๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 217 / 592

๑๘๕ เราเรียกบุคคลผู้องอาจ ประเสริฐ แกล้วกล้า แสวงหาคุณอันใหญ่ ผู้ชนะโดยวิเศษ ไม่หวั่นไหว ผู้ล้างแล้ว …

บทความนี้พูดถึงการเรียกบุคคลที่มีคุณธรรมและความกล้าหาญว่าสามารถเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในทางธรรมและการเป็นพราหมณ์ บทพูดถึงการให้ไทยธรรมและทักษิณาที่มีผลต่อบุคคล การมีความรู้เกี่ยวกับขันธ์และการเข้าถึ

๑๘๖ ชีวิตในโลกหล้า ลวงตา เห็นทุกข์เป็นสุขขา โศกสั้น ดั่งเหยื่อที่ล่อปลา ติดเบ็ด แฮมเผ็ดเดือดร้อนดิ้น …

…ก ๙๘ นางกีสาโคตมี ୯୯ นางปฏาจารา 900 บุรพกรรมของพระองค์ ୭୦୭ กุมาริกากินไข่ไก่ ୭୦୭ ภิกษุชาวนครภัททิยะ ๑๐๒ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ១០២ นายทารุสากฏิกะ ୭୦୩ ภิกษุวัชชีบุตร ๑๐๕ จิตตคหบดี ๑๐๗ นางจูฬสุภัททา พระเถระ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระเถระต่างๆ เช่น พระปธานกัมมิกติสสเถระ, พระโปฐิลเถระ, และพระเถระอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับสัทธิวิหาริกของพระสารีบุตรเถระ โดยยังมีเรื่องราวของพ่อค้ามีทรัพย์มาก, นางกีสาโคตมี, และบุรพกรรม

…ุนทรี สัตว์ผู้ถูกทุกข์เบียดเบียน ภิกษุผู้อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำวัคคุมุทา บุตรเศรษฐีชื่อเขมกะ ୭୭୦ ୭୭୭ ୭୭୭ ๑๑๒ ภิกษุว่ายาก ୭୭୩ หญิงขี้หึง -- ๑๑๔ อาคันตุกภิกษุ ୭୭ นิครณถ์ ๑๑๕ สาวกเดียรถีย์ ๑๑๕ ของพระองค์ ๑๑๖ ภ…

ในเรื่องนี้มีนางปริพพาชิกาชื่อสุนทรีที่ต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมาน และมีภิกษุที่อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำวัคคุมุทาด้วย เช่น ภิกษุว่ายาก และอาคันตุกภิกษุ ทั้งยังมีการกล่าวถึงตัวละครอื่น ๆ เช่น บุตรเศรษฐีชื่อเขม

คาถาธรรมบท ภาคที่ ๘ ปลาชือกปิละ นางลูกสูกร วิพภันตกภิกษุ ១៣២ ๑๓๓ ១៣៦ เรือนจํา พระนางเขมา ๑๓๘ บุตรเศรษฐีชื่ออุคคเสน จูฬธนูคคหบัณฑิต ୭୩୯ ๑๔๐ มาร ๑๔๔ อุปกาชีวก ท้าวส…

พระนางมหาปชาบดีโคตมี ๑๖๘ พระสารีบุตรเถระ ๑๖๙ ชฎิลพราหมณ์ ๑๖๙ กุหกพราหมณ์ กิสาโคตมี พราหมณ์คนใดคนหนึ่ง ๑๖๙ ๑๗๑ ๑๗๒ อุคคเสน …

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวของพระนางมหาปชาบดีโคตมีและพระสารีบุตรเถระซึ่งมีบทบาทสำคัญในพระพุทธศาสนา ได้มีการพูดถึงบุคคลสำคัญอื่นๆ ที่มีส่วนร่วมในประวัติศาสตร์และการเผยแพร่พระธรรม เช่น อุคคเสน อักโกสกภาร

…วิชานาติ อตฺถสฺติ คนที่มาประชุมกันแล้ว แม้ตั้งพันเป็นกำหนด คน เหล่านั้นหาปัญญามิได้ จึงคร่ำครวญตั้ง ๑๐๐ ปี บุรุษผู้ใด รู้ชัดซึ่งอรรถแห่งภาษิตได้ บุรุษผู้นั้น ซึ่ง เป็นผู้มีปัญญาคนเดียวเท่านั้น ประเสริฐ…

