พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” : หน้า 32/39

พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” ๓๒ ทวนขึ้นมาในใจของพระองค์คือ กำลังใจที่เพิ่มอีกมหาศาล นี้คือผลตอบแทนอันยิ่งใหญ่ของความตั้งมั่นอยู่ในธรรม ไม่ยอมเสียศีล ในชาดกนี้ระบุไว้เลยว่า ด้วยอำนาจแห่งอุโบสถศีลที่ พระองค์ตั้งใจรักษาไว้ในวันอุโบสถนั้นเอง ได้ร้อนถึงนางเมขลา ผู้เป็นเทวดารักษาท้องทะเล ต้องออกมาตรวจตรา พอเห็น พระมหาชนกลอยคออยู่กลางทะเล ก็เลยเกิดการสนทนา กันขึ้น และหลักฐานในพระไตรปิฎกที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสเล่าถึงบทสนทนาระหว่างพระมหาชนก กับนางเมขลากลาง มหาสมุทรนั้น ได้เป็นข้อคิดอันยิ่งใหญ่ให้แก่นักสร้างบารมี มาหลายยุคหลายสมัย บทสนทนาช่วงนี้มีอยู่ว่า ในขณะที่นางมณีเมขลา เหาะอยู่ ได้ถามพระมหาชนกที่กำลังลอยคออยู่ในทะเลว่า “นี้ใคร เมื่อมองไม่เห็นฝั่ง ก็ยังอุตสาหพยายามว่าย อยู่ในท่ามกลางมหาสมุทรได้ ท่านเห็นอำนาจประโยชน์ อะไร จึงพยายามว่ายอยู่อย่างนี้นักหนา ๆ " นี้เป็นสำนวนโบราณ แต่ถ้าเทียบเคียงเป็นภาษาปัจจุบัน