๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 216 / 592

ทั้งหลาย. ๑๕๙ ๑ ธรรมนี้ คือความคุ้มครองซึ่งอินทรีย์ ๑ ความ สันโดษ ๑ ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ ๑ เป็น เบื้องต้นในธ…

เนื้อหาเกี่ยวกับธรรมที่ช่วยให้ภิกษุมีการคุ้มครองและประพฤติตนอย่างดี มีความสำรวมในพระปาฏิโมกข์และการคบมิตรที่ดีเพื่อสร้างความเจริญในชีวิต มีการสอนให้ลดราคะและโทสะเพื่อเป็นผู้มีสติ.

๑๖๐ เรื่องพระสันตกายเถระ สนฺตกาโย สนฺตวาโจ สนฺตมโน สุสมาหิโต วนฺตโลกามิโส ภิกขุ อุปสนฺโตติ วุจจตีติ ภ…

บทความนี้กล่าวถึงพระเถระสองท่านคือพระสันตกายเถระและพระนังคลกูฏเถระ ซึ่งมีการสอนเกี่ยวกับการควบคุมตนเองและการมีสติ การทำให้จิตใจสงบ และการเป็นนายของตัวเอง โดยเน้นว่าสิ่งสำคัญคือการพิจารณาตนเองด้วยตนเอง

เรื่องพระวักกลิเถระ ปาโมชฺชพหุโล ภิกขุ ปสนฺโน พุทธสาสเน อธิคจฺเฉ ปท์ สนฺนํ สงฺขารูปสม์ สุขนฺติ. ๑๖๑ ภิกษุผู้มากด้วยปราโมทย์ เลื่อมใสแล้วในพระพุทธ ศาสนา จึงบรรลุสันตบทเป็นที่เข้าไปสงบสังขาร เป็นสุข.…

เรื่องพระวักกลิเถระกล่าวถึงภิกษุผู้มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จนสามารถบรรลุธรรมได้เป็นที่เข้าไปสงบสังขารและมีความสุข. พระตถาคตได้ให้กำลังใจแก่พระวักกลิ ให้เชื่อมั่นและไม่กลัว เพื่อเข้าถึงความจริงและ

๑๖๒ เรื่องสุมนสามเณร อิมินา ปน ทาเนน มา เม ทาลิททิย์ อหุ นตฺถีติ วจนํ นาม มา อโหสิ ภวาภเว. ก็ด้วยทานน…

เรื่องนี้เล่าเกี่ยวกับสุมนสามเณร ผู้มีความตั้งใจในการถวายทานและได้รับการประทานวิชชาจากพระพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงอดีตชาติและการเข้าถึงความรู้ที่ถูกต้องจากพระธรรมคำสอน ความสำคัญของการทำทานและการสร้างบารมีใ

๑๖๓ สุโณหิ เม นาคราช เทหิ เม ปานียฆฏ์ อุคคเดช มห พล เภสชฺชตุถมฺหิ อาคโตติ นาคราชผู้มีเดชกล้า มีกำลังม…

เนื้อหานี้เป็นการสนทนาระหว่างผู้พูดและนาคราชเกี่ยวกับการขอให้นำน้ำดื่มจากแม่น้ำคงคา ผู้พูดอธิบายถึงความสำคัญของน้ำสำหรับประโยชน์ในการประกอบยา และยืนยันว่าตนเป็นผู้มีความต้องการน้ำดื่มจากสระอโนดาตเท่าน

๑๖๘ สามเณร สเจ อตฺถิ ตว วิกฺกมโปริส อภินนฺทามิ เต วาง หรสุสุ ปานีย์ มมาติ สามเณร ถ้าท่านมีความกล้าหาญ…

เนื้อหาเกี่ยวกับคำสอนของสามเณรและพระภิกษุที่กล่าวถึงความกล้าหาญและการนำคำสอนมาใช้ในชีวิตประจำวัน โดยเน้นการตัดกระแสตัณหาและการทำความเข้าใจในธรรมะเพื่อบรรลุนิพพาน โดยเปรียบเทียบกับแสงจันทร์ที่ส่องสว่าง

๑๖๕ ทำไม่ได้นะ พราหมณ์ เรื่องภิกษุมากรูป ยทา ทวเยสุ ธมฺเมสุ ปาร์ค โหติ พราหมโณ อสฺส สพฺเพ โยคา อฏฐ์ ค…