บทความพูดถึงความสำคัญของปัญญาในชีวิต และการรู้ชัดในอรรถแห่งภาษิต แม้คนมากมายจะรวมตัวกันพันคน แต่หากขาดปัญญาก็ไม่มีคุณค่า ยกตัวอย่างนาคราชชื่อเอรกปัตต์ที่มีภูมิปัญญา ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความรู้และการเข้า

…ว อปสฺสํ อมต์ ปท์ เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย ปสฺสโต อมต์ ปทนฺติ ก็ ผู้ใดไม่เห็นบทอันไม่ตาย จึงเป็นอยู่สิ้น ๑๐๐ ปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นอมตบท ยังประเสริฐ กว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น นํ ปุตฺตปสฺสมฺมตฺต์…

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับชีวิตและความไม่ตาย โดยยกตัวอย่างจากเรื่องนางกีสาโคตมีและแสดงให้เห็นว่าความเป็นอยู่เพียงวันเดียวของผู้ที่เห็นอมตบทนั้นประเสริฐกว่าชีวิตที่ไม่มีการตระหนักถึงอันตราย ความเข้า

๑๐๑ เรื่องบุรพกรรมของพระองค์ มตตาสุขปริจจาคา ปสฺเส เจ วิปุล์ สุข จเช มตฺตาสุข์ ธีโร สมุปสฺสํ วิปุล์ ส…

เนื้อหาเกี่ยวกับการสละสุขในระดับหนึ่งเพื่อให้ได้พบกับสุขที่ยิ่งใหญ่ บทประพันธ์พูดถึงความสำคัญของการให้และการไม่สร้างทุกข์ให้ผู้อื่น เพื่อให้ตนเองพ้นจากเวรกรรมและค้นหาความสุขแท้จริง ซึ่งอาจอยู่เหนือสุข

๑๐๒ เรื่องภิกษุชาวนครภัททิยะ ย์ หิ กิจฺจํ ตทปวิทธ์ อกิจจ ปน กยีรติ อุนนฬาน ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาส…

เนื้อหานี้กล่าวถึงภิกษุชาวนครภัททิยะที่ละทิ้งสิ่งที่ควรทำและหันไปทำสิ่งที่ไม่ควรทำ ส่งผลให้อาสวะเจริญขึ้นในตน อีกทั้งยังเน้นย้ำถึงคุณค่าของการมีสติกายคตาและสัมปชัญญะในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะสำหรับภิกษุ

๑๐๓ บุคคลฆ่ามารดาบิดา ฆ่าพระราชาผู้กษัตริย์ ๒ พระองค์ และฆ่าแว่นแคว้นพร้อมด้วยเจ้าพนักงาน ผู้เก็บส่วย…

ข้อความนี้สำรวจคำสอนเกี่ยวกับการฆ่ามารดาบิดาและพระราชาในมุมมองของพราหมณ์ โดยแสดงให้เห็นถึงความเชื่อว่าแม้จะกระทำการรุนแรงเหล่านี้ บุคคลที่เป็นพราหมณ์ ก็สามารถอยู่ในสภาพที่ไม่มีทุกข์ได้ ซึ่งกำลังเชื่อม

๑๐๘ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต จ สุปปพุทธ์ ปพุชฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต ๑ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺ…

บทนี้กล่าวถึงการเจริญสติในพระพุทธศาสนา โดยระบุว่าผู้ที่มีสติในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์นั้น จะเป็นสาวกที่ดีตลอดทั้งวันและคืน การตั้งสติในกายและจิตใจถือเป็นสิ่งสำคัญเพื่อให้สามารถอยู่ในปัจจุบันได้

๑๐๕ พระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ ใจของชนเหล่าใด ยินดีแล้วในอันไม่เบียดเบียน ทั้งกลางวันและกลาง…

ในช่วงเวลาที่พระโคดมตื่นอยู่ดี ชนผู้ใดยินดีในการไม่เบียดเบียนและการภาวนาในทั้งกลางวันและกลางคืน ย่อมเป็นสาวกของพระโคดม ที่มีใจตั้งมั่น ไม่พลาดจากการทำความดี แม้ในคืนที่มีความมืดมิด ยังมีการตั้งอยู่ในค

๑๐๖ เอกโก ตฺวํ อรญฺเญ วิหร อปวิทฺธ์ว วนสฺมึ ทารุก ตสฺส เต พหุกา ปิหยนฺติ เนรยิกา วิย สคุกคามินนฺติ ท่…

