ข้อความต้นฉบับในหน้า
๒๖
พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว
ใจ... จุดกำเนิดของสงครามและสันติภาพ
มนุษย์เป็นเสมือนพี่น้องกัน
หากเราได้ไตร่ตรองดูด้วยใจที่ปราศจากอคติแล้ว
เราจะพบว่า มนุษย์ทุกคนเป็นเสมือนพี่น้องกัน เราหายใจ
อากาศเดียวกันอยู่ตลอดเวลา เราดื่มน้ำจากฟ้าเดียวกัน
มองดูดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาวดวงเดียวกัน
เราต้องอยู่ร่วมกันในโลกใบนี้นับตั้งแต่เกิดมา จนกระทั่ง
วินาทีสุดท้ายของชีวิต เราจึงไม่ควรรบกันเอง เพราะเรา
ไม่ใช่ศัตรูกันมาตั้งแต่กำเนิด ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ธรรมชาติ
สร้างให้ดำรงชีพอยู่ได้ด้วยการกินกันเองเป็นอาหาร
เราล้วนเป็นพี่น้องกัน เหมือนนกที่ฟักออกจากไข่ในรัง
เดียวกัน เราเป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บตายด้วยกัน
หมดทั้งสิ้น เราต่างต้องตกเป็นบ่าวเป็นทาสของความ
ชั่วร้าย ที่มักฉวยโอกาสเข้าครอบงำาจิตใจในยามที่ใจ
เราอ่อนแอเหมือนๆ กันและตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
เฉกเช่นเดียวกัน
E
ศัตรูที่แท้จริง
มนุษย์ไม่ควรเสียเวลาและทรัพยากรไปกับ
สงครามภายนอก แต่ควรจะให้ความสำคัญกับการทำ
สงครามภายใน เพราะเป็นการทำศึกสงครามอันยิ่งใหญ่
ที่มวลมนุษยชาติไม่เคยได้เฉลียวใจ เป็นสงครามที่
ไม่ผิดหลักมนุษยธรรม และเป็นสงครามที่จะทำให้เกิด
สันติภาพที่แท้จริง สงครามภายในนี้ มนุษย์ไม่ต้องรบรา
ฆ่าฟันกัน แต่รบกับข้าศึกภายใน คือ ความโลภ
ความโกรธ ความหลง อุปกิเลสต่างๆ ซึ่งเป็นศัตรูที่
แท้จริง ที่มีอยู่ในตัวเรา ในทุกขั้นตอนของการรบไม่มีการ
พลัดพราก ไม่มีการสูญเสีย ไม่มีใครเดือดร้อน ไม่มี
ใครร้องไห้ เสียน้าตา เศร้าโศก เสียใจ คับแค้นใจ
พิไรรำพัน แต่เราจะมีความสุขทุกขั้นตอน เพราะ
มลทินของใจอันเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์นั้นได้ถูกขจัด
ออกไป การชนะสงครามภายในจึงเป็นรากฐานที่
สําคัญอย่างยิ่งในการที่จะสร้างสันติภาพในโลก
๒๗