พระอัจฉริยภาพแห่งกษัตริย์ไทย : หน้า 37/39

พระอัจฉริยภาพแห่งกษัตริย์ไทย ๓๗ แต่เมื่อพระองค์ทรงครองราชย์ไปได้ระยะหนึ่ง ก็ทรง ประสบเหตุบางอย่างทำให้ได้คิด ซึ่งเป็นข้อคิดที่ทำให้ พระองค์ทรงตัดสินพระทัยทิ้งราชสมบัติ ออกผนวช แต่ เนื่องจากในยุคนั้นไม่มีพระสัพพัญญูพุทธเจ้า พระมหาชนก ได้พบแต่พระปัจเจกพุทธเจ้าบ้าง ฤาษีชีไพรบ้าง การปฏิบัติ ธรรมของพระมหาชนกในชาตินั้น จึงได้ผลตามสมควรใน ยุคนั้น ครั้นบั้นปลายชีวิตผลการปฏิบัติธรรมของพระองค์ ทรงบรรลุฌาน ๔ แต่ว่ายังไม่สามารถปราบกิเลสให้หมด สิ้นไปได้ เมื่อพระมหาชนกสวรรคตก็ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ ชั้นพรหมอยู่ในพรหมโลก ซึ่งยังไม่ถึงพระนิพพาน มาถึงตรงนี้ พวกเราคงได้ข้อคิดและหลักธรรมจากเรื่อง นี้ไปพอสมควร ประการสำคัญคือการกลับมาของพระมหา ชนกในสังคมไทย โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของ พวกเรา พระราชนิพนธ์ขึ้นมานี้ได้ช่วยให้ข้อคิดแก่ชาวไทยได้รู้ว่า การสร้างวิริยบารมี หรือความเพียรที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง ยวดเท่านั้น จึงจะเป็นทางมาแห่งปัญญาที่เฉียบแหลม กำลัง กายที่สมบูรณ์ และเป็นที่พึ่งที่แท้จริงของคนไทย ในการต่อสู้