เนื้อหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 193 / 965

ทั้งหมดย่อมกลัวต่อความตาย บุคคลทำตนให้เป็น อุปมาแล้ว ไม่ควรฆ่าเอง ไม่ควรใช้ให้ฆ่าผู้อื่น) สพฺเพ ตสนฺติ ทนฺตสฺส สพฺเพส ชีวิต ปิย์ อตฺตานํ อุปนํ กตฺวา น หเนยฺย น ฆาตเยติ สัตว์ทั้งหมด ย่อมหวาดหวั่นต่ออาช

เนื้อหาพูดถึงความหวั่นวิตกต่อความตายที่ทุกชีวิตมี และความรักที่มีต่อชีวิตของสัตว์ทุกชนิด กล่าวถึงการไม่ควรท…

๑๑ เรื่องอุโบสถกรรม ยถา ทณฺเฑน โคปาโล คาโว ปาเชติ โคจ เอว์ ชรา จ มจฺจุ จ อายุ ปาเชนฺติ ปาณินนฺติ นายโคบาล ย่อมต้อนโคทั้งหลายไปสู่ที่หากิน ด้วย ท่อนไม้ ฉันใด ชราและมัจจุย่อมต้อนอายุของ สัตว์ทั้งหลายไป

เนื้อหามีการกล่าวถึงอุโบสถกรรมซึ่งเปรียบเทียบการต้อนโคกับการควบคุมอายุของสัตว์ อีกทั้งมีการพูดถึงการทำกรรมข…

๑๒ เวทนํ ผรุส์ ชานี ครุก์ วาปิ อาพาธ์ สรีรสฺส ว เภทน์ จิตฺตกฺเขป์ ว ปาปุเณ ราชโต วา อุปสคฺค์ อภิกขาน ว ทารุณ ว ปริกฺขย์ ว ญาตีนํ โภคานํ ว ปภงฺคุณ อถวาสส อคารานิ อคฺคิ ฑหติ ปาวโก กายสฺส เภทา ทุกฺปญฺโญ

เนื้อหาได้พูดถึงผลกระทบจากการกระทำที่ไม่ดีต่อคนที่ไม่ทำร้ายใคร และความเชื่อมโยงระหว่างการกระทำที่เลวร้ายและ…

๑๔ เรืองสันตติมหาอำมาตย์ ย์ ปุพเพ ต์ วิโสเสหิ ปจฺฉา เต มาหุ กิญจน์ มชฺเญ จ โน คเหสฺสสิ อุปสนฺโต จริสุสสติ กิเลสเครื่องกังวลใดมีอยู่ในกาลก่อน เธอจงยัง กิเลสเป็นเครื่องกังวลนั้นให้เหือดแห้งไป กิเลส เครื

เนื้อหาเกี่ยวกับการดับกิเลสในอดีตและการปฏิบัติตนเพื่อให้มีความสงบระงับในอนาคต บุคคลที่ไม่ยึดติดกับขันธ์จะเป…

๑๘ ปสฺส จิตตกต์ พิมพ์ อรุกาย สมุสสต อาตูร์ พหุสงฺกปฺป๋ ยสฺส นตฺถิ ธุวํ ฐิตีติ. เธอจงดูอัตภาพที่ไม่มีความยั่งยืน (และ) ความ มั่นคง (อันกรรม) ทำให้วิจิตรแล้ว มีกายเป็นแผล อันกระดูก ๓๐๐ ท่อนยกขึ้นแล้ว อั

เนื้อหานี้กล่าวถึงอัตภาพที่ไม่มีความยั่งยืน ความเจ็บปวดที่เกิดจากโรคภัย และการเตือนสติเกี่ยวกับการตาย ซึ่งเ…

กระดูกเหล่านี้ใด อันเขาทิ้งเกลื่อนกลาด ดุจน้ำเต้า ในสารทกาล มีสีเหมือนนกพิราบ ความยินดีอะไร เล่า? (จักมี) เพราะเห็นกระดูกเหล่านั้น เรื่องพระนางรูปนันทาเถรี อาตุร์ อสุจิ ปูตี อุคฆรนต์ ปคุรนต์ ยถา อิท ต

เนื้อหาพูดถึงการมองเห็นและเข้าใจในความสูญเปล่าของร่างกาย ผ่านการใช้สัญลักษณ์ของกระดูกและความเชื่อเกี่ยวกับส…

๒๐ อฏฐีนํ นคร์ กต์ ยตฺถ ชรา จ มจฺจ จ มสโลหิตเลปน่ มาโน มกโข จ โอหิโตติ สรีระ อันกรรมทำให้เป็นนครแห่งกระดูกทั้งหลาย ฉาบด้วยเนื้อและโลหิต เป็นที่ตั้งลงแห่งชรา มรณะ มานะ และมักขะ เรื่องพระนางมัลลิกาเทวี

