๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 214 / 592

๑๐๙ มโนกรรมหมดจดดี พวกสมณะของฉัน เป็นเช่นนั้น ท่านไม่มีมลทิน มีรัศมีดุจสังข์และมุกดา บริสุทธิ์ทั้ง ภา…

บทความนี้กล่าวถึงคุณสมบัติของสมณะที่บริสุทธิ์ ไม่มีมลทิน และมีธรรมอันหมดจด ทั้งภายในและภายนอก โดยระบุว่าคุณธรรมเหล่านี้ช่วยให้สมณะไม่หวั่นไหวต่อสิ่งกระทบต่างๆ เช่น ลาภ ยศ สรรเสริญ และทุกข์ สภาพแวดล้อม

๑๑๐ ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนโตว ปพฺพโต อสเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺติ จิตตา ยถา สราติ สัตบุรุษทั้งหลาย ย…

เนื้อหาพูดถึงความแตกต่างระหว่างสัตบุรุษและอสัตบุรุษ โดยใช้การเปรียบเทียบที่ชัดเจน เช่น การปรากฏตัวของสัตบุรุษที่เด่นชัดเหมือนภูเขาหิมพานต์ ในขณะที่อสัตบุรุษมีลักษณะเหมือนลูกศรที่หายไปในราตรี นอกจากนี้

๑๑๑ ผู้มักพูดคำไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก หรือแม้ผู้ใด ทำ แล้ว กล่าวว่า ข้าพเจ้ามิได้ทำ ชนแม้ทั้ง ๒ นั้น …

บทความนี้วิพากษ์วิจารณ์ผลของการพูดไม่จริงและการกระทำที่เลวทราม โดยชี้แจงว่าผู้ที่ทำกรรมไม่ดีหรือปฏิเสธกรรมของตนจะต้องเผชิญกับผลกรรมในภายหลัง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงสัตว์ที่ถูกเบียดเบียนและผลที่จะเกิดขึ้น

…ฺญ์ ทุปปรามฏฐ์ นิรยายปกฑฒติ ยังกิญจิ สถิติ์ กมฺม สงฺกสสร์ พรหมจริย์ สงฺกิลิฏฐญจ ย์ ว น ต โหติ มหปผล ๑๑๓ กยิรา เจ กยิราเถนํ สิถิโล หิ ปริพฺพาโช ท ทเมน ปรกฺกเม ภิยโย อากิรเต รชนฺติ หญ้าคาที่บุคคลจับไม่ดี…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการปฏิบัติตนในฐานะสมณะที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำกรรมที่มีคุณภาพและวิธีการปฏิบัติที่ไม่อ่อนแอ เช่นเดียวกับแนวคิดในการทำให้กรรมมีผลดียิ่งขึ้น คำสอ

๑๑๘ เรื่องหญิงขี้หึง อกต์ ทุกกฏ เสยฺโย ปุจฉา ตปปติ ทุกกฏ กตญฺจ สุกต์ เสยฺโย ย์ กตฺวา นานุตปปตีติ กรรม…

บทความนี้พูดถึงเรื่องหญิงขี้หึง ที่เกี่ยวข้องกับกรรมดีและกรรมชั่ว โดยระบุว่าการทำกรรมดีนั้นดีกว่าการทำกรรมชั่วที่อาจนำไปสู่ความทุกข์ในอนาคต ทุกคนควรรักษาตนเองในสถานการณ์ต่างๆ เช่นเดียวกับการป้องกันการ

๑๑๕ เรื่องนิดรณก็ อลชฺชิตาเย ลชฺชนฺติ ลชชิตาเย น ลชชเร มิจฉาทิฏฐิสมาทานา สัตตา คจฺฉนฺติ ทุคคต อกเย ภย…

ข้อความในเนื้อหานี้กล่าวถึงมิจฉาทิฏฐิที่ส่งผลให้สัตว์ทั้งหลายเข้าถึงทุคติ โดยชี้ให้เห็นถึงความอับอายในการมองผิด และการกลัวในสิ่งที่ไม่ควรกลัว ข้อความนี้เน้นย้ำว่าผู้ที่มีมิจฉาทิฏฐิย่อมมีแนวโน้มที่จะพบ