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดทางธรรมะเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในป่าเปรียบเทียบกับการเผชิญกับความทุกข์ในชีวิต อธิบายว่าการเป็นนักบวช การยินดีกับโชคชะตา และการอยู่ร่วมกับผู้คนอาจนำมาซึ่งทุกข์มากมาย การแสวงหาวิถีทา

๑๐๗ เรืองจิตตคหบดี สทฺโธ สีเลน สมฺปนฺโน ยโสโภคสมปฺปิโต ยำ ก๋ ปเทสํ ภชติ ตตฺถ ตตฺเถว ปูชิโตติ. ผู้มีศร…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงคุณสมบัติของผู้ที่มีศรัทธาและเปี่ยมไปด้วยศีล รวมถึงยศและโภคะที่ทำให้เขาเป็นที่บูชาของคนในประเทศนั้นๆ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงสมณะและคุณสมบัติของพวกเขาว่ามีบทบาทสำคัญอย่างไรในสังคม โ

๑๐๙ มโนกรรมหมดจดดี พวกสมณะของฉัน เป็นเช่นนั้น ท่านไม่มีมลทิน มีรัศมีดุจสังข์และมุกดา บริสุทธิ์ทั้ง ภา…

เนื้อหานี้พูดถึงคุณสมบัติของสมณะที่บริสุทธิ์และไม่มลทิน ทั้งด้านภายในและภายนอก พวกเขายังคงมั่นคงแม้ในโลกที่เต็มไปด้วยลาภและเสื่อมลาภ ความสรรเสริญและนินทา รวมถึงความสุขและทุกข์ ซึ่งบ่งบอกถึงความแข็งแกร

๑๑๐ ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนโตว ปพฺพโต อสเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺติ จิตตา ยถา สราติ สัตบุรุษทั้งหลาย ย…

ในบทนี้กล่าวถึงคุณสมบัติของสัตบุรุษและอสัตบุรุษ เปรียบเทียบความชัดเจนของผู้ประเสริฐในที่ไกลกับภูเขาหิมพานต์ และการถือเอาการอยู่ตามลำพังของพระเถระเอกวิหารี ว่าการอยู่คนเดียวและการไม่เที่ยวไปหาความสุขจา

๑๑๑ ผู้มักพูดคำไม่จริง ย่อมเข้าถึงนรก หรือแม้ผู้ใด ทำ แล้ว กล่าวว่า ข้าพเจ้ามิได้ทำ ชนแม้ทั้ง ๒ นั้น …

ข้อความนี้พูดถึงผลกรรมของผู้ที่พูดเท็จและผู้ที่ทำกรรมไม่ดี โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่กระทำดังกล่าวจะต้องเผชิญกับโทษในนรก นอกจากนี้ ยังพูดถึงความสำคัญของการรักษาคุณธรรมในชีวิตประจำวัน เช่น ภิกษุผู้ไม่สำรวม

…ฺญ์ ทุปปรามฏฐ์ นิรยายปกฑฒติ ยังกิญจิ สถิติ์ กมฺม สงฺกสสร์ พรหมจริย์ สงฺกิลิฏฐญจ ย์ ว น ต โหติ มหปผล ๑๑๓ กยิรา เจ กยิราเถนํ สิถิโล หิ ปริพฺพาโช ท ทเมน ปรกฺกเม ภิยโย อากิรเต รชนฺติ หญ้าคาที่บุคคลจับไม่ดี…

เนื้อหาดังกล่าวพูดถึงความสำคัญของการทำกรรมให้แน่นหนา รวมถึงการรักษาวัตรในชีวิตสมณะเพื่อไม่ให้เกิดผลกรรมที่ไม่ดี เช่นเดียวกับการจัดการกับสิ่งที่หลีกเลี่ยง คุณภาพของการทำกรรมมีผลต่อผลลัพธ์ในอนาคต ทำให้ต

๑๑๘ เรื่องหญิงขี้หึง อกต์ ทุกกฏ เสยฺโย ปุจฉา ตปปติ ทุกกฏ กตญฺจ สุกต์ เสยฺโย ย์ กตฺวา นานุตปปตีติ กรรม…

เรื่องนี้สื่อถึงความสำคัญของการทำกรรมดีและการหลีกเลี่ยงกรรมชั่ว โดยยกตัวอย่างถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการประพฤติผิด รวมถึงการรักษาตนให้ปลอดภัยจากภัยต่างๆ ในชีวิต เช่น การรักษาใจและการเลือกเพื่อนท