พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” : หน้า 22/39

พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” ๒๒ “ความจริงอันประเสริฐสุดของโลกและชีวิต” ว่า ตำแหน่งพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นของกลาง ไม่ใช่ตำแหน่งผูกขาด เพราะโลกนี้มนุษย์ไม่ได้เป็นผู้สร้าง เทวดาก็ไม่ได้เป็น ผู้สร้าง สรรพสัตว์น้อยใหญ่ในโลกนี้ก็ไม่ได้เป็นผู้สร้าง โลกนี้จึงไม่ได้เป็นของใครคนใดคนหนึ่ง ไม่ได้เป็นของ ตระกูลใดตระกูลหนึ่ง แต่เป็นสาธารณะกับทุกๆ ชีวิต โลกเกิดขึ้นมาได้ด้วยการรวมตัวของธาตุต่างๆ อย่าง เหมาะสม คือ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุลม ธาตุไฟ ธาตุอากาศ ซึ่งเป็นธาตุหลัก รวมตัวกันอย่างเหมาะสมแล้ว กลายเป็น โลกให้สิ่งมีชีวิตได้อยู่อาศัย ราะเหตุที่ว่า โลกเป็นของกลาง คนสัตว์ก็เป็นของ กลาง เพราะฉะนั้น แม้ที่สุดตำแหน่งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นตำแหน่งของผู้นำสัตว์โลกในการสร้างบุญสร้างบารมี ก็เป็นตำแหน่งของกลาง อุปมาเหมือนกับตำแหน่งประธานา ธิบดี นายกรัฐมนตรี แม้ที่สุด ตำแหน่งกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ก็เป็นของกลางของประชาชนในเขตนั้น ตำแหน่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นของกลางสำหรับ สัตวโลกผู้มีปัญญา ผู้มีความเพียร และเป็นผู้มีมหากรุณา