เนื้อหาเกี่ยวกับการสะท้อนถึงสภาพของร่างกายที่เป็นที่ตั้งแห่งความแก่และมรณะ โดยพูดถึงธรรมของสัตบุรุษที่ไม่ย่…

២២ อปุปสฺสุตาย์ ปุริโส พลิพทโทว ชีรติ มิสานิ ตสฺส วฑฺฒนฺติ ปญฺญา ตสฺส น วฑฺฒตีติ คนมีสุตะน้อยนี้ ย่อมแก่เหมือนโคถึก เนื้อของ เขาย่อมเจริญ แต่ปัญญาของเขาหาเจริญไม่. เรื่องปฐมโพธิกาล อเนกชาติสํสาร์ สงฺธ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างปัญญาและการเกิดซ้ำในชาติต่างๆ โดยเปรียบเทียบกับการแสวงหาช่างทำเรือนและ…

๓๐ ง่าย กรรมใดแลเป็นประโยชน์แก่ตนและดี กรรม นั้นแล ทํายากอย่างยิ่ง โย สาสนํ อรห เรื่องพระกาลเถระ อริยานํ ธมฺมชีวินํ ปฏิกโกสติ ทุมเมโธ ทิฏฐิ นิสสาย ปาปิก ผลานิ กฏก█เสว อตฺตฆญญาย ผลลดีติ บุคคลใด ปัญญาโฉ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของกรรมที่ดีและประโยชน์ต่อผู้อื่น โดยเฉพาะในแนวทางของพระพุทธศาสนา ระบุถึงอันตรายจากกา…

เรื่องอุบาสกชื่อจุลกาล อตฺตนา ว ก ปาป์ อตฺตนา อกต๋ ปาป้ อตฺตนา สงฺกิลิสฺสติ สุทธิ อสุทธิ ปจฺจตฺติ อตฺตนา ว วิสุชฺฌติ นาญโญ อญฺญ์ วิโสธเยติ, ๓๑ บาปอันผู้ใดทำแล้วด้วยตนเอง ผู้นั้นย่อมเศร้า หมองด้วยตน บา

เนื้อหาพูดถึงบาปที่เกิดจากการกระทำของตนเองและผลของการไม่ทำบาป โดยย้ำให้เห็นว่าความบริสุทธิ์และความไม่บริสุท…

៣២ เรื่องภิกษุหนุ่ม หีนํ ธมฺนํ น เสเวยฺย ปมาเทน น ส่วเส มิจฉาทิฏฐิ น เสเวยฺย น สิยา โลกวฑฺฒโนติ บุคคลไม่พึงเสพธรรมอันเลว ไม่พึงอยู่ร่วมด้วย ความประมาท ไม่พึงเสพความเห็นผิด ไม่พึงเป็น คนรกโลก. เรื่องพร

เนื้อหาบรรยายเรื่องภิกษุหนุ่มที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการประพฤติดี ไม่ประมาทในก้อนข้าวและการยึดถือในทำค…

๔๙ ผู้เป็นใหญ่อย่างไรเล่า ชื่อว่าพระราชา อย่างไร เล่า พระราชาชื่อว่ามีธุลีบนพระเศียร อย่างไรเล่า ชื่อว่าปราศจากธุลี อย่างไรท่านจึงเรียกว่าคนพาล ฉทวาราธิปตี ราชา อรช์ วิรโช โหติ รชมาโน รชสุสิโร รช์ พาโ

เนื้อหาพูดถึงการเป็นใหญ่อย่างพระราชา โดยเชื่อมโยงกับคุณธรรมและการกำหนัดของมนุษย์ พระราชามีธุลีบนพระเศียรในข…

๕๐ โอเมน วุยุหตี พาโล โยคา นฺทติ ปณฺฑิโต สพฺพโยควิสํยุตฺโต โยคกฺเขมีติ วุจฺจตีติ. คนพาลอันห้วงน้ำ (คือกามโอฆะเป็นต้น) ย่อม พัดไป บัณฑิตย่อมบรรเทา (โอฆะนั้น) เสียด้วยความ เพียร บัณฑิตผู้ไม่ประกอบด้วยโย