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของพราหมณ์ในการเข้าถึงธรรม โดยระบุว่าพราหมณ์ผู้รู้และมีความเข้าใจในธรรมจะสามารถหลุดพ้นจากกิเลสและความกระวนกระวายได้ โดยมีการเน้นย้ำถึงสภาพที่พราหมณ์จะไม่ติดอยู่กับวัตถุประการภ

๑๖๘ พราหมณ์ ไม่ควรประหารแก่พราหมณ์ ไม่ควร จองเวร)แก่เขา น่าติเตียนพราหมณ์ผู้ประหาร พราหมณ์ น่าติเตียน…

เนื้อหาเน้นถึงหลักการปฏิบัติของพราหมณ์ที่ไม่ควรทำลายชีวิตหรือจองเวรให้แก่กัน เขายกตัวอย่างถึงการที่พราหมณ์ควรหลีกเลี่ยงความเกียดกันและอารมณ์ที่ทำให้เกิดความทุกข์ โดยยกเรื่องราวของพระนางมหาปชาบดีโคตมีม

๑๖๙ เรื่องพระสารีบุตรเถระ ยมหา ธมฺนํ วิชาเนยฺย สมฺมาสมฺพุทธเทสต์ สกุก ต์ นมสเสยย อคฺคหุตตัว พราหมโณติ…

เรื่องพระสารีบุตรเถระพูดถึงความสำคัญของการเคารพอาจารย์ที่ทรงแสดงธรรมและหลักคำสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยมีการยกตัวอย่างการบูชาพราหมณ์ และคำสอนเกี่ยวกับความเป็นพราหมณ์ที่ไม่จำเป็นต้องมีลักษณะเฉพาะ เช

๑๗๐ กินเต ชฎาห์ ทุมเมธ กินเต อชินสาฏิยา อพฺภนฺตรนฺเต คห พาหิร์ ปริมชฺชสีติ. ข้าพเจ้า สำคัญท่านผู้ไม่ส…

เนื้อหาพูดถึงความไม่สำรวมของสมณะที่ได้เข้าไปหา และการวิเคราะห์พฤติกรรมและภายในของท่านว่าไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสมณะได้ การใช้ชีวิตอย่างมีสติและมีปัญญาจึงเป็นสิ่งสำคัญในการปฏิบัติธรรม โดยแสดงให้เห็นว่

๑๗๑ ข้าพเจ้านั้น ยิ่งจักเข้าไปสู่จอมปลวกลึกตั้ง 900 ชั่วบุรุษ น้ำมันและเกลือของท่านจะเป็นประโยชน์ อะไ…

เนื้อหายกตัวอย่างถึงความไม่สำคัญของสิ่งภายนอก เช่น ชฎาและผ้าบังสุกุล เมื่อเปรียบเทียบกับคุณค่าภายในที่สำคัญยิ่งกว่าสำหรับการพัฒนาตนเอง โดยนำเสนอความคิดที่ชัดเจนว่า ความมีคุณธรรมและปัญญาภายในจะแสดงออกม

๑๗๒ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง น จาห์ พราหมณ์ พรูมิ โยนช์ มตฺติสมภ โภวาที นาม โส โหติ ส เว โหติ สกิญฺจโ…

บทความนี้สำรวจและอธิบายความหมายของ 'พราหมณ์' ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าความเป็นพราหมณ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเกิดหรือสายเลือด แต่ขึ้นอยู่กับการตัดสิ่งกีดขวางและกิเลสทางจิตใจ ผู้ที่สามารถตัดสังโยชน์และไม่ม

๑๗๔ บุคคลฆ่าความโกรธได้แล้ว จึงอยู่เป็นสุข ฆ่า ความโกรธได้แล้ว จึงไม่เศร้าโศก พราหมณ์ พระ อริยเจ้าทั้…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการฆ่าความโกรธซึ่งจะนำไปสู่ความสงบสุขในชีวิต บทบาทของพราหมณ์ในการควบคุมความรู้สึก และการไม่ตอบโต้คำด่าคือความเข้มแข็ง ผู้ที่ฝึกฝนสามารถเป็นพราหมณ์ได้และมีศีล มีวัตรที่ดี อันจะนำไปสู่

