การตัดสินใจในความรักและครอบครัว : หน้า 109/126

ผมหันไปถามคนนั่งข้างหลังเพื่อเอาใจ “ตามใจแม่ครับ แม่ไปไหมครับ” “จ้ะ” “ไชโย แม่ไม่โกรธปุยแล้ว” อ ตาปุยก็หลับ นอกจากร้านอาหารไปหน่อยเดียว “หลับง่ายดีนะครับ” “แกเล่นซนมาทั้งวันน่ะค่ะ” “ขอโทษนะครับ ตาปุยกำพร้าพ่อมากี่ปี แล้วครับ” “เท่าอายุของแกค่ะ” “คุณปานไหมจะให้ผมเข้าใจว่า...” “ค่ะ พ่อกับลูกไม่เคยเห็นหน้ากันเลย” เสียงพูดของเธอเบาลง “ขอโทษครับที่ทำให้ไม่สบายใจ ผม เสียใจด้วยนะครับ” “ขอบคุณค่ะ จากเมื่อวานนี้ถึงวันนี้สอง วันที่ดิฉันอยู่เฝ้าไข้คุณนรี ดิฉันได้คุยกับคุณ ลุง เอ้อ....คุณพ่อของคุณวิโรจน์หลายเรื่องทั้ง เรื่องของดิฉันและเรื่องของท่าน ท่านเป็นคน แก่ที่ใจดีและมีเมตตามากนะคะ” “ลูกชายของท่านล่ะ ดีพอที่คุณกับลูก จะไว้ใจได้ไหม” .?" “คุณปานไหมยังไม่ได้ตอบคำถามของ ผมนะครับ” “ดิฉันยังไม่เข้าใจคำถามค่ะ” “คุณคิดว่า...อย่างผมนี้พอที่จะเป็นพ่อ ให้ตาปุยได้ไหม เดี๋ยว... เห็นหน้าเธอเชิดขึ้นผมจึงรีบโบกมือ ห้าม “ฟังผมพูดให้จบก่อน หลายปีมา นี้มีหลายครั้งเมื่อผมตกอยู่ในภาวะคับขัน ณ สถานที่บางแห่งซึ่งสร้างขึ้นมาบนกอง เลือดกลิ่นศพของคนมากมายนั้น ผมมักจะได้ ยินเสียงให้คำแนะนำให้สติจากผู้หญิงคน หนึ่ง เหตุการณ์อย่างนี้ถ้าเกิดขึ้นเพียงครั้ง หรือสองครั้งผมคงไม่ติดใจสงสัยแต่อย่าง ใด ให้เชื่อว่าเป็นเพียงเหตุบังเอิญก็ยอมรับได้...” ผมหยุดคำพูดไว้เมื่อมองเห็นของหล่นลงมา จากท้ายรถบรรทุกคันหน้าพลางเบี่ยงรถ หลบ “เขาคงรู้แล้วว่ามีของหล่นจากรถ” ผม ชี้ไปที่รถคันนั้น “ค่ะ กรุณาเล่าต่อด้วยค่ะ” “ผมเชื่อว่ามีวิญญาณทุกข์ยากที่ยัง ตกค้างอยู่ในนั้นพยายามติดต่อกับผม อาจจะต้องการความช่วยเหลือ ถ้าผมเคย เป็นเพื่อน เคยร่วมชะตากรรมร่วมกับเขา มา หรืออาจต้องการทำร้าย ถ้าความทุกข์ ทรมานที่เขาได้รับนั้นผมมีส่วนด้วย... พอเข้าวัดปฏิบัติธรรมแล้วผมจึงตั้งใจ แผ่เมตตามากเป็นพิเศษ เมื่อทำบ่อย ๆ ทำ เป็นประจำความวิตกกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ เลยหมดไป พลอยทำให้ลืมความสงสัยเกี่ยวกับ ผู้หญิงเจ้าของเสียงไปด้วย....กระทั่งมาเมื่อ วานนี้ก่อนจะรุ่งผมฝันเห็นเธอ เสียดายที่ตื่นขึ้น มาก่อนจะได้เห็นหน้าของเธอชัด ๆ ครั้นตก มาถึงตอนเย็นได้พบกับคุณ...จริง ๆ แล้ว ก็คือสัมผัสของคุณนั่นเองได้ทำให้ทุกอย่าง เปลี่ยนไป....มันอาจจะฟังดูแปลก ดูไม่มี เหตุผล แต่ทั้งหมดก็เป็นความรู้สึกที่เกิด ขึ้นกับผมจริง ๆ ผมเชื่อว่าคุณปานไหม กับผู้หญิงที่ผมเคยได้ยินแต่เสียง ได้เห็น เพียงเลือนรางเพียงครั้งเดียวในความฝัน ผูกพันและเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน” “เอ๊ะ!” เธออุทานเสียงดัง เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ ๆ ก่อนที่ผมจะ ตัดสินใจพูดต่อ “เวลา ๒ วันที่ผ่านมา คุณคงได้รู้จัก กับพ่อ น้องเขย น้องสาวของผมดีพอ พ่อคง เล่าเกี่ยวกับตัวผมให้คุณฟังไม่น้อย คุณจะ ยอมรับไปพิจารณาได้ไหมถ้าผมจะบอกว่า ผมต้องการแต่งงานกับคุณและเต็มใจอย่างยิ่ง ที่จะมีภรรยาพร้อมกับมีลูกชายอายุ 9 ขวบ เรื่องนี้ผมจะให้เวลาคุณคิด นานเท่าไรก็ได้ ขออย่างเดียวอนุญาตให้ผมมารับไปทานข้าว หรือไปเล่นที่บ้านกับพ่อตลอดจนนรีและสนธิ บ้าง” “คุณวิโรจน์คะ....” “เชิญเลยครับ พูดอะไรก็ได้ ขออย่าง ...มันอาจจะฟังดูแปลก ฟังดูไม่มีเหตุผล แต่ทั้งหมดก็เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับผมจริง ๆ ผมเชื่อว่า คุณปานไหมกับผู้หญิงที่ผมเคยได้ยินแต่เสียง ได้เห็นเพียงเลือนรางเพียงครั้งเดียวในความฝัน ผูกพัน และเป็นหนึ่งของกันและกัน เดียวอย่าเพิ่งปฏิเสธ” “เลยบ้านดิฉันแล้วค่ะ ไปเลี้ยวกลับ ตรงซอยหน้าก็ได้ค่ะ” กันยายน ๒๕๓๑ Kalyanamitra.org คำตอบที่ยังไม่ได้รับ.... เสียงหัวเราะประสานกันแว่วออกมา จากบ้านขณะที่ผมกำลังชำระเงินค่าจ้างให้ กัลยาณมิตร ๑๐๙