การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ วารสารอยู่ในบุญ EU ปี 2557 ต้นทาง 455 เดือนตุลาคม หน้า 91
หน้าที่ 91 / 175

สรุปเนื้อหา

๑๔. การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ นายท่านไม่อยู่ จะไปราชการก็ดี ฤาการงานส่วนตัวของท่านก็ดี อันซึ่งแรมคืนแรมวันนั้น ถ้าในราชการเราก็ต้องรักษาหน้าที่ของเราโดยถี่ถ้วน และกวดขันเข้าให้มาก ถ้าเป็นการบ้านก็ต้อง ระวังดูแลหน้าที่ของเรา และคำสั่งของท่านไว้โดยมั่นคงอย่าเผอเรอ กลางค่ำกลางคืนก็อย่า เที่ยวเตร่พลอยเฮฮาไปกับเขา อย่าให้เป็นเช่นเขากล่าวว่า “แมวไม่อยู่ หนูคนอง” นั้นเลยเป็น อันขาด ต้องระวังรักษาบ้านช่องของท่านโดยดี แม้ระหว่างท่านไม่อยู่นี้ ญาติหรือมิตรอันใดที่จะมาพักอาศรัยอยู่ด้วย เราต้องพิจารณา กิริยาอาการให้ดี ถ้าจำเป็นหรือควรจึงรับ รับแล้วก็ต้องร่ำเรียนนายผู้หญิง ถ้าผู้สำเร็จเด็ดขาด ในบ้านเรือนเสียก่อน อนุญาตแล้วจึงรับ อย่าให้มามีเหตุขึ้นในระหว่างท่านไม่อยู่นั้นร้ายกาจมาก ฤาผู้คนแปลกปลอมไป

หัวข้อประเด็น

- การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๑๔. การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ นายท่านไม่อยู่ จะไปราชการก็ดี ฤาการงานส่วนตัวของท่านก็ดี อันซึ่งแรมคืนแรมวันนั้น ถ้าในราชการเราก็ต้องรักษาหน้าที่ของเราโดยถี่ถ้วน และกวดขันเข้าให้มาก ถ้าเป็นการบ้านก็ต้อง ระวังดูแลหน้าที่ของเรา และคำสั่งของท่านไว้โดยมั่นคงอย่าเผอเรอ กลางค่ำกลางคืนก็อย่า เที่ยวเตร่พลอยเฮฮาไปกับเขา อย่าให้เป็นเช่นเขากล่าวว่า “แมวไม่อยู่ หนูคนอง” นั้นเลยเป็น อันขาด ต้องระวังรักษาบ้านช่องของท่านโดยดี แม้ระหว่างท่านไม่อยู่นี้ ญาติหรือมิตรอันใดที่จะมาพักอาศรัยอยู่ด้วย เราต้องพิจารณา กิริยาอาการให้ดี ถ้าจำเป็นหรือควรจึงรับ รับแล้วก็ต้องร่ำเรียนนายผู้หญิง ถ้าผู้สำเร็จเด็ดขาด ในบ้านเรือนเสียก่อน อนุญาตแล้วจึงรับ อย่าให้มามีเหตุขึ้นในระหว่างท่านไม่อยู่นั้นร้ายกาจมาก ฤาผู้คนแปลกปลอมไปมาในบ้านท่าน ซึ่งไม่เกี่ยวกับเราก็ดี เราก็ต้องตรวจตราดูแลสังเกต สังกาดูด้วย เห็นท่าทางไม่ชอบกล ฤาไม่สมควรด้วยอย่างใด เราก็ควรร่ำเรียนท่านผู้หญิง ถ้าท่าน ผู้สำเร็จการบ้านให้ทราบเรื่องโดยเร็ว ในเหตุร้ายถ้าไม่สมควรนั้น ๆ จึงจะนับว่าเรามีความกตัญญู ซื่อตรง และสามารถในตำแหน่งหน้าที่บ่าวอันดี สรุปเนื้อหาตอนนี้คือ “ให้ระแวงในสิ่งที่ควรระแวง แล้วระวังป้องกันภัยที่น่าระแวงนั้น ก่อน มันจะมาถึง" เรื่องการระวังดูแลรักษาบ้านเรือนให้ดีระหว่างที่นายไม่อยู่นี้ เป็นเรื่องของความมีน้ำใจ เป็นสามัญสำนึกที่เราพึ่งทำเอง โดยไม่ต้องให้มีใครมาสั่ง บางคนปล่อยปละละเลย ไม่ดูแลบ้านช่อง หรือที่ทำงานให้ดีเมื่อนายไม่อยู่ เพราะถือว่านายไม่สั่ง พอถูกผู้ใหญ่ตำหนิก็โกรธ คนไม่มีน้ำใจและ เป็นคนประมาทอย่างนี้ เอาดีต่อไปได้ยาก สำหรับหลวงพ่อเอง เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกดีใจว่า แม้เราจะไม่เคยอ่านหนังสือ เล่มนี้มาก่อน แต่ในอดีตก็เคยปฏิบัติเช่นว่านี้มาแล้วโดยตลอด ที่วัดนี้ถ้าหากหลวงพ่อธัมมชโยซึ่ง เป็นเจ้าอาวาสอยู่ หลวงพ่อจะเบาใจ เพราะท่านก็รับผิดชอบดูแลอยู่แล้ว ส่วนเรามีหน้าที่อะไรที่ต้อง รับผิดชอบก็ทำไป หน้าที่อื่น ๆ นั้น หลวงพี่รูปอื่น อุบาสก อุบาสิกา แต่ละคนที่ได้รับหน้าที่มาแต่ละ แผนกก็ดูแลอยู่แล้ว ทุกคนขึ้นตรงต่อหลวงพ่อธัมมชโย หลวงพ่อไม่ค่อยกังวลอะไร เว้นไว้เสียแต่ว่า วันไหนหลวงพ่อธัมมชโยไม่อยู่ ออกไปธุระนอกวัด อาจพาหมู่คณะไปปฏิบัติธรรมตามธรรมอุทยาน ต่าง ๆ จะเป็นกี่วันก็ตาม ถ้าไม่จนใจจริง ๆ หลวงพ่อจะไม่ออกจากวัดเด็ดขาด เพราะเผื่อว่าใคร มีธุระมาหาท่านไม่เจอก็ยังพบหลวงพ่อแทน หรือแม้ภาระบางอย่างจะรับไม่ได้ทั้งหมดก็ตามที แต่ รับรู้ไว้บ้างก็ยังดี และถ้าเป็นเรื่องจำเป็นเร่งด่วน จะได้หาทางโทรศัพท์ติดต่อกับท่าน ั ในเวลากลางคืนก่อนนอน จะดึกดื่นค่อนคืนอย่างไรก็ตาม หลวงพ่อจะตรวจวัดเสียก่อน สักรอบสองรอบ ไปดูพระที่อยู่ธุดงค์ ดูบ้านพักคนงาน เรือนอุบาสก ฯลฯ ว่าอยู่กันอย่างไร ปิดประตู หน้าต่าง ปิดไฟ ปิดน้ำ เรียบร้อยไหม ถ้าเห็นเรียบร้อยไม่มีอะไรผิดปกติจึงกลับกุฏิจำวัด ไม่อย่างนั้น จะรู้สึกว่าเราขาดตกบกพร่องในหน้าที่ไป หากมีใครมาขอพักค้างคืนที่วัด ถ้าไม่รู้จักมักคุ้นเลย ตุลาคม ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๘๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More