๑๑๖ มิได้ สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีความรู้ว่ามีโทษในธรรมที่หาโทษ มีปกติเห็นว่าหาโทษมิได้ในธรรมที่มีโทษ เป็น…

เนื้อหาเกี่ยวกับความรู้ในธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ รวมถึงผลของการถือมั่นในมิจฉาทิฏฐิที่นำไปสู่ทุคติ และสัมมาทิฏฐิที่นำไปสูสุคติ โดยเปรียบเทียบสัตว์และมนุษย์ในการอดทนต่อความทุกข์ยาก สอนให้มีสติและเข้าใจใ

๑๑๗ ที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม พระราชาย่อมทรงสัตว์ พาหนะที่ฝึกแล้ว บุคคลผู้อดกลั้นคำล่วงเกินได้ ฝึก(ตน)…

เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของการฝึกตน ซึ่งบุคคลที่มีการฝึกตัวเองย่อมมีความประเสริฐกว่าสัตว์ที่ถูกฝึกมา แสดงให้เห็นว่าแม้ว่าสัตว์ที่ฝึกดีจะมีคุณค่า แต่บุคคลที่มีการฝึกจิตใจและควบคุมตนเองนั้นมีคุณค่ามากกว่

๑๑๘ อสนฺตา กิร ม์ ชมฺมา ตาต ตาตาติ ภาสเร รกฺขสา ปุตตรูเปน เต ชหนฺติ วโยคต. อสฺโสว ชิณฺโณ นิพฺโภโค ขาท…

เนื้อหานี้เล่าถึงความรู้สึกของบิดาที่มีต่อบุตรที่เกิดขึ้นในสมัยเป็นคนแก่ โดยบุตรเหล่านั้นมีลักษณะเป็นอสัตบุรุษ เรียกบิดาว่าพ่อ ทั้งที่ในใจของบิดารู้ดีว่าพวกเขาได้ทอดทิ้ง และทำให้เกิดความเจ็บปวดทางใจ ร

๑๑๙ ต้องเที่ยวขอทาน ที่เรือนของชนเหล่าอื่น เหมือนม้า ที่แก่ใช้การงานไม่ได้ ถูกเขาพรากไปจากอาหาร ฉะนั้…

บทกวีนี้กล่าวถึงความทุกข์ยากของชีวิต โดยเปรียบเทียบผู้สูงอายุที่ต้องพึ่งไม้เท้า กับม้าที่แก่แล้วไม่สามารถทำงานได้ ทั้งยังสะท้อนถึงการไม่มีการสนับสนุนจากลูกหลานให้มีชีวิตที่ดีกว่า มีการกล่าวถึงความหมาย

๑๒๐ เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล มิทฺธี ยทา โหติ มหคุฆโส จ นิททายิตา สมฺปริวตฺตสาย มหาวราโหว นิวาปปุฎโฐ ปุ…

ในรูปแบบการใช้ชีวิตของบุคคล เราพบว่า การกินอาหารมากเกินไปจะนำไปสู่อาการง่วงและนอนหลับที่ไม่เป็นธรรมชาติ ทำให้เกิดอาการมึนซึม ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพ เมื่อศึกษาเป็นบทเรียนจากพระธรรมที่แสดงให้เห็นถึงการค

๑๒๑ เรื่องสานุสามเณร จาตุททสึ ปญฺจทสึ ปาริหาริยปกฺขญฺจ อุโปสถ์ อุปวสนฺติ น เตหิ ยกขา กีฬนุติ สาทานิ อ…

บทความนี้สำรวจความสำคัญของการรักษาอุโบสถและการปฏิบัติพรหมจรรย์ในสานุสามเณร โดยเล่าถึงคำสอนของพระอรหันต์ว่าผู้ที่รักษาอุโบสถจะมีการป้องกันจากยักษ์ และเป็นที่สังเกตว่าในกรณีคนที่ประพฤติพรหมจรรย์ ยักษ์จะ

๑๒๒ ยักษ์ทั้งหลายย่อมไม่เล่นกับเหล่าชนผู้รักษา อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๔ ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕ และที่ ๘ …

บทความนี้เน้นการเตือนใจเกี่ยวกับการทำบาปกรรม โดยอ้างถึงคำสอนของพระอรหันต์ที่ย้ำว่าไม่ควรกระทำบาปไม่ว่าจะอยู่ในที่ใด กำลังทำอยู่หรือไม่ การหลีกหนีจากอันตรายก็ไม่สามารถพ้นจากทุกข์ได้ การปฏิบัติตนให้ถูกต

