พระอัจฉริยภาพแห่งกษัตริย์ไทย : หน้า 31/39

พระอัจฉริยภาพแห่งกษัตริย์ไทย ๓๑ มันกินเนื้อคืนบ้าง มันเจ็บเข้าขั้วหัวใจ” แต่พระมหาชนก ลอยคออยู่ตั้ง ๗ วัน ไม่รู้เนื้อเปื่อย ไปแค่ไหน โดนปลาตอดไปไม่รู้แค่ไหน ดีไม่ดีอาจจะเกือบ โดนปลาฉลามฮุบไปกิน เขาเล่าให้ฟังอีกว่า เขาลอยคออยู่ทั้งหมด ๕ วัน หิวข้าว แทบขาดใจ แต่พอประทังชีวิตไปได้ด้วยอาศัยพวกกุ้งปลา ที่มาตอดตามเนื้อตามตัว ตัวไหนไม่ทันระวัง มัวแทะเนื้อเพลิน ก็ตะปบให้อยู่มือ พอคว้ามาได้ก็ใส่ปากกินเลย พยายาม เลี้ยงชีวิตให้นานที่สุด จนกว่าจะมีเรือผ่านมาช่วย เพราะฉะนั้นความสำคัญของพระมหาชนกตรงท่อนที่ พระมหาชนกลอยคออยู่ ๗ วัน พอเห็นดวงจันทร์เท่านั้น ก็รักษาอุโบสถศีลทันที หิวจนแสบไส้แค่ไหน จะไม่ยอม ตะปบกุ้งปลาที่ตอดเนื้อตัวเด็ดขาด จึงอยู่ตรงนี้ เพราะวิสัยนักสร้างบารมี ให้ตกอยู่ในสถานการณ์ ปางตายแค่ไหน ก็ไม่มีทางยอมเสียศีล และถึงแม้ว่ากำลัง กายของพระมหาชนกจะสูญเสียไปมากแล้วก็ตาม เพราะ ทั้งเหนื่อย ทั้งอดมาตั้ง ๗ วัน แต่กระนั้นก็ตาม สิ่งที่ย้อน