การตัดสินใจในความรักและครอบครัว
…ะ”
“คุณคิดว่า...อย่างผมนี้พอที่จะเป็นพ่อ
ให้ตาปุยได้ไหม เดี๋ยว...
เห็นหน้าเธอเชิดขึ้นผมจึงรีบโบกมือ
ห้าม “ฟังผมพูดให้จบก่อน หลายปีมา
นี้มีหลายครั้งเมื่อผมตกอยู่ในภาวะคับขัน
ณ สถานที่บางแห่งซึ่งสร้างขึ้นมา…
ผมหันไปถามคนนั่งข้างหลังเพื่อเอาใจ “ตามใจแม่ครับ แม่ไปไหมครับ” “จ้ะ” “ไชโย แม่ไม่โกรธปุยแล้ว” อ ตาปุยก็หลับ นอกจากร้านอาหารไปหน่อยเดียว “หลับง่ายดีนะครับ” “แกเล่นซนมาทั้งวันน่ะค่ะ” “ขอโทษนะครับ ตาปุยก