การกลับเข้าร่าง : หน้า 35/166

และทันทีที่เข้าบ้านนั่นเอง.... เจ้าของเรื่องก็ต้องตกใจ เพราะ เห็นคนในบ้านร้องไห้กันระงม อีกทั้งพอไปเห็นสัปเหร่อกำลังจับร่าง ของเจ้าของเรื่องมัดมือ มัดตราสังข์ เอาดอกไม้ใส่มือ ก็เลยรู้ว่า.. ตัวเองได้ตายไปแล้ว ซึ่งพอรู้อย่างนี้ เจ้าของเรื่องก็เกิดความรู้สึก อยากจะกลับเข้าร่างตัวเองใหม่ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง จึงรีบท่อง “สัมมา อะระหัง” ใหญ่เลย และคิดในใจว่า...อยากจะเข้าร่างให้ได้ จากนั้น มันปรื้ดเข้าไปอย่างไรก็ไม่ทราบ คือ กายละเอียดมันจืดเข้าร่างเดิมได้ ซึ่ง พอสัปเหร่อเห็นร่างที่ตายแล้ว เกิดอะเลิร์ตกระดุกกระดิกขึ้นมาใหม่ ได้ ก็นึกว่าผีหลอก เผ่นอ้าวหนีกันไปเป็นแถวเลย แต่สักครู่ก็มี ผู้กล้าคนหนึ่งเข้าไปแกะเชือกที่มัดมือเอาดอกไม้ออก และก็พูดคุย กันจนเกิดความเข้าใจ และมั่นใจว่า ไม่ใช่ผีแล้ว เจ้าของเรื่อง ก็เลยบอกให้คนข้าง ๆ เตียงช่วยไปเอาขมิ้นมาให้กินตามที่หลวงปู่ วัดปากน้ำมาบอกเอาไว้ จนสุดท้ายก็หายป่วยเป็นอัศจรรย์จริง ๆ ๆ จนกระทั่งอีก 10 ปีถัดมา คือ ปี พ.ศ. 2500 เป็น 0 ที่ 3 อยู่ ๆ เจ้าของเรื่องก็เกิดคิดถึงพระลูกชายที่วัดปากน้ำมาก ก็เลยได้มาเจอ หลวงปู่องค์เป็นๆ ครั้งแรก และพอเจอท่านท่านก็ทักเรื่อง 3 ศูนย์อย่าง ที่ได้เล่ามาแล้ว แล้วก็บอกว่า ศูนย์ (0) ที่ 3 นี่จะได้บวช แต่เจ้าของ เรื่องก็บอกหลวงปู่ไปว่า... “บวชไม่ได้ เพราะตอนนี้เป็นหนี้เขาอยู่” 34