๑๒๓ โยม ชนทั้งหลายย่อมร้องไห้ถึงคนที่ตายไปแล้ว หรือยังเป็นอยู่ (แต่) ไม่ปรากฏ โยม โยมเห็นฉัน ซึ่งเป็น…

ในข้อความนี้กล่าวถึงความรู้สึกของผู้คนที่ร้องไห้เมื่อสูญเสียคนที่รักหรือเมื่อเผชิญกับการตาย ทั้งยังตั้งคำถามเกี่ยวกับความหมายของการร้องไห้ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่ออยู่ในภาวะที่ไม่สามารถเห็นคนที่รัก

๑๒๘ อภิธาวถ ภทฺทนฺเต กสฺส อุชฺฌาปยาม เส อาทิตตา นี่หฎ์ ภัณฑ์ ปูน ฑยุหตุมิจฉสีติ ขอท่านทั้งหลายจงช่วยว…

เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับการฝึกข่มจิตใจและการจัดการกับความปรารถนา โดยเปรียบเทียบจิตใจที่ต้องการบรรเทาความทุกข์เป็นเช่นเดียวกับช้างที่ต้องถูกควบคุม. พร้อมวิงวอนขอให้ผู้ฟังช่วยเหลือในการเจริญเติบโตในด้า

๑๒๕ เรื่องช้างชื่อปาเวรกะ อปปมาทรตา โหด สจิตตมนรกขถ ทุกคา อุทธรถตฺตานํ ปงเก สนฺโนว กุญชโรติ ท่านทั้งห…

เรื่องราวนี้ได้สอนให้เรารู้ถึงความสำคัญของการไม่ประมาทและการรักษาจิตใจของตนให้อยู่เหนืออารมณ์ ความมีสติในทุกช่วงเวลาก็เปรียบเสมือนการช่วยให้เราหลีกหนีจากความทุกข์ที่เกิดจากการหมกมุ่นอยู่ในสิ่งที่ไม่ดี

๑๒๗ เรื่องมาร ปพพตสฺส สุวณฺณสฺส ชาตรูปสฺส เกวลี ทวิตาปิ นา เม สุส อิติ วิทธา สม จเร โย ทุกฺขมทุกข์ ยโ…

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของมารในบริบทของธรรมชาติและความทุกข์ โดยเฉพาะเมื่อเกิดมาในโลกที่เต็มไปด้วยกาม สิ่งที่ควรทำคือทำความเข้าใจและศึกษาเกี่ยวกับอุปธิ เพื่อที่จะสามารถพ้นจากความทุกข์และดำเนินชีวิตอย

๑๒๘ อตฺถสฺหิ ชาตสฺหิ สุขา สหายา ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน ปุญฺญ์ สุข ชีวิตสงฺขยมหิ สพฺพสฺส ทุกฺขสฺส สุ…

บทอ่านนี้เน้นถึงความสำคัญของการมีความสุขและการเกื้อกูลในชีวิต เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันและนำความสุขมาให้ในทุกแง่มุมของชีวิต โดยยกตัวอย่างการช่วยเหลือมารดา บิดา และสมณะ เพื่อให้เกิดความสุขในโลก

๑๒๙ อนึ่ง ความเป็นผู้เกื้อกูลแก่พรหม นำความสุขมาให้ ศีลนำความสุขมาให้ตราบเท่าชรา ศรัทธา ที่ตั้งมั่น แ…

๑๓๓ คมบาง อันฝนตกรดแล้วเจริญอยู่ ฉะนั้น แต่ผู้ใด ย่อมย่ำยีตัณหานั่นซึ่งเป็นธรรมชาติลามก ยากที่ ใครในโ…

ในบทนี้กล่าวถึงการตัดตัณหาที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์ และเน้นให้ผู้ฟังขุดรากของตัณหาเพื่อระงับทุกข์ โดยการเปรียบเทียบกับการขุดหญ้าคมบ่า และอธิบายว่าความโศกจะหลุดออกจากชีวิตเมื่อสามารถกำจัดตัณหาได้ ความเจ