การทำงานร่วมกับนาย : หน้า 92/175

ก็จำเป็นต้องส่งไปปักกลดอยู่ตามที่ที่เขาปักกลดกัน ไม่ให้เข้าไปพักค้างภายในเรือนพักของอุบาสก หรืออุบาสิกา เพราะเหตุว่าเราไม่รู้หัวนอนปลายเท้าของเขา แม้เขาจะอ้างว่าเป็นญาติ เป็นเพื่อน สนิท หรือเป็นผู้มีพระคุณอะไรกับใครมาก่อนก็ตาม ถ้าเราไม่เคยทราบเรื่องนี้เลย ก็ต้องถือว่า เขาคือประชาชนคนหนึ่งทีมาวัดเท่านั้น พวกเราเป็นฆราวาส ไปอยู่บ้านใคร สังกัดหน่วยงานไหนก็ตาม ถ้าผู้บังคับบัญชาไม่อยู่แล้ว ทำอย่างนี้จะไม่พลาด ผู้เขียนหนังสือจรรยาบ่าวนี้ ถึงกับเอาไว้เลยว่า ถ้าจำเป็นหรือควรจึงรับ แล้วต้องร่ำเรียนนายผู้หญิงหรือภรรยาของท่านให้รับรู้เอาไว้อีกทอดหนึ่งด้วย เมื่อท่านรับรู้ไว้แล้ว เผื่อว่ามีอะไรน่าระแวงสงสัย ให้เราไปหาข้อมูลมาอีก เราจะได้ไปจัดการ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องคอย จับตาดูไว้ ถ้ามีเหตุการณ์อะไรแทรกแซงเข้ามา แม้ไม่มีใครอยู่เลย เราก็ยังรับมือได้พอสมควร เรื่อง ที่จะเสียหายมากก็จะเสียหายน้อยหรือไม่เสียหายเลย อย่างนี้เรียกว่า รู้ใจเจ้านายและไว้ใจได้ ๑๙ เมื่อเวลาไปไหนกับนาย อย่าพลัดกับนาย การพลัดกับนายในระหว่างการทำงาน มิเพียงแต่มีผลกระทบกระเทือนสร้างความเสียหายต่องานเท่านั้น ยังกระทบกระเทือนถึงชื่อเสียงของหน่วยงาน และความไว้วางใจในการทํางานอีกด้วย ความรู้จักสังเกตบุคลิกของนาย สถานที่ที่ไป จํานวนสมาชิกที่ไป การเก็บรักษาสิ่งของสําคัญที่ต้องใช้ ต้องอาศัยความหูไวตาไว และจิตใจที่หนักแน่น เพื่อความราบรื่นในการทางานของส่วนรวม ๑๙. เมื่อเวลาไปไหนกับนาย อย่าพลัดกับนาย ติดหน้าตามหลังนายไปราชการและไปที่ประชุมใด ๆ ก็ดี ซึ่งเป็นที่ประชุมชนคนพลุกพล่าน นั้น ถ้าบ่าวไม่เอื้อเฟื้อแล้ว ย่อมจะพลัดกันหลงกันกับนาย ทำให้ได้ความลำบาก ต้องค้นหากาหล จะต้องการอะไรที่บ่าวถือไปก็ไม่ได้ จะกลับถ้าจะไปไหนต่อไปก็ย่อมขัดข้อง ทำให้เสียการ เสีย ประโยชน์ไปก็มีเป็นที่ไม่สมควร เพราะฉะนั้น บ่าวควรต้องระวังนาย อย่าเพลินซ้ายเหมือขวาปล่อย สติจนเผลอ ให้ตั้งใจระวังอย่าให้พลัดกับนายไปได้ และเมื่อนายเข้าไปในที่ใด เราคอยอยู่ในที่ใด ก็ต้องคอยสำรวจตรวจตราและดูผู้คนเข้าออกที่แห่งนั้น ว่านายจะออกมาหรือยัง อย่าเผอเรอ เซ่อเซอะให้แคล้วคลาดกับนายไปได้ ๙๐ อยู่ในบุญ ตุลาคม ๒๕๕๗