ชีวิตครอบครัวและการทำงานหนัก : หน้า 108/175

D MC ช่องนี้มีคำตอบ เป็นประจำทุกวันไม่เคยขาด ซึ่งตลอดเวลาที่เรา ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ลูกมีความสุขมาก เพราะเรา แทบจะไม่ทะเลาะกันเลย เขาเป็นคนขี้เกรงใจ และที่สำคัญเขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ยอม ทํางานหนัก เพื่อหาเงินมาเลี้ยงทุกคนใน ครอบครัว และเมื่อหาเงินมาได้ก็มอบให้ลูกเป็น คนเก็บทั้งหมด เวลาเขาจะใช้อะไร จึงค่อยมา ขอ อีกทั้งเขายังเป็นที่ปรึกษาที่ดีมากของลูก ๆ ลูกทุกคนจึงรักเขามาก ครอบครัวเราจึงเป็น เสมือนครอบครัวสวรรค์ก็ว่าได้ การที่สามีเป็น Family Man ถึงเพียงนี้ จึงทำให้ไม่อยากเชื่อว่า เมื่อย้อนอดีตไปสู่ชีวิต ในเยาว์วัยของเขา พบว่าเขามีสภาพครอบครัว ที่น่าสงสารมาก แม้เขาเกิดที่จังหวัดนครสวรรค์ ในครอบครัวชาวจีนที่มีฐานะ แต่หลังจากย้าย กลับไปเมืองจีนได้ไม่นาน ก็ต้องลี้ภัยสงคราม กลับมาอยู่เมืองไทยพร้อมกับแม่ ส่วนคุณพ่อ ของเขาเสียชีวิตที่เมืองจีน เขาจึงเป็นเด็กเล็ก ที่ต้องทํางานตั้งแต่ 5 ขวบ ๆ ๆ พอถึง ๑๐ ขวบ แม่ก็พาเขาไปฝากไว้ กับญาติ ทำให้เขามีโอกาสได้เรียนหนังสือ ฝึกหัดเย็บเสื้อผ้า และเริ่มเก็บหอมรอมริบ หยิบ ยืมเงินจากญาติ ๆ มาเปิดร้านตัดเสื้อเป็นของ ตัวเอง แต่ไม่นานร้านก็ต้องปิดตัวลง เพราะสู้ คู่แข่งไม่ได้ แม้จะเป็นแบบนี้แต่หัวใจของเขา ก็ไม่ยอมแพ้ เขาจึงกลับไปทํางานเป็นลูกจ้าง ในร้านตัดเสื้อผ้าอีกครั้ง และยอมอดทนบากบั่น จนถึงช่วงอายุ ๒๕ ปี จึงมีช่องทางได้เปิดร้าน ตัดเสื้อที่อำเภอพระประแดง นับแต่นั้น ชีวิตของเขาก็โชติช่วงขึ้น ๑๐๖ อยู่ในบุญ ตุลาคม ๒๕๕๗ มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ จนกระทั่งมาพบรัก กับลูก ที่มีอาชีพเป็นช่างตัดเสื้อเหมือนกัน แต่ หลังจากแต่งงานแล้ว เขาก็ไม่ให้ลูกทำงานหนัก เลย จะให้ลูกเป็นแม่บ้าน คอยซื้อผ้าเข้าร้าน และคอยดูแลลูก ๆ เท่านั้น เขายอมทำงานหนักจนสามารถขยาย สาขาได้ แต่เขาก็ไม่เคยสนับสนุนให้ลูก ๆ ทำ อาชีพนี้เลย แถมยังปลูกฝังลูก ๆ อีกว่า อย่า ทําอาชีพนี้ โดยส่งลูกเรียนสูง ๆ เรียนดี ๆ เพื่อ ไปหาอาชีพที่ดีกว่านี้ เพราะเขาลำบากมามาก ต้องหลังขดหลังแข็ง ปวดหลังปวดมือ ตัดเย็บ เสื้อผ้าไม่ได้หลับได้นอน บางทีถึงที่ ๒ ตี ล อีกทั้งยังต้องเปิดร้านตั้งแต่ 6 โมงเช้า ถึง ๓ ทุ่ม และต้องเปิดร้านทุกวันโดยมีวันหยุด เพียงวันเดียวในรอบปี คือ วันตรุษจีน การปลูกฝังของเขาสําเร็จจริง ๆ ค่ะ ลูก ๆ ทั้ง ๓ คน ไม่มีใครมีความรู้เรื่องการตัด เสื้อผ้าอย่างล่ำลึกเลยสักคน และก็ตั้งหน้าตั้งตา เรียนจนจบปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ หมดทุกคน แถมยังได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโท ในต่างประเทศถึง ๒ คน ส่วนลูกคนกลาง ไม่ยอมไปเรียนต่อเมืองนอก ลูกคนกลางนี้แหละค่ะ ที่ชักชวนพ่อ ของเขาทำแต่บุญ ชวนพ่อไปวัดพระธรรมกาย มานานกว่า ๑๐ ปีแล้ว จนทําให้สามีของลูกมี ความปรารถนาลึก ๆ ว่า เกิดมาชาตินี้อยากจะ ทําบุญเป็นประธานรองสักครั้ง แต่ผ่านมานานถึง ๔ ปี ก็ยังไม่สำเร็จเลยค่ะ ทำให้ความรู้สึกนี้ คาใจเรื่อยมา จนกระทั่งมีสัญญาณอันตรายเกิดขึ้น