ถ้อยคำที่ไม่ใช่ผรุสวาท : หน้า 6/175

ที่หักหาญนํ้าใจหรือทําความไม่สบายใจให้แก่ ผู้ฟัง เป็นถ้อยค่าไม่สร้างสรรค์ มุ่งสร้างความ เกลียดชังให้เกิดขึ้น แต่ก็ต้องดูที่เจตนาด้วย เพราะบางครั้งคำพูดมักไม่ตรงกับความตั้งใจ ที่อยากจะให้เป็น ดังเช่น เรื่องของหนูน้อย คนหนึ่ง เธอไม่เชื่อฟังถ้อยคำของแม่ เพราะ อยากไปเที่ยวเล่นกับพวกเพื่อน ๆ แม่เห็นว่า เวลาใกล้จะด่ามืดแล้วจึงไม่อนุญาต แต่หนูน้อย ซึ่งอยู่ในวัยอยากเที่ยวอยากเล่น วิ่งออกจาก บ้านไปโดยไม่เชื่อฟังคำทัดทานของแม่ ทำให้ แม่หงุดหงิดถึงกับพลั้งปากไปว่า ขอให้วัวขวิด ตายไปเลย หนูน้อยได้ยินคำแม่ก่นด่าตามหลัง ก็ไม่สนใจ เพราะรู้อยู่เต็มอกว่า ไม่ว่าตนจะ ดื้อแค่ไหนแม่ก็ยังรัก จึงไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน ตามใจชอบในทุ่งนา แต่บังเอิญมีวัวแม่ลูกอ่อน มายืนขวางอยู่ข้างหน้า แล้วเดินเข้าใส่หมายจะ A ทำร้าย หนูน้อยตกใจมาก ไม่รู้จะทำอย่างไร ขณะนั้นพลันนึกถึงค่าแช่งด่าของแม่ที่ตะโกน ไล่หลังมาว่า "ขอให้วัวขวิดตาย!" ค่าแช่งด่านั้น จะเป็นจริงแล้ว หนูน้อยรู้สึกตกใจมาก แต่ ภายในใจเธอรู้ดีว่า แม่รักลูกมาก ไม่อยากให้ลูก ตายจริง จึงทำสัจกิริยาว่า "แม่ของข้าพเจ้าพูด ค่าใดด้วยปาก ขอค่านั้นจงอย่าเป็นจริง แต่ถ้า แม่คิดอย่างไร ขอให้สิ่งนั้นจงกลายเป็นจริงเถิด" ทันทีที่อธิษฐานจิตเช่นนี้ วัวที่กำลังเดินมุ่งหน้า เข้าใส่ กลับหยุดยืนแล้วเดินไปกินหญ้าตามปกติ หนูน้อยเห็นเหตุอัศจรรย์เช่นนั้น ก็รีบกลับบ้าน เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้แม่ฟังทั้งน้ำตา เธอรู้แล้วว่า แม่รักลูกมาก จึงรีบขอขมาที่ไม่เชื่อฟังแม่ ตั้งแต่ นั้นมาหนูน้อยก็อยู่ในโอวาทแม่ ตั้งใจศึกษา เล่าเรียน เป็นลูกที่เก่งและดีของแม่ตลอดไป นี้คือตัวอย่างถ้อยคำที่ไม่ใช่ผรุสวาท แม้ว่าจะเป็นถ้อยคำที่หักหาญน้ำใจหรือด่าว่า ๐๔ อยู่ในบุญ ตุลาคม ๒๕๕๗