พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” : หน้า 30/39

พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” ๓๐ คืนแหงนหน้าดูท้องฟ้า เห็นพระจันทร์ขึ้นมาค่อนดวงแล้ว รู้ทัน ทีเลยว่า พรุ่งนี้เป็นวันอุโบสถ เพราะพระจันทร์จะขึ้นเต็มดวง พอนึกได้อย่างนั้น พระมหาชนกตั้งสติกำหนดจิตรักษา อุโบสถศีลขณะลอยคอว่ายน้ำอยู่กลางทะเลเลย เพราะวิสัย ของนักสร้างบารมี หากถึงแม้ต้องตายก็ไม่ทิ้งธรรม ตามธรรมดาคนทั่วไป ถ้าจะต้องตายในขณะที่ยังปาก กัดเท้าถีบนั้น ถ้าใจไม่แช่อิ่มอยู่ในศีลธรรมเป็นปกติแล้ว จะนึกถึงศีลธรรมไม่ออก แล้วยิ่งถ้าตกอยู่ในสภาพเหมือน พระมหาชนก ต้องลอยคอแช่น้ำเค็มจนเนื้อเปื่อย อดอาหาร อยู่กลางทะเลมาตั้ง ๗ วัน ถ้าใจไม่อยู่ในศีลธรรมชนิดแช่ อิ่มแล้ว ยากจะนึกออกว่าวันไหนคือวันอุโบสถ ยกตัวอย่างหลายปีก่อน หลวงพ่อได้มีโอกาสเจอชาว ประมงที่ไปเรือแตกในทะเลแถวเวียดนาม เขาเล่าให้ฟังว่า “เขาลอยคออยู่ในทะเลตั้ง ๕ วัน เพียงแค่ถึงวันที่ ๔ เท่านั้น เนื้อมันชักเปื่อยๆ กุ้งปลาตัวเล็กๆ คอยว่ายมาตอด เนื้อเอา โดนลูกตอดของกุ้งปลาพวกนี้เข้าไปแต่ละที มันเจ็บปวดเข้า ขั้วหัวใจเลย นึกถึงตอนที่กินเนื้อกุ้งเนื้อปลาก็ว่าอร่อย แต่ ไม่รู้หรอกกุ้งปลามันเจ็บแค่ไหน แต่พอมาลอยคอในทะเล โดน