๑๗๕ เรื่องพระอุบลวัณณาเถรี วาริ โปกขรป เตว อารคุเคริว สาสโป โย น ลิปฺปติ กาเมสุ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺ…

ในเนื้อความนี้ได้กล่าวถึงพระอุบลวัณณาเถรี ผู้ไม่ติดอยู่ในกามเหมือนน้ำไม่ติดใบไม้ และพระเขมาภิกษุณีที่มีความรู้ในความสิ้นไปของทุกข์ในตัวเองโดยไม่ติดอยู่ในภาระต่าง ๆ พระอุบลวัณณาเถรีถูกเรียกว่าเป็นพราหม

๑๗๗ เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง นิธาย ทณฑ์ ภูเตสุ ตเสสุ ถาวเรส จ โย น หนฺติ น ฆาเตติ ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺ…

บทความนี้กล่าวถึงคุณสมบัติและนิยามของพราหมณ์ในพระพุทธศาสนา ซึ่งเน้นถึงแนวทางการไม่ฆ่าสัตว์และการไม่ส่งเสริมการทำร้ายผู้อื่น โดยอธิบายถึงความสำคัญของการควบคุมอารมณ์และการไม่ถือมั่นในความโกรธแค้นข้ามจาก

๑๗๘ ราคะ โทสะ มานะและมักขะ อันผู้ใดให้ตกไปแล้ว เหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดตกไปจากปลายเหล็กแหลม ฉะนั้น เรา…

เนื้อหาพูดถึงหลักการของพราหมณ์ในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่ปล่อยวางราคะ โทสะ และมานะ ว่าเป็นผู้ที่ถูกเรียกว่า 'พราหมณ์' ซึ่งมีคุณสมบัติในการพูดคำจริงและไม่ให้ใครขัดใจ นอกจากนี้ยังยกตัวอย่

๑๗๙ เรื่องพระสารีบุตรเถระ อาสา ยสฺส น วิชฺชนฺติ อสฺมี โลเก ปรมฺหิ จ นิราศาส์ วิสํยุตต์ ตมห์ พรูมิ พรา…

เรื่องราวเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระที่กล่าวถึงความหวัง และความหมายของผู้ที่ปราศจากความหวังในโลกนี้และโลกหน้า โดยจะเรียกเขาว่าพราหมณ์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงพระมหาโมคคัลลานเถระที่ไม่มีความอาลัยและความสงส

๑๘๐ ผู้ใด ล่วงบุญและบาปทั้ง ๒ และกิเลสเครื่องข้อง เสียได้ในโลกนี้ เราเรียกผู้นั้น ซึ่งไม่มีความโศก มี…

เนื้อหาเกี่ยวกับการหลุดพ้นจากบุญและบาป รวมถึงการข้ามผ่านกิเลสและความสงสัยในชีวิต การบรรยายถึงความสงบและความบริสุทธิ์ที่เหมือนกับพระจันทร์ที่ปราศจากมลทิน ผู้ที่บรรลุขั้นนี้เรียกว่าเป็นพราหมณ์ พร้อมทั้ง

๑๘๑ ว่าอย่างไร ไม่ถือมั่น ดับแล้ว เราเรียกผู้นั้นว่า เป็นพราหมณ์. เรื่องพระสุนทรสมุทรเถระ อลตุตกกตา ป…

เนื้อหาเกี่ยวกับการไม่ถือมั่นและการสิ้นสุดของกามในพระพุทธศาสนา ชี้ให้เห็นถึงการเป็นพราหมณ์ที่มีความนำไปการบวช และการปฏิบัติตนเพื่อหลุดพ้นจากกามและความเป็นอยู่ที่ยึดมั่นในโลกนี้ โดยบุคคลที่ละกามและไม่ถ

๑๘๔ ยสฺส ค น ชานนฺติ เทวา คนธพุพมานุสา ขีณาสวํ อรหนุนํ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ ผู้ใด รู้จุติและอุบัติ…

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับการรู้จุติและอุบัติของสัตว์ในพระพุทธศาสนา โดยการนิยามของพราหมณ์ที่เข้าใจถึงกิเลสและอาสวะ ผู้ที่ไม่มีความกังวลและยึดมั่นเรียกว่าเป็นพราหมณ์ และสำรวจกรณีของพระธรรมทินนาเถรี