เนื้อหานี้กล่าวถึงความยากลำบากของการเกิดเป็นมนุษย์และการเข้าใจในธรรมะ ซึ่งถือเป็นสิ่งที่สำคัญในชีวิต การฟัง…

ag ៥៥ เรื่องสัมพหุลภิกขุ สุโข พุทธานมุปปาโท สุขา สทฺธมฺมเทสนา สุขา สงฆ์สุส สามคฺคี สมคฺคานํ ตโป สุโขติ ความเกิดขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นเหตุนำ สุขมา การแสดงธรรมของสัตบุรุษ เป็นเหตุนำสุขมา ความพ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าเป็นเหตุให้เกิดความสุข การแสดงธรรมของผู้มีคุณธรรมและการรวมกลุ่มที่…

เช่นนั้นเหล่านั้น ผู้นิพพานแล้ว ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆ ด้วยการนับแม้วิธีไรๆ ก็ตามว่าบุญนี้ มีประมาณ เท่านี้. ติฏฐนฺเต นิพฺพุเต จาปิ สเม จิตฺเต สม์ ผล เจโตปสาทเหตุมห สตฺตา คจฺฉนฺติ สุคฺคตินฺติ เมื่อพระสัมพ

เนื้อหาเน้นถึงการนิพพานและความสุขในชีวิต การมีความเลื่อมใสในจิตใจทำให้สัตว์ทั้งหลายไปสู่สุคติ โดยไม่ขึ้นอยู…

๖๐ คนมีสติทุกเมื่อ รู้ประมาณในโภชนะที่ได้แล้วนั้น มีเวทนาเบาบาง (อาหารที่บริโภคแล้ว) เลี้ยงอายุ อยู่ ค่อยๆ ย่อยไป. อาโรคุยปรมา ลาภา สนฺตุฏฐิปรม์ ธน วิสสาสปรมา ญาติ นิพฺพานํ ปรม์ สุขนฺติ. ลาภทั้งหลาย ม

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของการมีสติในทุกขณะ การรู้ประมาณในการบริโภคอาหารที่ส่งผลต่ออายุและสุขภาพ รวมถึงการ…

๗๑ มุนีเหล่าใด เป็นผู้ไม่เบียดเบียน สำรวมแล้ว ด้วยกายเป็นนิตย์ มุนีเหล่านั้น ย่อมไปสู่ฐานะอัน ไม่จุติ ซึ่งเป็นที่คนทั้งหลายไปแล้วไม่เศร้าโศก, เรื่องนางปุณณทาสี สทา ชาครมานาน อโหรตตานุสิกขิน นิพฺพานํ อ

เนื้อหาเกี่ยวกับมุนีที่ไม่เบียดเบียน และการสำรวมกายเป็นนิตย์ จะทำให้บุคคลเหล่านั้นเข้าถึงนิพพาน ซึ่งเป็นที่…

๗๗ อุปนีตวโยว ทานิสิ สมุปยาโตสิ ยมสฺส สนฺติก วาโสปิ จ เต นตฺถิ อนุตรา ปาเถยฺยปี จ เต น วิชฺชติ โส กโรติ ทีปมตฺตโน ขิปฺป์ วายม ปณฺฑิโต ภว นิทฺธนฺตมโล อนงฺคโณ น ปุน ชาติชร์ อุเปหิสีติ บัดนี้ ท่านเป็นผู้

เนื้อหานี้กล่าวถึงการที่ผู้คนควรเตรียมตัวเมื่อเข้าสู่วัยชรา ทั้งในด้านจิตใจและการดำเนินชีวิต โดยมีการเปรียบ…

๘๐ เรื่องกุลบุตรคนใดคนหนึ่ง ยถา นที จ ปนฺโถ จ ปานาคานํ สภา ปปา เอวํ โลกิตฺถิโย นาม เวลา ตาสํ น วิชฺชตีติ ธรรมดาสตรีในโลก โรงดื่ม ที่พักและบ่อน้ำ เป็นเหมือนแม่น้ำ หนทาง เวลาย่อมไม่มีแก่สตรี เหล่านั้น.

เนื้อหานี้กล่าวถึงมลทินที่ปรากฏในชีวิตของผู้หญิงและคนทั่วไป โดยเฉพาะมลทินที่เกิดจากอวิชชาและความประพฤติชั่ว…

เรื่องภิกษุชื่อหัตถกะ อพฺพโต อลิก ภ สมโณ กี ภวิสฺสติ อลาน สพฺพโส น มณฑเกน สมโณ อิจฉาโลภสมาปนฺโน โย จ สเมติ ปาปาน สมิตตฺตา หิ ปาปาน สมโณติ ปวดุจตีติ ๘๙ ผู้ไม่มีวัตร พูดเหลาะแหละ ไม่ชื่อว่าสมณะเพราะ ศรี

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับภิกษุชื่อหัตถกะและข้อบ่งชี้ว่าผู้ใดเป็นสมณะ โดยเน้นว่า ผู้ไม่มีวัตรและมีความโลภไม่…