึกว่าตัวเราไปนั่งเสมอท่าน อยากจะลงจากตั้งมานั่งอยู่กับพื้น แต่ก็ไม่ได้ทํา เพราะพื้นบริเวณนั้นเฉอะแฉะไปหมด เห็นพี่ที่ ครัวนั่งคุยกับคุณยายอย่างเป็นปกติ เหมือนกับคุ้นเคยกับการมา อย่างนี้ของคุณยาย ข้

เรื่องราวเกี่ยวกับประสบการณ์ในการทำบุญและการมีส่วนร่วมในงานกฐินครั้งแรกของคุณยาย ผู้คนจำนวนมากมาร่วมแรงร่วมใจกันเพื่อทำบุญอย่างเต็มที่ คุณยายแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในงานบุญและการเชื่อมโยงผู้คนทุกคน